บทที่ 614 ความรู้สึกที่ได้ด่าคนมันดีจริงๆ

ไฝใหญ่เคยเป็นโจรปล้นสุสานมาก่อน ญาติห่างๆ คนนั้นก็เป็นเพื่อนร่วมแก๊งของไฝใหญ่ตอนที่ปล้นสุสาน ไม่แปลกเลยที่ญาติห่างๆ ที่แปดลำไม้ยังตีไม่ถึงคนนี้ถูกคนสองกลุ่มจับตามอง ที่แท้รากเหง้าก็อยู่ที่นี่

ตอนแรกหลิวเกินไหลก็ยังคิดว่าการจัดวางกำลังของกรมตำรวจนครบาลดูจะเกินไปหน่อย ตอนนี้ถึงได้รู้ว่า เป็นเพราะข้อมูลไม่เท่าเทียมกัน ญาติห่างๆ นั้นไม่สมควรจะจัดคนสองกลุ่มไปซุ่มเฝ้าจริงๆ แต่เพื่อนร่วมแก๊งโจรปล้นสุสานก็สมควรแล้ว ชีวิตของสายลับก็ไม่ง่ายเหมือนกัน! ในยุคที่ซื้ออะไรก็ต้องใช้ตั๋วนี้ ดอลลาร์จะเยอะแค่ไหนก็ใช้จ่ายออกไปไม่ได้ หาตั๋วมาไม่ได้ ซื้อธัญพืชไม่ได้ ควรจะอดอยากก็ต้องอดอยาก

ถ้าบีบไฝใหญ่จนทนไม่ไหวจริงๆ ไม่แน่ว่าอาจจะไปหาญาติห่างๆ คนนั้นกลับไปทำอาชีพเดิมจริงๆ ก็ได้ เดี๋ยว! ในหัวของหลิวเกินไหลพลันเกิดความคิดแวบหนึ่ง โจรปล้นสุสาน... ไฝใหญ่จะไม่ใช่ว่าเคยเป็นแขกประจำของถนนกุ่ยเจียมาก่อนเหรอ เฒ่าแก้วกับเฒ่าบ้านนอกจะรู้จักเขารึเปล่า?

ไปถามสองคนนั้นดู? บางทีนี่ก็อาจจะเป็นเบาะแสอีกเส้นทางหนึ่ง หลิวเกินไหลกำลังครุ่นคิดอยู่ ตำรวจหญิงคนนั้นก็ถือถ้วยชาเข้ามา “เสี่ยวหลิว ดื่มชาสักถ้วย ค่อยๆ รอ”

ก็ไม่ใช่ว่าเรียกท่านว่าพี่สาวใหญ่เหรอ? จะกระตือรือร้นขนาดนี้เลยเหรอ? “ขอบคุณครับพี่สาวใหญ่” หลิวเกินไหลลุกขึ้นยืน สองมือรับถ้วยชา “ผมก็คอแห้งอยู่พอดี”