บทที่ 554 ช่วยออกความคิด

ฟ้าจะตกฝน หน่วยการผลิตไม่ได้ออกไปทำงาน บนแผนที่นำทาง คนในหมู่บ้านไม่รวมตัวกันอยู่ที่หน้าประตูห้องบัญชี ก็อยู่กลางลานบ้านของแต่ละครอบครัว ไม่ต้องดูก็รู้ว่า พวกเขาต่างก็เหมือนกับหลิวซวนจู้และหลี่หลันเซียงที่แหงนหน้ามองท้องฟ้า ถ้านี่ยังไม่ตกฝนอีก จะคู่ควรกับใคร?

ระหว่างทางที่มุ่งหน้าไปยังเมืองหลวง หลิวเกินไหลรู้สึกว่าลมแรงขึ้นเรื่อยๆ อากาศก็ชื้นขึ้นเรื่อยๆ ตอนที่ใกล้จะเข้าเมืองหลวง ขอบฟ้าด้านหลังก็มีเสียงฟ้าร้องดังสนั่นขึ้นมาอีกครั้ง หลิวเกินไหลหันกลับไปมองแวบหนึ่ง ยอดเขาที่อยู่ไกลๆ ถูกเมฆบดบังจนหมดแล้ว ในชนบทมีสุภาษิตบทหนึ่ง—หลังภูเขาสวมหมวก ตีทีเดียวก็ดังปัง ความหมายคือ ยอดเขาด้านหลังถูกเมฆบดบัง ต้องมีฝนตกแน่นอน

ฝนตกเป็นเรื่องดี หลิวเกินไหลไม่อยากจะเปียกฝน เขาเร่งเครื่องยนต์ มุ่งหน้าไปยังสำนักงานแขวงอย่างรวดเร็ว ระหว่างทาง ฟ้าก็มืดลงเกือบจะสนิท เหมือนกับตอนกลางคืน หลิวเกินไหลต้องเปิดไฟหน้ารถถึงจะมองเห็นทางได้ชัดเจน รีบร้อนมาตลอดทาง ในที่สุดหลิวเกินไหลก็มาถึงสำนักงานแขวงก่อนที่ฝนจะตก เขานำรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างไปจอดไว้ในโรงจอดรถ แล้วก็วิ่งฝ่าสายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างแรงเข้าไปในอาคารสำนักงาน

ซ่า! เพิ่งจะวิ่งเข้าไปในอาคารสำนักงานได้ไม่ถึงสิบวินาที ฝนก็เทลงมาอย่างหนัก “ฟู่...” หลิวเกินไหลถอนหายใจยาว ในที่สุดก็ไม่เปียกเป็นลูกหมาตกน้ำ

พอฝนตกลงมา ฟ้าก็สว่างขึ้น ห้องทำงานหลายห้องที่เปิดไฟอยู่ในสำนักงานแขวงก็ทยอยกันปิดไฟ หลิวเกินไหลตรงไปยังหน้าประตูห้องทำงานของผู้อำนวยการจ้าว แล้วเคาะประตู “เชิญเข้ามา” ในห้องทำงานมีเสียงของผู้อำนวยการจ้าวดังออกมา