ตอนที่ 81 ภารกิจพิชิตใจล้มเหลว (2)

เมื่อได้ยินคำตอบนี้ ดวงตาของเยี่ยหนวนก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที

"ทำไมล่ะ! ไม่ใช่ว่าแค่ฉันกับสฺวี่ตงหลินอยู่กินกันจนแก่เฒ่าก็ถือว่าภารกิจสำเร็จแล้วหรอกเหรอ!" น้ำเสียงของเยี่ยหนวนเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เธอคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าภารกิจของตัวเองจะล้มเหลว! เธอนึกว่าตัวเองทำสำเร็จไปแล้วเสียอีก!

ลูกบอลแสงตัวน้อยเอ่ยว่า "...ฉันคิดว่าเธออาจจะเข้าใจภารกิจผิดไปหน่อยนะ"

"เข้าใจผิดตรงไหน?" เยี่ยหนวนขมวดคิ้วแน่น

"ไม่ใช่ว่าแค่ได้อยู่จนแก่เฒ่ากับเป้าหมายภารกิจแล้วจะถือว่าสำเร็จสักหน่อย เงื่อนไขความสำเร็จของภารกิจคือ ดัชนีความสุขในชีวิตของผู้ผูกระบบต้องแตะระดับเต็มร้อย และดัชนีความชื่นชอบที่เป้าหมายภารกิจมีต่อผู้ผูกระบบก็ต้องแตะระดับเต็มร้อยด้วยต่างหาก!"

ยิ่งฟังเยี่ยหนวนก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่นขึ้น ในช่วงหนึ่งชีวิตที่เธอเพิ่งผ่านมา เธอได้แต่งงานกับสฺวี่ตงหลิน ทั้งสองมีลูกชายหญิงด้วยกันสองคน จากนั้นลูกหลานก็เต็มบ้าน รายการโทรทัศน์หรือหนังสือพิมพ์ต่างก็ลงข่าวเรื่องราวความรักอันหวานชื่นของพวกเขาทั้งคู่ พวกเขาถึงขนาดได้รับการยกย่องบนอินเทอร์เน็ตว่าเป็น 'คู่สร้างคู่สมดั่งเทพเซียน' ทรัพย์สินที่ทั้งสองคนร่วมกันสร้างขึ้นมาก็มากมายมหาศาลจนคนอื่นได้แต่มองตามตาปริบ ๆ

พองานฉลองวันเกิดครบหกสิบปีของสฺวี่ตงหลินผ่านพ้นไป ทั้งสองคนก็ประกาศเกษียณพร้อมกัน ทิ้งบริษัทใหญ่โตไว้ให้ลูกชายสืบทอด และด้วยเหตุนี้ระบบจึงตัดสินว่าเวลาทำภารกิจของเธอสิ้นสุดลงแล้ว

ถ้าแบบนี้ยังไม่เรียกว่าความสุข แล้วอะไรถึงจะเรียกว่าความสุขกันล่ะ!

"จากการคำนวณขั้นสุดท้าย ดัชนีความชื่นชอบที่เป้าหมายภารกิจอย่างสฺวี่ตงหลินมีต่อผู้ผูกระบบในท้ายที่สุดอยู่ที่...สามสิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนดัชนีความสุขอยู่ที่ห้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์"

"อะไรนะ!" เยี่ยหนวนได้ยินเข้าก็แทบจะสติแตก "ฉันดีกับเขาขนาดนั้น ทำไมเขาถึง...พวกเธอคำนวณผิดพลาดหรือเปล่า!"

ผลลัพธ์แบบนี้มันไร้สาระเกินไปสำหรับเยี่ยหนวน เธอไม่อาจยอมรับได้จริง ๆ

ดัชนีชี้วัดที่สำคัญที่สุดทั้งสองอย่างนี้ ดันอยู่ในระดับที่ไม่ผ่านเกณฑ์ทั้งคู่เนี่ยนะ!

"ระบบไม่มีทางเกิดปัญหาเรื่องสถิติผิดพลาดอย่างแน่นอน" ลูกบอลแสงตัวน้อยได้ยินคำกังขาของผู้ผูกระบบอย่างเยี่ยหนวนแล้วน้ำเสียงก็ฟังดูไม่ค่อยสบอารมณ์นัก "เนื่องจากผู้ผูกระบบทำภารกิจไม่สำเร็จ ระบบจึงตรวจสอบและเริ่มย้อนเวลากลับมาใหม่โดยอัตโนมัติ ขอให้ผู้ผูกระบบเห็นคุณค่าของโอกาสนี้ และพยายามทำภารกิจที่กำหนดไว้ให้สำเร็จอีกครั้ง!"

สีหน้าของเยี่ยหนวนเขียวคล้ำ เธอกัดฟันแน่นจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ชาติก่อนเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์แต่กลับไม่ตาย ทว่าได้ระบบนี้มาแทน มันพาเธอย้อนเวลากลับมายังยุคทศวรรษ 1980 นี้ และกลายมาเป็นยุวชนลงชนบทคนหนึ่ง

เรื่องขาดแคลนของกินของใช้ไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด เพราะระบบนี้ยังแถมมิติส่วนตัวขนาดเล็กมาให้ด้วย แม้จะไม่มีฟังก์ชันอะไรมากมาย แต่การกักตุนเสบียงอาหาร หรือเร่งการเจริญเติบโตของพืชพรรณก็ยังทำได้ ซึ่งนี่ก็นับเป็นอาวุธที่ทรงอานุภาพที่สุดของเธอ

ไม่ถึงกับสุขสบายจนล้นฟ้า แต่อย่างน้อยก็มีกินมีใช้อย่างไม่ต้องกังวล สิ่งเดียวที่เธอต้องทำก็คือพิชิตใจเป้าหมายอย่างสฺวี่ตงหลิน

จริง ๆ แล้วในตอนแรกเยี่ยหนวนรู้สึกรังเกียจอยู่บ้าง ตอนที่เธอเข้าหาสฺวี่ตงหลินนั้น ภรรยาของอีกฝ่ายเพิ่งจะหนีตามยุวชนลงชนบทอีกคนไป ทิ้งเขาไว้กับลูก การที่เธอแต่งงานกับสฺวี่ตงหลินจึงไม่ใช่แค่การแต่งงานรอบสอง แต่ยังต้องมารับบทเป็นแม่เลี้ยงอีกต่างหาก

ทว่าเพื่อให้ภารกิจสำเร็จและได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง เธอจึงจำต้องมองข้ามเรื่องพวกนี้ไป

อย่างน้อยหน้าตาของสฺวี่ตงหลินก็ไร้ที่ติ จุดนี้เธอยังรู้สึกพอใจอยู่มาก

ส่วนเรื่องเด็กคนนั้น...เด็กที่ไม่มีแม่อยู่ข้างกาย เธออยากจะหลอกล่อเอาใจเมื่อไหร่ก็ได้ หรืออยากจะเลี้ยงให้เสียคนเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ มันเป็นเรื่องที่ง่ายดายมากอยู่แล้ว

ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น ทุกเรื่องราวก้าวหน้าไปตามที่เธอจินตนาการไว้ทั้งหมด

สิ่งเดียวที่เยี่ยหนวนคาดไม่ถึงก็คือ สุดท้ายแล้วภารกิจกลับถูกตัดสินว่าล้มเหลว

แต่วันคืนระหว่างพวกเขาสองคนมันก็เห็นได้ชัดว่าดีจนไม่รู้จะดียังไงแล้วไม่ใช่หรือไงกัน!

ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น ในหัวของเยี่ยหนวนก็พลันผุดภาพท่าทางของสฺวี่ตงหลินในวันก่อนที่ภารกิจจะสิ้นสุดลงขึ้นมา...