บทที่ 1767 รู้ดีแก่ใจ

“สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณปู่ สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณย่า สวัสดีค่ะคุณป้า...”

หลี่เสี่ยวจู๋กะเวลาไว้แล้วจึงเดินไปที่บ้านเก่า พอเข้าลานบ้านมาก็ทักทายทุกคนไล่ไปทีละคน เธอแปรงฟันมาเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่ตอนอยู่ที่บ้านก็พูดออกมาได้ชัดถ้อยชัดคำ โจวอวี้ฉินไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ทันทีว่าหลี่เสี่ยวจู๋กำลังจะหาเรื่องซน จึงบังคับให้เธอแปรงฟันเสียจนสะอาด

แต่ถึงจะแปรงฟันแล้วก็ไม่ได้ช่วยอะไร ใครที่เคยทานกระเทียมหรือกุยช่ายมาก่อนย่อมรู้ดีว่า ต่อให้แปรงฟันแล้วพอบุ้ยปากออกมากลิ่นก็ยังคงหลงเหลืออยู่ดี

“กินมื้อเช้าหรือยัง?”

คุณพ่อหลี่ที่ยืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้าล้างหน้าเสร็จแล้ว เขาหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดหน้าแรงๆ สองสามทีแล้ววางลง