บทที่ 1771 ตลาดวาย

หลี่เสี่ยวจู๋เดินกลับมาที่ปากตรอกด้วยท่าทางภาคภูมิใจ “เรียนรู้กันได้หรือยัง?”

หลี่เสี่ยวเหมยยิ้มพร้อมโบกมือ “ฉันทำไม่ได้หรอก”

“ฉันก็ด้วย”

วิธีนั้นง่ายมาก แต่แค่หลี่เสี่ยวหลานลองนึกภาพตามก็รู้สึกอับอายจนทนไม่ไหวแล้ว จางเหมี่ยวเหมี่ยวถอยหลังไปครึ่งก้าว แสดงท่าทีปฏิเสธอย่างชัดเจน “ไม่ต้องมามองฉันนะ ฉันพูดไม่ออกหรอก”

หลี่เสี่ยวจู๋จ้องมองพี่สาวทั้งสามคนตรงหน้า หันไปมองคนนั้นทีคนนี้ทีพลางถอนหายใจ ในใจบ่นพึมพำว่าพวกพี่สาวหวังพึ่งไม่ได้จริงๆ สุดท้ายก็ต้องให้เธอออกโรงลุยเดี่ยวเอง