บทที่ 616 สัญญาณลับติดต่อ: สุ่ยจู่ยวี๋

“ไม่รู้จัก แกจะพูดมากทำไม?” หลิวเกินไหลด่าหนึ่งประโยค ชายชราคนนี้นี่มันบ้านนอกจริงๆ

“แกมีสิทธิ์ถาม ฉันไม่มีสิทธิ์พูดรึไง?” เฒ่าบ้านนอกกลับทำเหมือนตัวเองมีเหตุผล ถ้าไม่ใช่ว่าบุหรี่สูบไปแล้วหลายคำ หลิวเกินไหลอยากจะแย่งคืนมาจริงๆ ช่างเถอะ อายุก็มากขนาดนี้แล้ว ไม่ถือสากับเขาแล้วกัน

“แกซื้อของอะไรมาโดนหลอกล่ะ?” เฒ่าแก้วถามอย่างสนใจ “สูบบุหรี่ของท่านไปเถอะ!” มาอีกคนแล้วที่ไม่มีไหวพริบ หลิวเกินไหลขี้เกียจจะสนใจเขา

เที่ยวนี้มาถนนกุ่ยเจียก็ถือว่ามาเปล่า หลิวเกินไหลกำลังหงุดหงิดอยู่ ชายชราที่ฉายาเฒ่าหนูคนนั้นก็พูดขึ้นมาทันที “คนที่แกพูดถึง ฉันอาจจะเคยเห็น”

“จริงเหรอ?!” หลิวเกินไหลตื่นตัวขึ้นมาทันที