บทที่ 197 เหล้ารสชาติเหมือนน้ำเต้าหู้หมักหรือเปล่า?

“นั่งลง”

“ขอมือ”

“กลิ้ง” หลังจากนอนหลับเต็มอิ่มและกินมื้อเช้าเรียบร้อย หลี่เซี่ยงตงก็ถือหมั่นโถวครึ่งลูก นั่งยองๆ อยู่หน้าห้องฝึกเจ้าเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวหวง หลี่เสี่ยวเหมยที่ช่วยจับหลี่เสี่ยวจู้ยืนดูอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้น “อาสาม พวกหนูไปโรงเรียนก่อนนะคะ”

“รีบไปเถอะ” หลี่เซี่ยงตงบิหมั่นโถวในมือเป็นสองส่วน โยนให้หมา แล้วอุ้มลูกสาวมาไว้ข้างกาย หลี่เสี่ยวจู้เห็นพี่สาวสะพายกระเป๋าเดินออกไป ก็ตบแขนพ่อร้องเรียก “ไม่เอา... พี่สาว...” หลี่เซี่ยงตงเห็นลูกทำท่าจะร้องไห้ ก็รีบปลอบ “พี่สาวไปเรียนหนังสือ เดี๋ยวเที่ยงพี่สาวกลับมาเล่นด้วยนะลูก ตกลงไหม?” หลี่เสี่ยวจู้เบะปากร้องจ้า “ไม่เอา...” หลี่เซี่ยงตงบีบแก้มลูก “ดื้อเหรอ? ถ้าร้องอีกพ่อจะพาไปฉีดยาที่สถานีอนามัยนะ”

“ไม่เอา... แม่... แม่จ๋า...” พอดยินคำว่าฉีดยา หลี่เสี่ยวจู้ก็สะอื้นฮัก เรียกหาโจวอวี้ฉิน