บทที่ 617 กระดุมของพี่ติดผิดรึเปล่า?

หลังจากตกลง “สัญญาณลับติดต่อ” กับเฒ่าหนูแล้ว หลิวเกินไหลก็ออกจากถนนกุ่ยเจีย จะแลกธัญพืชให้เฒ่าแก้วและพวกเขารึ? หลิวเกินไหลจะไปมีอารมณ์แบบนั้นได้อย่างไร?

เมื่อเห็นว่าหลิวเกินไหลมาพร้อมกับอารมณ์โกรธ เฒ่าแก้ว เฒ่าตะเกียบ และเฒ่าหลังค่อมที่รอคอยอย่างใจจดใจจ่อต่างก็ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องการแลกธัญพืช ท่องยุทธจักรมาตั้งหลายปี ไหวพริบแค่นี้พวกเขาก็ยังมีอยู่ ในระดับหนึ่ง พวกเขายิ่งหวังว่าเฒ่าหนูจะสามารถติดต่อกับไฝใหญ่คนนั้นได้ ให้หลิวเกินไหลระบายความโกรธออกมา พวกเขาถึงจะดีพอที่จะเอ่ยถึงเรื่องการแลกธัญพืชไม่ใช่เหรอ?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื้อหมูมันๆ คำพูดของหลิวเกินไหลที่ว่า ‘กัดคำหนึ่งก็เลี่ยนจนตายได้เลย’ เกือบจะทำให้ชายชราสามคนสำลักน้ำลายตัวเองตาย ตอนที่เดินออกจากถนนกุ่ยเจีย หลิวเกินไหลก็พลันพบว่าบนถนนกุ่ยเจียมีคนที่ไม่รู้จักตัวตนเพิ่มขึ้นมา ตำรวจนอกเครื่องแบบ! หลิวเกินไหลเดาตัวตนของพวกเขาออกในทันที

เมื่อตรวจสอบได้ว่าไฝใหญ่เคยเป็นโจรปล้นสุสานมาก่อน การจัดตำรวจนอกเครื่องแบบสองสามคนไว้ที่ถนนกุ่ยเจียก็เป็นเรื่องปกติธรรมดามาก เพียงแต่ พวกนี้ไม่เป็นมืออาชีพเกินไปแล้ว ดูแล้วก็ไม่ใช่ว่ามาซื้อของ—พวกแกก็ช่วยเดินเล่นหน่อยสิ จะยืนซุ่มอยู่ในเงาทำไม? พวกแกยังจะมองทะลุผ้าคลุมหน้าของคนอื่นได้รึไง? ตอนที่ออกจากถนนกุ่ยเจีย หลิวเกินไหลก็เหลือบมองแผนที่นำทางแวบหนึ่ง โชคดีที่ข้างหลังไม่มีหางตามมา ถ้านี่ถูกคนกันเองจับตามอง งั้นก็น่าเศร้าเกินไปแล้ว ...

วันรุ่งขึ้น หลิวเกินไหลตื่นแต่เช้า พูดกับหลิ่วเหลียนที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่ว่าที่สถานีมีเรื่อง แล้วก็ขับรถออกจากประตูไป ตรงไปยังบ้านของหลิวหมิ่น เขาจะไปบอก “สุ่ยจู่ยวี๋” ซึ่งเป็นสัญญาณลับนี้ให้หลิวหมิ่นรู้ ที่เลือกหลิวหมิ่น ก็เพราะว่าภัตตาคารของรัฐมีโทรศัพท์ ถึงแม้ว่าการโอนสายโทรศัพท์ในยุคนี้จะยุ่งยากไปหน่อย แต่เมื่อเทียบกับการวิ่งธุระแล้ว ก็เป็นวิธีที่เร็วที่สุดแล้ว