ตอนที่ 79 แผนการในใจ

สฺวี่เทียนจู้ลอบสังเกตสีหน้าของพี่ชาย

ท่าทางเคร่งขรึมแบบนี้บอกตามตรงว่าหาดูได้ยากมาก แต่นี่ก็บ่งบอกเรื่องหนึ่งว่า พี่ชายของเขาตั้งใจเด็ดขาดแล้วว่าจะแยกครอบครัว...

ตอนนี้ถึงจะไม่คิดหาเหตุผลว่าทำไมพี่ชายถึงอยากแยกครอบครัว แต่ก็รู้ดีว่าต้องเกี่ยวข้องกับสองแม่ลูกหยางเยฺว่เหออย่างเลี่ยงไม่ได้

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น สฺวี่เทียนจู้รู้ว่าถ้าเป็นเรื่องที่พี่ชายอยากทำจริง ๆ ต่อให้แม่ของเขามาขวางก็คงช่วยอะไรไม่ได้มาก

"พี่ใหญ่ เรื่องที่พี่จะแยกครอบครัว...มันกะทันหันเกินไปจริง ๆ ครับ" สฺวี่เทียนจู้เอ่ยอย่างลังเล "แม่ไม่มีทางยอมรับได้ในทันทีหรอก เอาเป็นว่าไว้ผมค่อยคุยปรึกษากับแม่ให้ดีอีกที วันนี้เวลาก็ดึกมากแล้ว สู้รีบนอนกันก่อนดีกว่า เรื่องแยกครอบครัวคงไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการได้ในชั่วประเดี๋ยวประด๋าวนี้หรอกครับ!"

เฉาเหม่ยซิ่วคิดไม่ถึงว่าลูกชายคนเล็กจะพูดขึ้นมาแบบนี้ เธอขมวดคิ้วแน่นคิดจะอ้าปากบอกว่าตนไม่มีทางเห็นด้วยกับการแยกครอบครัวเด็ดขาด ทว่าพอสบสายตากับลูกชายก็เงียบเสียงลงทันที

หยางเยฺว่เหอคอยสังเกตคนทั้งคู่อยู่ตลอด แน่นอนว่าย่อมเห็นการส่งสายตาสื่อสารกันระหว่างสองแม่ลูกคู่นี้

ดูจากตอนนี้ เฉาเหม่ยซิ่วไม่อยากแยกครอบครัว แต่สฺวี่เทียนจู้น่าจะมีความคิดอย่างอื่นแล้ว

เฮ้อ

เทียบกับสฺวี่เทียนจู้แล้ว สามีราคาถูกของเธอนี่แทบจะเหมือนเด็กที่เก็บมาเลี้ยงเลยจริง ๆ...

เวลานี้สฺวี่ตงหลินก้มหน้าลงเล็กน้อย สีหน้ามืดมนจนอ่านไม่ออก

หยางเยฺว่เหอส่ายหน้าอย่างจนใจ จากนั้นจึงพูดว่า "พวกเราออกไปก่อนเถอะค่ะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน"

สองแม่ลูกคู่นั้นเตรียมแผนกันไว้แล้ว พวกเขาอยู่ที่นี่คุยต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับเรื่องนี้

สฺวี่ตงหลินมองเธอแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า จากนั้นจึงก้าวขาเดินออกจากห้องไป

หยางเยฺว่เหอกับสฺวี่ตงหลินเข้ามาในห้องของพวกเขา ทว่าทั้งสองคนคนหนึ่งนั่งอยู่บนเตียง อีกคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ ไม่มีใครคุยกับใครเลย

ชั่วขณะนั้นบรรยากาศทั่วทั้งห้องจึงค่อนข้างกระอักกระอ่วน

ในที่สุดก็เป็นหยางเยฺว่เหอที่เอ่ยปากทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน อย่างไรเสียเธอก็ต้องถ่ายทอดเรื่องที่หยางจิ้งซานบอกมาให้สฺวี่ตงหลินฟังอยู่ดี

"...คุณคิดว่ายังไงคะ ถ้าซื้อบ้านแบบนั้นก็ประหยัดแรงสร้างเองไปได้เยอะเลย" หยางเยฺว่เหอพูด

ในเรื่องนี้ตัวหยางเยฺว่เหอเองไม่ได้มีสิทธิ์มีเสียงอะไรมากนัก ขอแค่แยกออกมาจากครอบครัวบ้านสฺวี่นั่นได้ เธอจะไปอยู่ที่ไหนก็ดีทั้งนั้น

เพียงแต่คนที่ออกเงินคือ "ผู้มีอำนาจสูงสุด" สิทธิ์ในการตัดสินใจจึงยังคงอยู่ที่สฺวี่ตงหลิน

สฺวี่ตงหลินครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วพยักหน้าพูดว่า "บ้านตระกูลหลิวผมรู้อยู่ พรุ่งนี้ถ้าว่างค่อยไปดูสักหน่อย ถ้าเธอคิดว่าใช้ได้ ราคาเหมาะสม จะซื้อไว้ก็ดีเหมือนกัน"

บ้านตระกูลหลิวสร้างไว้ดีแน่นอนอยู่แล้ว สฺวี่ตงหลินย่อมไม่รังเกียจ

แน่นอนว่า ที่สำคัญคือเขาดูออกว่า ตอนนี้หยางเยฺว่เหอแทบจะรอไม่ไหวที่จะย้ายออกไปแล้ว...

เมื่อได้ยินคำพูดของสฺวี่ตงหลิน บนใบหน้าของหยางเยฺว่เหอก็เผยความตื่นเต้นดีใจออกมาอย่างไม่ปิดบัง

"ดีจังเลย! งั้นพรุ่งนี้ฉันจะรีบไปดูนะคะ!" แววตาของเธอแทบจะเปล่งประกายระยิบระยับเลยทีเดียว

สฺวี่ตงหลินแทบไม่เคยเห็นหยางเยฺว่เหอในท่าทางที่ดูสดใสมีชีวิตชีวาขนาดนี้มาก่อน จึงอดที่จะชะงักไปไม่ได้ จากนั้นมุมปากถึงได้ยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย

หลังจากได้เห็นรอยยิ้มนี้ของหยางเยฺว่เหอ อารมณ์หม่นหมองที่เกิดจากความขัดแย้งกับเฉาเหม่ยซิ่วก็ดูเหมือนจะปลอดโปร่งขึ้นมาบ้าง...

สฺวี่ตงหลินชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้นอีกว่า "พรุ่งนี้ไปคณะกรรมการหมู่บ้านกับผมสิ พ่อก็บอกให้เธอไปด้วยไม่ใช่เหรอ"

"เอ๊ะ?...อ๋อ เรื่องนั้น เรื่องนั้นเอา ไว้ค่อยว่ากันเถอะค่ะ..."

หยางเยฺว่เหอถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เธอไม่อยากเอาตัวเข้าไปพัวพันกับพวกนางเอกของเรื่องจริง ๆ เลยนี่นา...