บทที่ 597 พิษล้างพิษ

อากาศร้อนจนผิดปกติ บนท้องฟ้าไม่มีแสงแดด มีแต่เมฆ แต่กลับไม่มีลมเลยแม้แต่น้อย ทั้งอับทั้งร้อน ตอนที่ลาดตระเวนรอบแรกหลิวเกินไหลก็เหงื่อท่วมตัวแล้ว พอรอบที่สองลงมา กลับมาถึงห้องทำงานอีกครั้ง เขาก็เหงื่อเปียกโชกไปทั้งตัว เหมือนกับเพิ่งจะออกมาจากน้ำ

ในห้องทำงานไม่เพียงแต่จะอับร้อนกว่าข้างนอก กลิ่นก็ทนดมไม่ได้ กลิ่นเหงื่อผสมกับกลิ่นเท้า รมจนหลิวเกินไหลปวดสมอง ชะโงกคอดู หลิวเกินไหลก็ด่าออกมาโดยตรง “พวกแกสองคนไอ้สารเลวใส่รองเท้าซะ!”

ฉีต้าเป่ากับฉินจ้วงสองคนนี้ถอดรองเท้าออกหมดแล้ว เอาเท้าเปล่าๆ เหยียบอยู่บนรองเท้า พวกเขาสองคนต่างก็สวมรองเท้ายางสีเหลือง ก็คือรองเท้าแบบที่ทหารใส่นั่นแหละ หรือที่เรียกว่ารองเท้าเจี่ยฟาง รองเท้าชนิดนี้ขอบเป็นยางชั้นหนึ่ง เดิมทีก็อับอยู่แล้ว พอเหงื่อออกอีก เท้าก็เปียกโชกหมดแล้ว ฝ่าเท้ากับขอบฝ่าเท้าก็โดนเหงื่อจนเปื่อยขาวไปหมด ไม่ต้องดมกลิ่น แค่มองดูก็เหม็นแล้ว

ถุงเท้า? นั่นมันของที่ใส่ตอนฤดูหนาว ฤดูนี้ ใครจะไปใส่ถุงเท้า? พูดกลับมาอีกที เท้าของสองคนนี้นี่ ใส่ถุงเท้าอาจจะเหม็นกว่าอีก

พอโดนหลิวเกินไหลด่า ฉินจ้วงก็เผลอคิดจะใส่รองเท้าขึ้นมาทันที แต่ฉีต้าเป่ากลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย “ดูแกสิ สำออยจริงๆ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกไม่ร้อน?” หลิวเกินไหลกำลังจะด่ากลับ เผลอหันไปอีกที ก็หุบปากลง