บทที่ 200 คิดจะแกงผมอีกเหรอ?

หลี่เซี่ยงตงก้มลงดีดมะกอกใส่หน้าผากหลี่เสี่ยวปอดัง เปาะ “เสี่ยวเหมย พาเสี่ยวปอไปล้างมือ ล้างเสร็จแล้วหนูกับน้องรีบไปโรงเรียนนะ”

“รับทราบค่ะอาสาม” หลี่เสี่ยวเหมยรับคำ แล้วลากหลี่เสี่ยวปอที่ปากร้อง ‘โอ๊ยๆ’ มือกุมหน้าผากไปล้างมือ หลี่เซี่ยงตงเดินจ้ำไปที่มุมลานบ้าน ดึงก้านข้าวฟ่างออกมาจากไม้กวาดก้านหนึ่ง เอามาเขี่ยขี้มูกที่ติดอยู่บนขากางเกงทิ้ง แล้วโยนก้านข้าวฟ่างลงถังขยะข้างๆ เขากำชับหลานสาวทั้งสองที่สะพายกระเป๋าเตรียมเดินออกไป “ถึงโรงเรียนแล้วอย่าลืมลาให้พี่เสี่ยวเทาด้วยนะ บอกว่าเขาไม่ค่อยสบาย”

“อาสามไม่ต้องห่วงค่ะ แม่บอกหนูแล้ว” พูดจบหลี่เสี่ยวเหมยก็จูงมือหลี่เสี่ยวหลานวิ่งเหยาะๆ ออกจากบ้านไป

หลี่เซี่ยงตงเดินกลับมาหน้าห้องตัวเอง ใช้เท้าเขี่ยหลี่เสี่ยวปอที่ยืนทำตัวลับๆ ล่อๆ อยู่หน้าประตู “ทำตัวน่าสงสัย คิดจะทำอะไรฮึ?” หลี่เสี่ยวปอหันมาตอบ “อาสาม ผมจะมาชวนเสี่ยวไห่ไปเล่นครับ”

“จะชวนก็เข้าไปสิ จะมายืนเลิกม่านประตูทำไม?”