บทที่ 595 ความจริง

ตอนที่กลับมาที่สถานีตำรวจ บนรถพ่วงข้างมีของเพิ่มมาสองอย่าง—ไดอารี่เล่มนั้นกับเซียวว่างหย่วน เซียวว่างหย่วนเป็นของเหรอ? ไม่ เขาไม่ใช่ของ

หลิวเกินไหลอนุมานได้ถูกต้อง เซียวว่างหย่วนข่มขืนเซียวเหยาจริงๆ เริ่มตั้งแต่ตอนที่เซียวเหยาอายุสิบสามปี ต่อเนื่องมาเป็นเวลาสี่ปี การอนุมานของหลิวเกินไหลก็ไม่ใช่ว่าถูกต้องทั้งหมด เซียวเหยาไม่ใช่เซียวว่างหย่วนที่ฆ่า เธอฆ่าตัวตาย สำหรับเซียวว่างหย่วนแล้ว เซียวเหยาเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเขาแถมยังยอมตามใจเขา ผู้หญิงแบบนี้ไม่มีอะไรที่เป็นภัยคุกคามต่อเขาเลย เขาไม่มีเหตุผลที่จะฆ่าเธอ

ต่อให้เซียวเหยาจะท้องลูกของเขาก็ตาม ท้องก็คลอดออกมาสิ มีอะไรใหญ่โต? ภายนอกก็ประกาศว่าเป็นหลานสาวของเขา จริงๆ แล้วคือลูกชายของเขา อย่างไรเสียก็ไม่ขาดทุน และ การมีลูกนอกสมรส เซียวเหยาก็จะแต่งงานไม่ได้ เทียบเท่ากับว่าเขาได้เมียน้อยมาอีกคนหนึ่ง นี่มันก็ดีกว่าพวกที่ถูกบังคับให้เลิกกับเมียน้อยตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ? คนเหล่านั้นก็แค่เฝ้าดูเมียแก่คนเดียว แต่เขากลับมีเมียสองคน แถมยังเป็นแม่ลูกกันอีกด้วย

ที่เซียวเหยาฆ่าตัวตาย ก็ไม่ใช่เพราะว่าท้องลูกของพ่อในนาม แต่ในความเป็นจริงคือชู้ ถูกเซียวว่างหย่วนข่มขืนมาตั้งหลายปี เธอก็ชินแล้ว จิตใจก็เปลี่ยนไปแล้ว การเรียนที่เคยทิ้งไปก็เรียน补ขึ้นมาหมดแล้ว ก่อนจะฆ่าตัวตาย เธอก็เป็นนักเรียนโรงเรียนอาชีวศึกษาแล้ว โรงเรียนอาชีวศึกษาสมัยนี้สอบเข้าไม่ง่ายเลย คนที่สอบเข้าได้มีแต่หัวกะทิเท่านั้น

ที่เธอฆ่าตัวตาย ก็เพราะหลังจากที่สอบเข้าโรงเรียนอาชีวศึกษาได้แล้ว ก็ไปตกหลุมรักคนคนหนึ่ง คนคนนั้นก็รักเธอ ความรักแรกแย้ม สองใจตรงกัน แต่เธอกลับมาท้องลูกของเซียวว่างหย่วนในช่วงเวลานี้พอดี เธอคิดจะทำแท้งเด็กคนนี้ ขอให้เซียวว่างหย่วนปล่อยเธอเป็นอิสระ เซียวว่างหย่วนไม่เพียงแต่ไม่ยอม ยังไปหาผู้ชายคนนั้น แล้วก็เล่าความสัมพันธ์ที่ไม่อาจบอกใครได้ของพวกเขาให้เขาฟัง