บทที่ 550 ขี้โอ่เกินไปแล้ว

ลาดตระเวนกลับมาหนึ่งรอบ พอผ่านลานหน้าสถานีรถไฟอีกครั้ง หลิวเกินไหลเห็นเฝิงเหว่ยลี่กับฉินจ้วง ทั้งสองคนต่างก็สวมเครื่องแบบตำรวจสีขาว ในฝูงชนดูสะดุดตาอย่างยิ่ง ตอนนี้ พวกเขากำลังช่วยคนของสำนักงานแขวงรักษาความสงบเรียบร้อย

อาจจะไม่ได้เคลื่อนไหวมานานแล้ว เฝิงเหว่ยลี่ไม่เพียงแต่เหงื่อท่วมหัว เหงื่อที่หลังยังทำให้เครื่องแบบฤดูร้อนที่บางเบาเปียกโชก มองจากไกลๆ ก็เห็นสายเสื้อกล้าม จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์คนนี้ช่างหาโอกาสแสดงฝีมือจริงๆ อยู่ในห้องทำงานสอนทฤษฎีให้ลูกศิษย์มาสัปดาห์กว่า แล้วก็ใช้ชื่อว่าเป็นผู้ประสานงานกลางไม่ไปลาดตระเวนอีกสัปดาห์กว่า ตอนนี้ สำนักงานแขวงมาตรวจสอบผู้ลักลอบเข้าเมือง เขากลับออกมาลาดตระเวนแล้ว คนที่ไม่รู้ ก็นึกว่าเขาทำงานขยันขันแข็งแค่ไหน!

กลับมาถึงห้องทำงาน ในห้องทำงานมีเพียงหวังต้งคนเดียว “ต้าเป่าล่ะ?” หลิวเกินไหลหยิบกาน้ำร้อนขึ้นมาเติมน้ำร้อนลงในถ้วยชาของจินเม่า คำตอบของหวังต้งทำให้หลิวเกินไหลประหลาดใจเล็กน้อย

“ผู้กำกับพาเขาออกไปแล้ว”

“ไปทำอะไรเหรอ?” หวังต้งจิบชาหนึ่งอึก ในสีหน้ามีความภาคภูมิใจที่ปิดไม่มิด “ทางการรถไฟจัดงานประชุมมอบรางวัล ต้าเป่ากับผู้กำกับเป็นตัวแทนของสถานีเราไปรับรางวัล”