บทที่ 637 ผ้าแดงผืนหนึ่ง

หลิวเกินไหลนอนหลับอย่างมึนงง กินแตงโม? สือถังจือกลับมาแล้ว

ถ้ารู้แต่แรกก็คงไม่เหลือไว้ทั้งลูกแล้ว สือถังจือคงจะคิดว่าเขายังไม่ได้กิน! “มาแล้วครับ” หลิวเกินไหลขานรับหนึ่งเสียง แล้วก็ลุกขึ้นออกจากประตู

กำลังจะไปที่ครัว ทันใดนั้นก็รู้สึกปวดปัสสาวะขึ้นมา หลิวเกินไหลก็หันกลับไปเข้าห้องน้ำ แตงโมดีทุกอย่าง ก็แค่ขับปัสสาวะมากเกินไป หลิวเกินไหลก่อนจะเข้านอนก็ปัสสาวะจนหมดแล้ว ผ่านไปแค่ชั่วโมงกว่าๆ ก็ปวดอีกแล้ว ปัสสาวะเสร็จกลับมา ก็เจอเข้ากับสือถังจืออีกครั้ง

สือถังจือเดิมทีก็ดื่มเหล้ามาหน่อยหนึ่ง แล้วก็กินแตงโมไปสองสามชิ้น ความปวดปัสสาวะก็ขึ้นมาเหมือนกัน เดินก็เร็วไปหน่อย พ่อลูกคลาดกันไป สบตากันทีหนึ่ง ก็หัวเราะออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แตงโมของแบบนี้กินแล้วไม่รู้ปริมาณ พอสือถังจือปัสสาวะเสร็จกลับมา พ่อลูกก็กินกันคนละชิ้นสองชิ้น ไม่รู้ตัวก็กินแตงโมที่หนักถึงสิบกว่าชั่งหมดไปทั้งลูก

หน้าร้อน กินแตงโมที่แช่น้ำเย็นชื่นใจจริงๆ แต่ผลข้างเคียงก็ชวนหงุดหงิดพอตัว หลิวเกินไหลทั้งคืนต้องลุกไปเข้าห้องน้ำสองครั้ง ห้องน้ำก็ไม่ใกล้ เดินเล่นรอบหนึ่งกลับมาก็ไม่ค่อยง่วงแล้ว