บทที่ 538 ไอ้ตัวแสบ

วันรุ่งขึ้น หลิวเกินไหลเพิ่งจะเข้าห้องทำงาน ฉีต้าเป่าก็เข้ามาใกล้ “ได้ยินว่าแกจะออกหน้าให้เป่าอี้ขาเป๋ เรื่องมันเป็นอย่างไร?” ฉีต้าเป่าไม่มาหาเขา เขาก็คิดจะไปหาฉีต้าเป่าให้ช่วยอยู่แล้ว หลิวเกินไหลก็เลยเล่าความคิดของเขาให้ฉีต้าเป่าฟัง

ฉีต้าเป่าพอได้ยิน ก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที “ฉันก็นึกว่าเป็นใคร ที่แท้ก็ซุนขาเป๋นี่เอง เจ้าหนูนี่เจอฉันก็เหมือนกับหนูเจอแมว ฉันไปกับแกด้วย รับรองว่าพูดอะไรเขาก็ฟัง”

“ซุนขาเป๋อะไร? เกินไหลพูดถึงซุนเถี่ยถุ่ย” ฉินจ้วงก็เข้ามาสมทบ “ฉันเคยได้ยินชื่อคนนี้มาเหมือนกัน มีชื่อเสียงพอตัว”

“สำหรับฉัน เขาชื่อซุนขาเป๋ ฉันเรียกเขาแบบนี้ เขาก็ไม่กล้าไม่ยอมรับ” ฉีต้าเป่าทำท่าทางหยิ่งยโส ฟังจนฉินจ้วงทำหน้าอิจฉา ถึงแม้เขาจะเป็นสมาชิกหน่วยรักษาความสงบมาหนึ่งปี แต่อันธพาลข้างถนนไม่กลัวเขาเลย จะไปมีบารมีเหมือนฉีต้าเป่าได้อย่างไร?

“แกก็ไปด้วยกันสิ!” หลิวเกินไหลมองออกถึงความคิดของฉินจ้วง เจ้าหนูนี่อยากจะอวดบารมี งั้นก็สนองความต้องการของเขาสักหน่อย