บทที่ 615 ก็ดูมีท่าทางเหมือนตำรวจหน่อย

ปากของจินเม่าแข็งจริงๆ รอจนกระทั่งใกล้จะเลิกงาน ถึงได้ยัดกระดาษโน้ตให้ฉินจ้วงแผ่นหนึ่ง ฉินจ้วงก็รอจนตาจะถลนออกมาอยู่แล้ว พอเพิ่งจะอ่านเนื้อหาบนกระดาษโน้ตจบ ก็รีบร้อนกลับบ้าน เดินเหมือนกับลมพัด

ดูจากท่าทางแล้ว คาดว่ากินข้าวเสร็จก็จะรีบไปเลย ไม่รอถึงหนึ่งทุ่มแน่นอน อยากจะก้าวหน้าขนาดนี้! ก็จริง ฉินจ้วงถ้าหากไม่มีความมุ่งมั่น แล้วจะถูกเสิ่นเหลียงไฉเห็นเป็นคนสนิทได้อย่างไร? ถึงแม้เขาจะเข้าสถานีตำรวจโดยอาศัยเส้นสายของเสิ่นเหลียงไฉ

เลิกงานกลับบ้าน เพิ่งจะกินข้าวเสร็จ หลิวเกินไหลก็ถูกสือถังจือเรียกเข้าไปในห้องหนังสือ “วันนี้แกไปหาฉันที่กรมตำรวจนครบาลเหรอ?”

“ผมคิดจะมารายงานเรื่องการซุ่มเฝ้าเมื่อคืนให้ท่านทราบครับ” หลิวเกินไหลคิดคำพูดไว้ตั้งนานแล้ว “แกจะมารายงานอะไรฉัน?” สีหน้าของสือถังจือไม่เปลี่ยนแปลง หลิวเกินไหลแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขากลัวว่าสือถังจือจะขึ้นมาก็ด่าเขาก่อนยกใหญ่ บอกอะไรว่าข้างบนเขามีหัวหน้าสถานีอยู่ เรื่องงาน เมื่อไหร่ถึงตาตำรวจเด็กๆ มารายงานกับรองอธิบดีกรมตำรวจนครบาลแล้ว? ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ เขาก็ได้แต่ก้มหน้ารับการดุด่า ดูเหมือนว่า พอเขาพัฒนาขึ้น ความต้องการของสือถังจือที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนไป