บทที่ 196 พี่น้องรักใคร่กลมเกลียว

ดูละครฉากเด็ดจบ หลี่เซี่ยงตงก็หิ้วคอเสื้อลูกชายกลับเข้าห้อง ส่วนหลี่เสี่ยวเทา หลังโดนฟาดก้นไปชุดใหญ่ก็ต้องยืนสำนึกผิดอยู่หน้าห้องตัวเอง จนป่านนี้ข้าวยังไม่ได้กิน แต่คนทั้งบ้านไม่มีใครกล้าเข้าไปปลอบสักคน หลี่เซี่ยงตงมองหลี่เสี่ยวไห่ที่นั่งกินข้าวอยู่ข้างๆ ท่าทางเคี้ยวข้าวช้าลงอย่างเห็นได้ชัด กินไม่เอร็ดอร่อยเหมือนเมื่อครู่นี้แล้ว “กลัวเหรอ? วางใจเถอะ ขอแค่ต่อไปลูกเป็นเด็กดีเชื่อฟัง พ่อกับแม่ไม่ตีลูกแน่นอน” หลี่เสี่ยวไห่พยักหน้า “ครับพ่อ”

“รีบกินเถอะ” หลี่เซี่ยงตงลูบหัวลูก แล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ

กินข้าวเย็นเสร็จ เขาช่วยโจวอวี้ฉินเก็บโต๊ะ หอบชามกองโตไปล้างที่ก๊อกน้ำในลานบ้าน ล้างเสร็จก็เอาไปเก็บเข้าที่ในครัวเล็ก ก่อนเข้าห้อง เขาหันไปมองหลี่เสี่ยวเทาที่ยังยืนก้มหน้าปัดยุงอยู่หน้าห้องปีกตะวันออก หลี่เสี่ยวไห่ที่นอนเล่นกับน้องสาวอยู่บนเตียงเตา เห็นหลี่เซี่ยงตงเข้าห้องก็หันมาตะโกนเรียก “พ่อ ผมหิว” หลี่เซี่ยงตงได้ยินลูกชายบ่นหิว “ในครัวเล็กมีหมั่นโถวเหลือ ลูกจะกินไหม?” หลี่เสี่ยวไห่พยักหน้า “กินครับ”

“งั้นพ่อไปหยิบให้”

“ผมจะไปหยิบเอง” พูดจบหลี่เสี่ยวไห่ก็ปีนลงจากเตียงเตา ใส่รองเท้าแล้วเลิกม่านประตูวิ่งจู๊ดออกไป