บทที่ 1770 อร่อยจังเลย!

“เหม็นจัง!”

“หรือว่าเป็นเพราะตอนกินเต้าหู้ยี้แล้วกลิ่นมันติดเสื้อผ้ามาหรือเปล่า?”

พวกพี่น้องหลี่เสี่ยวเจียงทั้งหกคนได้กลิ่นเหม็นก็พากันถอยกรูออกไปไกลๆ แม่หลี่พินิจพิจารณาดูอย่างละเอียด ไม่เห็นคราบเปื้อนบนเสื้อผ้าของอีกฝ่าย แต่ได้กลิ่นเหม็นนั้นจริงๆ

“รีบกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดเลยไป กลิ่นเหม็นโฉ่แบบนี้ไม่รู้จะนึกว่าแกขี้ใส่กางเกงหรือเปล่า”

หลี่เสี่ยวจู๋เบะปาก แล้วล้วงห่อกระดาษออกมาจากกระเป๋าที่ป่องออกมา เปิดให้ทุกคนดูแวบหนึ่ง “หนูไม่ได้ทำเปื้อนเสื้อผ้าค่ะ กลิ่นมาจากไอ้นี่ต่างหาก หนูตั้งใจจะเอาไปให้คุณปู่ชิม”