บทที่ 145: งั้นผมเปลี่ยนนามสกุลเลยดีไหมครับ?

“เขาเป็นคนล่อมาเหรอ?” สือเหล่ยไม่ค่อยเชื่อนัก

“แน่นอนสิ เขาตกปลามาตั้งนานขนาดนั้น ต่อให้ตกไม่ได้ ก็ต้องล่อปลาเข้ามาอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะผมไปตัดหน้า ปลาตัวนี้ก็คงจะเป็นของเขาไปแล้ว”

“แกนี่มันร้ายกาจจริงๆ” สือเหล่ยแอบหัวเราะพลางเอามือปิดปาก หันกลับไปมองเหยียนซู่แวบหนึ่ง

“ได้เปรียบแล้วยังจะไม่รีบไปอีกเหรอ? จะรอให้เขามาตามหาหรือไง?”

พูดจบประโยคนี้ หลิวเกินไหลก็ออกวิ่งทันที