บทที่ 551 มีคนโง่มาเพิ่มอีกคนแล้ว

ฉินจ้วงมีความอยากจะแสดงออกอยู่บ้าง เขาไอเบาๆ เพื่อเรียกความสนใจ กำลังจะเล่าเรื่องที่เขากับหลิวเกินไหลจับสายลับที่ปลอมตัวเป็นขอทานได้อย่างไร จินเม่าก็พูดขึ้นมาทันที “ไม่ต้องพูดแล้ว เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสายลับศัตรู คนรู้ยิ่งน้อยยิ่งดี” เหตุผลนี้... เถียงไม่ได้จริงๆ

สมกับที่เป็นอาจารย์ ประสบการณ์มากกว่าจริงๆ การที่ไม่ให้ฉินจ้วงพูดออกมา ทั้งเป็นการเน้นย้ำเรื่องวินัย และไม่ได้แย่งซีนของฉีต้าเป่าอีกด้วย ฉินจ้วงแลบลิ้น แล้วก็หุบปากลง หลายคนไม่ได้พูดถึงหัวข้อนี้ต่อ บรรยากาศก็ไม่ได้อึดอัดอะไร เพราะจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างเฝิงเหว่ยลี่ก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปที่ฉีต้าเป่าอีกครั้ง

“ต้าเป่า คนที่สร้างผลงานพร้อมกับแกมีเยอะไหม?” เฝิงเหว่ยลี่พูดจาไร้สาระโดยสิ้นเชิง ในเมื่อเป็นการสร้างผลงาน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีคนเยอะ ถ้าหากทุกคนสามารถสร้างผลงานได้ งั้นการสร้างผลงานจะมีความหมายอะไร? ก็ไม่ต้องจัดงานประชุมมอบรางวัลอะไรแล้ว แต่หลายครั้ง ยิ่งเป็นคำพูดไร้สาระ ผลลัพธ์กลับยิ่งดี เหมือนกับตอนนี้ ฉีต้าเป่าก็รับคำพูดต่อได้อย่างราบรื่นไม่มีที่ติทันที

“คนที่ได้รับการชมเชยก็ไม่น้อย แต่คนที่สร้างผลงานมีไม่กี่คนครับ ลุงเฝิง ท่านไม่รู้หรอกว่า ตอนที่ผู้กำกับเป็นตัวแทนของสถานีตำรวจของพวกเราขึ้นไปรับรางวัลบนเวทีนั้นดูอวดเบ่งแค่ไหน” ตอนที่ขี้โอ่ก็ยังรู้จักยกย่องผู้กำกับ เจ้าหนูนี่ใช้ได้ มีอนาคต ...

กินข้าวกลางวันเสร็จ หลิวเกินไหลก็ตามจินเม่าไปลาดตระเวนต่อ การลาดตระเวนช่วงบ่ายแตกต่างจากช่วงเช้าเล็กน้อย งานส่งตัวผู้ลักลอบเข้าเมืองกลับของสำนักงานแขวงก็มาถึงช่วงท้ายแล้ว การลาดตระเวนช่วงบ่ายส่วนใหญ่ก็คือการร่วมมือการทำงานของสำนักงานแขวง ค้นหาผู้ลักลอบเข้าเมืองที่อาจจะซ่อนตัวอยู่