บทที่ 268 แสงแดด

“นักเรียนเคารพ”

“สวัสดีครับ/ค่ะ คุณครู”

“สวัสดีจ้ะนักเรียน นั่งลงได้ เปิดหนังสือเรียนไปที่หน้าสิบแปดนะจ๊ะ” ท่ามกลางเสียงเปิดหนังสือ พรึ่บพรั่บ ในห้องเรียน หลี่เสี่ยวเจียงเปิดหนังสือเรียนตามเพื่อนอย่างแกนๆ จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว “หลี่เสี่ยวเจียง คิดอะไรอยู่น่ะ? ครูบอกให้เปิดหน้าสิบแปด”

“อ้อ” ได้ยินเพื่อนร่วมโต๊ะกระซิบเตือน หลี่เสี่ยวเจียงก็รีบเปิดหนังสือตามไปอีกสองหน้า จิตใจที่ว้าวุ่นทำให้เขาเผลอเอามือล้วงไปแตะบุหรี่ในกระเป๋ากางเกง ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิง เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปในความลังเลและสับสน “หลี่เสี่ยวเจียง ไปห้องน้ำไหม?”

“ไม่ไป”