บทที่ 610 เกี่ยวอะไรกับแกด้วย?

บนกระดาษโน้ตเขียนที่อยู่หนึ่งแห่ง ด้านล่างที่อยู่ยังมีบรรทัดหนึ่ง—ถึงก่อนหนึ่งทุ่ม นี่มันไม่มีหัวไม่มีหาง หมายความว่าอย่างไร? คนที่ไม่รู้ ก็นึกว่าเป็นสายลับนัดพบกัน! ถ้าไม่ใช่ว่ากระดาษโน้ตเป็นของอาจารย์ของเขาให้มา หลิวเกินไหลไม่ไปหรอก

หนึ่งทุ่ม... ตอนนี้เพิ่งจะห้าโมงเย็น ยังมีเวลาอีกเกือบสองชั่วโมงแน่ะ มิน่าจินเม่ากับหวังต้งต่างก็เลิกงานกลับบ้านตามปกติ หลิวเกินไหลก็กลับไปบ้านพ่อแม่บุญธรรมก่อน สือถังจือวันนี้ไม่ได้ทำงานล่วงเวลาเท่าไหร่ แค่ช้ากว่าเวลาเลิกงานปกติครึ่งชั่วโมงกว่าๆ

กินข้าวเสร็จ สือถังจือก็ไปที่ห้องหนังสือ หลิ่วเหลียนให้หลิวเกินไหลเอาพัดลมไปไว้ในห้องนอน ก็วางไว้ระหว่างห้องหนังสือกับห้องนอนหันหน้าไปทางประตูห้องนอน แบบนี้ ห้องนอนกับห้องหนังสือก็มีลมทั้งคู่ หลิวเกินไหลเข้าไปในห้องหนังสือ บอกเรื่องที่คืนนี้มีภารกิจให้สือถังจือฟัง “ไปเถอะ! ระวังตัวด้วย” สือถังจือโบกมือ แล้วก็หยิบเอกสารกองหนึ่งออกมา ไม่ได้เงยหน้าสั่งการ “ออกไปก็ปิดประตูด้วย” นี่คือไม่อยากจะให้ลมพัดเอกสารปลิวว่อน

ก็ยังเป็นเครื่องปรับอากาศที่ดีกว่า! น่าเสียดายที่ไม่มีเทคโนโลยีนั้น ทำออกมาไม่ได้ หลิ่วเหลียนกำลังนอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียง ท้องของเธอก็ใหญ่มากแล้ว ดูอุ้ยอ้ายเล็กน้อย

หลิวเกินไหลไม่ได้รบกวนเธอ ออกจากประตูขี่รถพ่วงข้างก็จากไป ตอนที่มาถึงที่หมาย ก็เพิ่งจะหกโมงครึ่งกว่าๆ นั่นคือบ้านที่มีหน้าต่างหลัง หน้าบ้านมีลานบ้านเล็กๆ วัชพืชขึ้นรก ดูทรุดโทรมเล็กน้อย น่าจะไม่มีคนอยู่มานานแล้ว ลานบ้านแบบนี้ในเมืองหลวงยังมีอีกมาก ลานบ้านเหล่านี้โดยทั่วไปจะขึ้นอยู่กับสำนักงานแขวง ไม่เก่าโทรม ก็ตำแหน่งห่างไกล จัดการให้เรียบร้อยก็เสียเงินเสียเวลาเสียแรงงาน ไม่ใช่คนที่ไม่มีที่อยู่จริงๆ ให้ฟรีๆ ก็ไม่เอา