บทที่ 1768 งานเลี้ยงฉลอง

วันรุ่งขึ้น เวลาสี่โมงเช้า

หลี่เซี่ยงตงทั้งสามคนเตรียมตัวเรียบร้อยและออกเดินทางตรงเวลา รอบที่แล้วที่โฮ่วซานซื้อปูไปฝากหลานสาวและหลานชาย ก็ซื้อที่ตลาดเช้าหลิวจวงนี่เอง พวกเขาทั้งสามเคยไปครั้งหนึ่งแล้ว จากหมู่บ้านเฉ่าฉ่างถ้าเดินเร็วๆ ก็ใช้เวลาเพียงสิบกว่านาทีเท่านั้น

ในเวลานี้ท้องฟ้ายังมืดสลัว หมู่บ้านก็ไม่มีไฟถนน การเดินในความมืดทำให้เร่งความเร็วลำบาก แต่โชคดีที่ทั้งสามคนมีไฟฉายติดกระเป๋ามาด้วย จึงเปิดไฟแล้วก้าวฉับๆ ตรงไปยังหมู่บ้านหลิวจวง

ทางเดินเป็นทางลูกรังผสมดินเหลือง เดินลัดเลาะไปตามทางดินในหมู่บ้านมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ระหว่างทางจะพบชาวประมงท้องถิ่นที่แบกตะกร้าไม้ไผ่บ้าง ถือถังน้ำเหล็กบ้าง เดินสวนมาเป็นระยะ

เวลานี้อันที่จริงไม่ต้องใช้ไฟฉายแล้ว ประกอบกับหลี่เซี่ยงตงทั้งสามคนเดินจ้ำอึ้งกันอย่างรวดเร็วราวกับมีสุนัขไล่ตามหลังมา ชาวประมงทุกคนที่เดินสวนมาต่างก็หันมามองด้วยความสงสัย พินิจพิจารณาคนทั้งสามที่ดูไม่เข้าพวกกับคนในพื้นที่