บทที่ 638 แตงโมอร่อยไหม?

การเขียนหนังสือเป็นจุดแข็งของฉินจ้วง ไม่นาน เขาก็เขียนคำร้องเสร็จแล้ว เนื้อหาก็เป็นเฝิงเหว่ยลี่ที่ช่วยเขาแต่งขึ้น บอกอะไรว่าเพราะขยันขันแข็งก้าวหน้า ฝึกฝนอย่างหนักหน่วง เผลอทำเสื้อผ้าขาดไป แถมยังแสดงความมุ่งมั่นอีกยกใหญ่ ยกย่องกันสูงขนาดนี้ คนที่ไม่รู้ ก็นึกว่าฉินจ้วงกำลังเขียนใบสมัครเข้าพรรค!

โจวฉี่หมิงกับเสิ่นเหลียงไฉอนุมัติก็คล่องแคล่ว ฉินจ้วงเพิ่งจะไปไม่นาน ก็อุ้มเสื้อเครื่องแบบใหม่เอี่ยมตัวหนึ่งกลับมา เจ้าหมอนี่ยังเสียดายที่จะใส่ตัวใหม่อยู่ กำลังจะสวมเครื่องแบบตัวที่ใส่เมื่อเช้า เฝิงเหว่ยลี่ก็ตบไปที่ท้ายทอยของเขาทีหนึ่ง “แกโง่เหรอ! มีใหม่ไม่ใส่ ใส่เก่า คนอื่นเห็นก็รู้แล้วว่าแกกำลังแสดงละคร”

ฉินจ้วงถึงได้นึกขึ้นได้ เขินอายสวมเครื่องแบบใหม่เอี่ยมขึ้นมา อย่าว่าไปเลย เครื่องแบบใหม่ตัวนี้ก็พอดีตัวดีเหมือนกัน ไม่ต้องแก้เลย คิดดูก็น่าจะใช่ เครื่องแบบที่สถานีเดิมทีก็ตึงเครียดอยู่แล้ว เหลืออยู่สองสามตัวที่เก็บไว้สำรองต้องเป็นของที่ทุกคนเลือกเหลือไว้แน่นอน คาดว่าก็คงจะมีแต่คนผอมๆ อย่างฉินจ้วงที่ใส่ได้

ตอนที่ตามจินเม่าไปลาดตระเวน จินเม่าก็พูดขึ้นมาทันที “แผนนั้นเป็นแกที่คิดเหรอ?” หลิวเกินไหลเพิ่งจะคิดจะตอบกลับไปหนึ่งประโยคว่า ‘ท่านอย่ามากล่าวหาคนบริสุทธิ์ลอยๆ’ ก็รู้สึกว่าคำพูดนี้ดูเหมือนจะดูถูกสติปัญญาของจินเม่าไปหน่อย ก็ฉินจ้วงไอคิวต่ำขนาดนั้นจะไปคิดแผนร้ายๆ แบบนี้ได้ก็แปลกแล้ว

“ฉินจ้วงเป็นเพราะเป็นคู่ซ้อมให้ผมถึงได้ทำเครื่องแบบขาด ผมจะไม่สนใจได้อย่างไรครับ?” หลิวเกินไหลรีบหาข้ออ้างที่สมเหตุสมผล “อืม” จินเม่าพยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรมาก ‘อืม’ นี่หมายความว่าอย่างไร? คือรู้สึกว่าผมทำถูกแล้ว หรือว่าเป็นแผนของผมที่ดี? หรือว่า ท่านก็อยากจะใช้วิธีคล้ายๆ กันหามาสักชุด?