ตอนที่ 70
ตอนที่ 70 ก่อเรื่องไร้เหตุผล
minibunny · 3,122 ตัวอักษร
หยางเยฺว่เหอหันกลับไปมอง ก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งสวมเสื้อแขนสั้นสีแดงกับกางเกงขาม้าสี่ส่วนสีดำ ผมมัดเป็นแกละสองข้างระบ่า ดูเหมือนจะดัดมา ปลายผมแกละทั้งสองข้างจึงมีลอนหยักศกเล็ก ๆ พวงแก้มขาวอมชมพู ริมฝีปากแดงสด
หากมองด้วยสายตาของคนในยุคนี้ ถือเป็นหญิงสาวที่แต่งตัวทันสมัยมากทีเดียว
ตัดสินจากเสียงเรียกเมื่อครู่ เธอคนนี้คงเป็นสฺวี่เทียนเหม่ย ลูกคนเล็กและเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของบ้านสฺวี่
หยางเยฺว่เหอจำเรื่องราวของสฺวี่เทียนเหม่ยในนิยายได้ไม่มากนัก รู้เพียงว่าเธอเป็นผู้หญิงนิสัยรับมือยาก ไม่ถูกชะตากับเจ้าของร่างเดิมมาแต่ไหนแต่ไร และต่อมาความสัมพันธ์กับเยี่ยหนวนซึ่งเป็นนางเอกของเรื่องและเมียใหม่ของสฺวี่ตงหลินก็ย่ำแย่มากเช่นกัน
สฺวี่เทียนเหม่ยก็อาศัยความรักใคร่ตามใจจากเฉาเหม่ยซิ่ว ทำตัวตามอำเภอใจในบ้านไม่ต่างกัน...
"เทียนเหม่ย! ในที่สุดแกก็รู้จักกลับบ้านเสียที! แม่จะโดนพี่สะใภ้แกแกล้งจนตายอยู่แล้วเนี่ย!" พอเฉาเหม่ยซิ่วเห็นลูกสาวคนเดียวกลับมาก็ดีใจขึ้นมาทันที คราวนี้เธอมีผู้ช่วยมือฉกาจเพิ่มมาอีกคนแล้ว "ตอนนี้พี่สะใภ้แกเป่าหูให้พี่ใหญ่แกยอมแยกครอบครัว แกดูสิ มีสะใภ้ที่ไหนเขาทำแบบนี้กันบ้าง!"
สฺวี่เทียนเหม่ยขมวดคิ้ว ยังไม่มีเวลาไปสนใจสิ่งที่แม่พูด เธอหันไปมองสฺวี่ตงหลินผู้เป็นพี่ใหญ่แล้วถาม "พี่ใหญ่ พี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ"
สฺวี่ตงหลินตอบ "เพิ่งกลับมาถึงเมื่อวาน อยู่ที่อำเภอเป็นยังไงบ้าง"
สฺวี่ตงหลินควบคุมความรักที่มารดามีจนตามใจสฺวี่เทียนจู้ผู้เป็นน้องชายไม่ได้ ถึงจะช่วยหางานอะไรให้ สฺวี่เทียนจู้ก็คงทนทำงานหนักไม่ไหวอยู่ดี ดังนั้นเขาจึงช่วยไหว้วานคนรู้จักให้ช่วยสฺวี่เทียนเหม่ยเพียงคนเดียว
ตอนนี้สฺวี่เทียนเหม่ยจึงได้ทำงานอยู่ในห้างสรรพสินค้าประจำอำเภอ แม้จะได้เงินไม่มาก แต่เดือนหนึ่งก็ได้ถึงสิบกว่าหยวน
ไม่อย่างนั้นสฺวี่เทียนเหม่ยคงไม่มีเงินมาแต่งองค์ทรงเครื่องจนดูดีขนาดนี้ได้หรอก
สฺวี่เทียนเหม่ยพูดว่า "ขอบคุณพี่ใหญ่มากนะคะ ถ้าไม่ได้พี่ฝากฝังงานให้ ฉันก็คงหาเงินไม่ได้หรอก พี่ใหญ่ พี่เพิ่งกลับมาเมื่อวาน ทำไมไม่พักผ่อนให้สบายก่อนล่ะ เรื่องอื่นน่ะไว้รอพี่พักผ่อนจนหายเหนื่อยแล้วค่อยว่ากันเถอะค่ะ!"
พอเฉาเหม่ยซิ่วได้ยินคำพูดของลูกสาวก็ไม่พอใจทันที "ตอนนี้ที่บ้านเกิดเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ จะให้ไปพูดเรื่องอื่นได้ยังไง เรื่องด่วนที่สุดตอนนี้ไม่ใช่รีบจัดการปัญหานี้หรอกเรอะ! เอาเป็นว่าตอนนี้ฉันไม่อยากพูดเรื่องอื่น เรื่องแยกครอบครัวน่ะ ยังไงฉันก็ไม่มีวันยอมเด็ดขาด!"
เฉาเหม่ยซิ่วไม่ได้โง่ แม้ในใจเธอจะลำเอียงไปทางลูกชายคนรองมากกว่า แต่เธอก็รู้ดีว่าลูกชายคนรองมีความสามารถอยู่แค่ไหน หากต้องแยกครอบครัวกันจริง ๆ วันข้างหน้าชีวิตความเป็นอยู่ของเธอไม่มีทางดีไปกว่าตอนนี้แน่
แล้วแบบนี้เฉาเหม่ยซิ่วจะยอมให้แยกครอบครัวได้อย่างไร
เมื่อเช้าตอนที่สฺวี่ตงหลินพูดเรื่องนี้กับเธอ เขายังบอกว่าจะให้เธอเลือกแค่สองทาง ไม่ยอมให้แยกครอบครัว ก็ต้องเอาเงินของหยางเยฺว่เหอที่เธอริบไปก่อนหน้านี้คืนมาให้หมด
แม้เฉาเหม่ยซิ่วจะไปถอนเงินที่ตำบลมาแล้ว แต่อารมณ์ตอนไปถอนเงินก็แย่สุดขีด ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจไม่หาย
สรุปสั้น ๆ คือ ตอนนี้ทั้งเรื่องแยกครอบครัวเธอก็ไม่ยอม และเรื่องที่จะคืนเงินให้หยางเยฺว่เหอเธอก็ไม่มีวันยินดีควักจ่ายเด็ดขาด
เธอเป็นแม่แท้ ๆ ของสฺวี่ตงหลิน ไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะกล้าทำอะไรเธอได้
หยางเยฺว่เหอมองท่าทางก่อเรื่องอย่างไร้เหตุผลของเฉาเหม่ยซิ่วแล้วก็ปวดหัวจริง ๆ
เมื่อก่อนเคยได้ยินมาว่าความสัมพันธ์ระหว่างแม่ผัวกับลูกสะใภ้นั้นเข้ากันได้ยากมาก มาตอนนี้ถึงได้เห็นว่ามันไม่ใช่แค่ยากธรรมดาจริง ๆ
ดูจากสภาพแม่ผัวอย่างเฉาเหม่ยซิ่วแล้ว เธอคงไม่มีวันทนใช้ชีวิตคู่ร่วมกับสฺวี่ตงหลินได้ลงคอหรอก
คงมีแค่นางเอกของเรื่องอย่างเยี่ยหนวนที่เข้ากับคนง่ายและพลิกแพลงเก่งรอบด้านเท่านั้นแหละ ถึงจะจัดการกับความสัมพันธ์แบบนี้ได้...
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น