บทที่ 291 ของปลอม ทั้งหมดมันของปลอมเว้ย

เรื่องเรียนรู้วิธีดูเหรียญเงิน จบลงที่หลี่เซี่ยงตงมัดมือชกบังคับให้เพื่อนทั้งสองพยักหน้าตกลง ทีมสามสหายของพวกเขา ก่อนหน้านี้อยู่ในช่วงปรับจูนเข้าหากัน มีโอกาสวงแตกได้ทุกเมื่อ ดังนั้นส่วนแบ่งผลกำไรจึงยึดตามข้อตกลงเดิมที่ 6-2-2 มาตลอด แต่ตอนนี้ผ่านไประยะหนึ่งแล้ว ทั้งสามคนเข้าขากันได้ดียิ่งขึ้น แถมไม่มีใครมีความคิดคดโกงหักหลังกัน บวกกับตอนนี้เริ่มธุรกิจรับซื้อเหรียญเงินแล้ว ในอนาคตจะมีเงินหมุนเวียนเข้าออกมากขึ้น หลี่เซี่ยงตงจึงตั้งใจจะปรับสัดส่วนการแบ่งผลประโยชน์ใหม่ “เริ่มตั้งแต่เหรียญเงินล็อตนี้เป็นต้นไป เราจะแบ่งกันแบบ 4-3-3 อาเจ๋อ เอ็งคำนวณดูซิว่าพวกเราต้องลงขันกันคนละเท่าไหร่”

“เริ่ม 4-3-3 รอบนี้เลยเหรอ?”

“พี่ตง แต่พวกผมยังดูเหรียญไม่เป็นเลยนะ” หลี่เซี่ยงตงยกมือทำท่าปางห้ามญาติ “เชื่อข้า อาเจ๋อคิดเงินซะ” ที่เขาตัดสินใจเริ่มแบ่ง 4-3-3 ตั้งแต่ตอนนี้ ก็เพื่อใช้เงินเป็นตัวกระตุ้นทางอ้อมให้โหวซานกับอาเจ๋อกระตือรือร้นขึ้น ส่วนแบ่งสองส่วนที่เขาเฉือนเนื้อตัวเองให้ไป คือแรงจูงใจในการเรียนรู้ของเพื่อนทั้งสอง ยอมกำไรน้อยหน่อยตอนนี้ไม่เป็นไร ขอแค่โหวซานกับอาเจ๋อดูเป็น อนาคตเขาก็จะสบายขึ้น เขาไม่อยากให้วันหยุดพักผ่อนต้องมานั่งจมอยู่กับกองเหรียญเงิน เอาเวลาไปนอนกอดลูกกอดเมียไม่ดีกว่าเหรอ! อาเจ๋อที่ก้มหน้าขีดๆ เขียนๆ บนโต๊ะเล็ก วางปากกาลงแล้วเงยหน้ามองหลี่เซี่ยงตง “ตงจื่อ คิดเสร็จแล้ว ต้นทุนเหรียญเงินทั้งหมดสามพันหกร้อยห้าสิบสี่หยวน ส่วนของเอ็ง 4 ส่วน คือหนึ่งพันสี่ร้อยหกสิบสี่หยวนหกเหมา ส่วนข้ากับโหวซานคนละหนึ่งพันเก้าสิบหกหยวนสองเหมา”

“รอบนี้พวกเอ็งพกเงินมาคนละหนึ่งพันห้า หมายความว่าข้าต้องคืนเงินให้พวกเอ็งคนละสี่ร้อยสามหยวนแปดเหมา” พูดจบ หลี่เซี่ยงตงก็เริ่มนับเงิน เงินทุนรับซื้อเหรียญรอบนี้อยู่ในกระเป๋าเขาทั้งหมด “นี่ส่วนของเอ็ง”

“แล้วก็นี่ส่วนของเอ็ง” รอบนี้เขาพกเงินสดติดตัวมาแค่พันสี่ แต่โชคดีที่มีเงินส่วนตัวซุกซ่อนไว้บ้าง เลยเอามาหมุนได้พอดี ไม่งั้นคงต้องเอาตั๋วอาหารทั่วประเทศมาจ่ายแทนแล้ว “ตงจื่อ เอาสิบหยวนนี่ไป” อาเจ๋อยื่นเงินให้ “ข้าไม่รู้ว่าเหรียญปลอมหกเหรียญนั้นเอ็งรับซื้อมาเท่าไหร่ แต่รับไว้เถอะ อย่ารังเกียจว่าน้อยนะ”