บทที่ 185 ศิษย์อาจารย์ใจตรงกัน

สมาชิกตระกูลหลี่ที่ได้ยินว่าศิษย์อาจารย์คู่นี้จะไปแก้แค้น ต่างก็ตกตะลึง พอตั้งสติได้ก็รีบวิ่งออกมาหน้าบ้าน ทันใดนั้น ก็สวนทางกับหลี่เสี่ยวเทาที่วิ่งยิ้มแป้นกลับมา และโหวซานที่เดินไพล่มือตามหลังมาติดๆ ที่หน้ากำแพงบังสายตา (อิ่งปี้) พ่อหลี่และคนอื่นๆ เห็นทั้งคู่กลับมาแล้ว ก็ไม่ได้พูดอะไร แยกย้ายกันไปทำธุระของตัวเอง เหลือเพียงหลี่เซี่ยงตงกับอาเจ๋อที่ยังไม่ได้เดินกลับเข้าไป ทั้งสองรีบเข้าไปขวางโหวซานที่กำลังจะเข้าลานบ้าน

“โหวซาน เอ็งอย่าหาเรื่องใส่ตัวสิวะ” โหวซานหน้าแดงเถือก “ฉันไม่ได้หาเรื่องนะพี่ตง ก็กลับมาแล้วนี่ไง” อาเจ๋อหัวเราะ “ดีนะที่นายไม่ได้ไป ขืนไปมีหวังไม่ได้กลับมาแน่” โหวซานงง “ทำไมจะไม่ได้กลับมาล่ะ?” อาเจ๋อกอดคอโหวซานอธิบาย “ครูหลิวเคยสอนฉันกับตงจื่อมาก่อน ฉันรู้จักบ้านแกดี ครูหลิวมีลูกชายตั้ง 6 คน ขืนนายพาหลี่เสี่ยวเทาไปหาเรื่องถึงบ้าน ลูกชายแก 6 คนคงรุมกระทืบนายจนขี้แตก!” โหวซานกลืนน้ำลายเอือก หันมาถามหลี่เซี่ยงตง “พี่ตง ครูหลิวคนนี้มีลูกชาย 6 คนจริงดิ?”

“ไม่แค่นั้นนะ ครูหลิวยังมีลูกสาวที่ยังไม่ออกเรือนอีก 2 คน ถ้าเอ็งกล้าไปจริงๆ สองสาวนั่นคงข่วนหน้าเอ็งจนแหกยับเยิน” หลี่เซี่ยงตงขู่โหวซานขำๆ แล้วไล่ให้รีบเข้าไปกินข้าว

โหวซาน ในฐานะอาจารย์ของหลี่เสี่ยวเทา ถือเป็นแขกคนสำคัญ ตระกูลหลี่ต้อนรับขับสู้ด้วยมาตรฐานสูงสุด เหล้าดีกับข้าวเลิศรสเต็มโต๊ะ นอกจากปลาต้มน้ำแดงฝีมือหลี่เซี่ยงตงแล้ว ที่เหลือพี่ชายใหญ่เป็นคนออกเงินซื้อมาทั้งหมด ก็อาจารย์ของลูกชายมาทานข้าวที่บ้านครั้งแรก แถมเป็นแขกคนสำคัญ ค่าใช้จ่ายมื้อนี้คนเป็นพ่ออย่างเขาก็ต้องรับผิดชอบเป็นธรรมดา ปลาต้มน้ำแดงของหลี่เซี่ยงตงได้รับคำชมจากทุกคน ยกเว้นหลี่เสี่ยวจู้ (เพราะยังเด็ก กินเผ็ดไม่ได้) มื้อเย็นผ่านไปอย่างครึกครื้น พอดึกได้ที่ โหวซานกับอาเจ๋อก็เตรียมตัวกลับ

โหวซานโดนหลี่เซี่ยงตงสั่งห้ามดื่มเหล้า เลยมีแค่อาเจ๋อที่ต้องรับหน้าดื่มเป็นเพื่อนพ่อหลี่และพี่ชายทั้งสอง พอเดินออกมาโดนลมโกรก อาเจ๋อก็เริ่มทรงตัวไม่อยู่ พ่อหลี่เห็นท่าไม่ดี เลยให้พี่ชายรองไปส่งอาเจ๋อกลับบ้าน “ปู่หลี่ ลุงหลี่ พวกผมกลับก่อนนะครับ” โหวซานยืนโบกมือลาที่หน้าประตู เตรียมตัวกลับ หลี่เสี่ยวเทาทำหน้าอาลัยอาวรณ์ “อาจารย์ครับ ผมชอบคุยกับอาจารย์ที่สุดเลย รู้สึกเหมือนมีเรื่องคุยไม่จบไม่สิ้น คราวหน้าอาจารย์มาหาผมอีกนะ”