บทที่ 606 การคำนวณที่ผิดพลาดอย่างร้ายแรง

อากาศร้อนเกินไป ตอนเที่ยงวันก็พากันไปพักร้อนกันหมด ไม่ค่อยจะมีคนมากินข้าวร้านอาหารเท่าไหร่ หลายคนดื่มเบียร์เย็นๆ หมดแล้ว ก็นั่งอยู่พักใหญ่ ถึงจะมีแขกโต๊ะแรกมา พ่อครัวใหญ่หนิวกับลูกศิษย์ตัวน้อยต่างก็ไปที่ครัวหลังร้าน ทำอาหารเป็นงานของพวกเขา ครัวหลังร้านจะร้อนแค่ไหนก็ต้องทำ

จางลี่ก็นั่งลงไปในเคาน์เตอร์แล้ว หลิวหมิ่นกำลังเก็บถ้วยชาม มีแต่ผู้อำนวยการเหอที่นั่งนิ่งไม่ไหวติง ถือพัดใบตาลพัดลมไม่หยุด ดื่มเบียร์ไปสองขวด เหงื่อของผู้อำนวยการเหอก็มากขึ้น กระดุมก็ปลดออกไปนานแล้ว พอนั่งลงบนเก้าอี้ ก็แอ่นพุงโตๆ เหมือนกับพระสังกัจจายน์

หลิวหมิ่นกับจางลี่ต่างก็คอแข็งอยู่บ้าง เบียร์สองขวดดื่มลงไปหน้าก็ไม่แดง คาดว่าตอนที่ดื่ม ก็ไม่ได้เห็นเบียร์เป็นเหล้า หลิวเกินไหลรู้สึกตัวช้าไปหน่อย กังวลเรื่องลูกในท้องของจางลี่ ถ้าหากในอนาคตคลอดลูกโง่ๆ ออกมา เจี่ยหยางกับจางลี่สองสามีภรรยาจะไม่มาหาเรื่องเขาเหรอ?

รีบหนีไปก่อนดีกว่า! ทักทายหลายคนหนึ่งเสียง หลิวเกินไหลก็ฝ่าแดดร้อนๆ ขับรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างจากไป กระสอบป่านใบใหญ่สองใบนั้นก็ยังอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่มีขโมย หรือว่ากระสอบป่านหนักเกินไป ขโมยไม่อยากจะทำงานใช้แรงงานตอนอากาศร้อนๆ

ตำแหน่งที่เขาจอดรถคือที่ร่มใต้ชายคาบ้าน เบาะรถไม่โดนแดด ไม่อย่างนั้น อย่าว่าแต่จะขับรถเลย เบาะที่ร้อนจนแตะก้นก็ต้องกระโดดขึ้นมา ตอนที่กลับมาถึงบ้านพ่อแม่บุญธรรม ประตูหน้าต่างของห้องหลายห้องก็เปิดอยู่ หลิวเกินไหลไม่เห็นสือถังจือ หลิ่วเหลียน และสือเหล่ย ถ้าหากอยู่ที่บ้าน พวกเขาน่าจะกำลังนอนกลางวันกันอยู่