บทที่ 216: ไปรับผู้เฒ่าหวัง

หลิวเกินไหลกำลังสับเนื้ออย่างเมามัน หลิวหมิ่นก็แบกโต๊ะอาหารกลับมา หลิวเกินสี่กับหลิวเกินว่างคนหนึ่งอุ้มเก้าอี้พับสองสามตัวตามหลังมา

บ้านปู่กับย่าอยู่ใกล้ขนาดนี้ พวกเขากลับมาช้าขนาดนี้ได้อย่างไร? ทั้งหมดเป็นเพราะหลิวหมิ่นตาไว—คุณย่ามาอย่างรีบร้อน ลืมให้อาหารไก่

คนที่เข้ามาในลานบ้านพร้อมกับพวกเขา ยังมีคุณย่าจางข้างบ้านอีกด้วย นางถูกเสียงสับเนื้อของหลิวเกินไหลดึงดูดเข้ามา

เสียงมีดผ่าฟืนสับเนื้อนั่นมันดังสนั่นหวั่นไหว หญิงชราไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ อดใจไม่ไหวจริงๆ ก็เลยมาดูหน่อย

“เกินไหล แกทำอะไรอยู่? สับเนื้อยังจะใช้แรงขนาดนั้นอีก…โย่ เถี่ยติงทำไมถึงมาคุกเข่าอยู่ที่นี่? เกิดอะไรขึ้น?”