บทที่ 545 สหกรณ์ที่คึกคัก

พอชั่งขนมเปี๊ยะครั้งที่สองเสร็จ หลิวเกินไหลก็ไม่ได้ไปวุ่นวายกับพนักงานขายคนนั้นอีก ขนมเปี๊ยะในมิติของเขายังมีอีกไม่น้อย ถ้าไม่ใช่เพราะสองพี่น้องเกินสี่เกินว่างมาหา เขาไม่ต้องซื้อเลยด้วยซ้ำ อยากจะหยิบออกมาเมื่อไหร่ก็ได้

ลูกค้าที่ซื้อขนมเปี๊ยะมากมายขนาดนี้ในครั้งเดียวมีไม่มากนัก บวกกับสถานะผู้นำใหญ่ปลอมตัวตรวจราชการของผู้เฒ่าหลิว พนักงานขายก็เลยให้บริการเสริมแก่พวกเขา—ให้ถุงใบใหญ่มาสองใบ รถพ่วงข้างลึกพอ ยัดถุงใบใหญ่สองใบเข้าไปก็ไม่ได้กินที่เท่าไหร่ ปู่ย่านั่งลงไป ขาก็ยังยืดได้

ตอนแรกหลิวเกินไหลก็อยากจะพาปู่ย่าไปเดินเล่นในเมืองหลวง ดูทิวทัศน์ฟังละคร แต่ปู่ย่ากลับไม่มีความสนใจเท่าไหร่ พวกเขาทั้งสองคนอยากจะไปเยี่ยมหลานสาวทั้งสองคน คนสูงอายุมักจะให้ความสำคัญกับความผูกพันในครอบครัว นับๆ ดูแล้ว หลิวฟางกับหลิวหมิ่นก็ไม่ได้กลับหมู่บ้านมานานแล้ว ปู่ย่าก็คิดถึงพวกเธอ

หลิวเกินไหลจึงพาปู่ย่ากับเกินสี่เกินว่างมุ่งตรงไปยังสหกรณ์และภัตตาคารของรัฐ พอถึงที่ ปู่ย่าก็ไปที่สหกรณ์ก่อน พวกเขายังคงเป็นห่วงหลิวฟางที่กำลังท้องแก่อยู่มากกว่า สหกรณ์ไม่ได้ยุ่งเท่าไหร่ ตอนที่หลายคนเข้าประตู มีลูกค้าเพียงคนเดียวกำลังซื้อของอยู่ ป้าจูกำลังยุ่งอยู่ หลิวฟางนั่งอยู่บนเก้าอี้คุยเล่นกับเธอ

ความสนใจส่วนใหญ่ของป้าจูอยู่ที่การพูดคุย ก็ไม่ค่อยจะสนใจลูกค้าเท่าไหร่ สองคนอยู่ด้วยกันทุกวัน ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรดีๆ ให้คุยกันนักหนา