บทที่ 148: คุณลุง คุณอา

หลังจากทักทายปราศรัยกันครู่หนึ่ง สือถังจือก็ชี้ไปที่คนทั้งสี่แล้วแนะนำให้หลิวเกินไหลรู้จักทีละคน “นี่คือคุณลุงข่งฝานจวินของแก นี่คือคุณลุงจ้าวหลงของแก นี่คือคุณอาผู้ใหญ่ปี้เจี้ยนซิงของแก นี่คือคุณอาผู้ใหญ่เหยียนหย่งผิงของแก… ไม่สิ ท่านเหยียน เราสองคนใครแก่กว่ากันนะ?”

“เราสองคนใครแก่กว่าข้าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ข้าแก่กว่าพ่อแท้ๆ ของเขา พ่อบุญธรรมอย่างแกถอยไปเลย เขาควรจะเรียกข้าว่าอาผู้ใหญ่ก็ต้องเรียกอาผู้ใหญ่”

ชายที่ชื่อเหยียนหย่งผิงสวมชุดลำลอง ใบหน้าค่อนข้างผอม แต่พุงกลับไม่เล็กเลย ท่วงท่าการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยอำนาจ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่อยู่ในตำแหน่งสูงมานาน

“ไปๆๆ ตอนนั้นก็มาแย่งภารกิจโจมตีหลักกับข้าแล้ว ตอนนี้มาถึงบ้านข้า ยังจะมาทำเป็นใหญ่โตกับข้าอีก เกินไหล แกไม่ต้องไปสนใจเขา เรียกว่าลุงเหยียนก็พอ” สือถังจือสะบัดมืออย่างแรง

“ฮ่าๆๆๆ…” ปี้เจี้ยนซิงหัวเราะลั่น “ท่านเหยียน ข้าบอกแล้วใช่ไหมว่าเจ้าหนูสือนี่มันเจ้าคิดเจ้าแค้น? ตอนนั้นท่านก็แค่แย่งภารกิจโจมตีหลักของเขาไปครั้งเดียว เขาก็ยังจำมาจนถึงตอนนี้ เขาแย่งภารกิจโจมตีหลักของข้าไปตั้งหลายครั้ง กลับลืมไปจนหมดสิ้น”