บทที่ 605 กลุ่มคนไม่รู้หนังสือ

“พรืด!”

“ฮ่าๆๆ...”

หลิวหมิ่นกับจางลี่ต่างก็หัวเราะออกมา จางลี่หัวเราะอย่างโอเวอร์เป็นพิเศษ ไอไปสองสามที น้ำตาก็เกือบจะไหลลงมาแล้ว ลูกศิษย์ตัวน้อยเกาหัว หัวเราะอย่างเขินอาย

พ่อครัวใหญ่หนิวก็ถูกทำให้หัวเราะ เขาส่ายนิ้วไปมาด่าหลิวเกินไหล “แกไอ้สารเลว ปากหมาพูดจาดีๆ ไม่เป็น ลูกศิษย์แกสิที่ให้แกดื่มฉี่ม้า!” พอเขาพูดแบบนั้น จางลี่ยิ่งหัวเราะจนตัวงออยู่บนโต๊ะ ร่างกายก็ยังสั่นระริก ปกติในช่วงเวลาแบบนี้ เธอมักจะอาเจียนลม แต่วันนี้กลับหัวเราะจนยืดตัวตรงไม่ได้

“ให้แกพูดจาเหลวไหล?” จางลี่หัวเราะพลางตบไหล่หลิวเกินไหลไปทีหนึ่ง ก้มตัวลงหยิบเบียร์ขวดหนึ่งยื่นให้พ่อครัวใหญ่หนิว แล้วก็ย้ายกระติกน้ำร้อนที่เต็มไปด้วยน้ำแข็งบดมาไว้ตรงหน้าพ่อครัวใหญ่หนิว สมัยนี้ไม่มีที่เปิดขวด พ่อครัวใหญ่หนิวใช้ฟันกัดทีหนึ่ง ก็กัดฝาขวดเบียร์หลุดออกมา แล้วก็เทชาในถ้วยชาของตัวเองทิ้ง เทเบียร์ลงไปในถ้วยชา เขาไม่มีเทคนิคในการเทเบียร์เหมือนหลิวเกินไหล เบียร์ขวดหนึ่งเทไปไม่ถึงหนึ่งในสาม ฟองเบียร์ก็ลอยขึ้นมาแล้ว