บทที่ 598 เบี้ยเลี้ยงอุณหภูมิสูง

หลิวเกินไหลถูกฝนตกหนักขังอยู่ในโรงจอดรถ แต่กลับไม่มีความไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย “พืชผลรอดแล้ว” แหงนหน้ามองม่านฝนทั่วท้องฟ้า หลิวเกินไหลพึมพำกับตัวเอง

ฝนตกหนักครั้งนี้มาเร็ว ไปก็เร็ว ไม่ถึงสิบนาที ท้องฟ้าก็แจ่มใสแล้ว แต่แค่ไม่ถึงสิบนาทีนี้ บนพื้นก็มีน้ำฝนไหลนองไปทั่ว ฝนตกหนักครั้งหนึ่งทำให้อากาศสดชื่นชุ่มชื้นขึ้น อุณหภูมิก็ลดลงไม่น้อย แต่ในห้องทำงานก็ยังคงร้อนอบอ้าวอยู่ ตอนที่หลิวเกินไหลถือไอติมแท่งห้าถุงเดินเข้าไปในห้องทำงานของโจวฉี่หมิง โจวฉี่หมิงกำลังแหวกอกพัดพัด ยืนอยู่ที่หน้าต่างสูดอากาศบริสุทธิ์

“แกไม่เปียกฝนเหรอ? ฉันก็นึกว่าแกกลายเป็นลูกหมาตกน้ำไปแล้ว!” โจวฉี่หมิงหันกลับมา มองสำรวจหลิวเกินไหลขึ้นๆ ลงๆ “มอเตอร์ไซค์ของผมเกือบจะขับจนเกิดประกายไฟแล้ว ผู้กำกับท่านไม่ชดเชยอะไรให้ผมหน่อยเหรอครับ?” หลิวเกินไหลวางไอติมแท่งลงบนโต๊ะ แล้วก็ยื่นมือให้โจวฉี่หมิง

“เห็นแก่ที่แกทุ่มเทขนาดนี้ เรื่องที่แกโดดงานเมื่อวานฉันก็ไม่ถือสาแล้ว” โจวฉี่หมิงโบกพัด “ไปเรียกคนมาเอาไอติมแท่งสิ ทั้งเจ้าหน้าที่ธุรการเจ้าหน้าที่ภาคสนามต้องแจ้งให้ทราบทุกคน” ก็นึกว่าโจวฉี่หมิงไม่รู้เรื่องนี้! ที่แท้ก็รอเขาอยู่ที่นี่

ให้เขาวิ่งธุระเที่ยวหนึ่ง เรื่องนี้ก็จบไป ก็ถือว่าเขาได้กำไร “ผมจะเอาของห้องทำงานพวกเรากลับไปก่อน” หลิวเกินไหลเปิดถุงใบหนึ่งจะหยิบไอติมแท่ง โจวฉี่หมิงพูดประโยคหนึ่งก็ทำให้เขาหยุดลง “แกแน่ใจนะว่าจะเอาไปก่อน?”