บทที่ 641 ก็พูดถึงแกนั่นแหละ

ถ้าหากหลิวเกินไหลเข้าป่าคนเดียว ยกขาขึ้นก็เดินไปเลย พาเอาสือเหล่ยไปด้วย ของจุกจิกก็ต้องเตรียมไปเป็นกองทัพ ตอนที่เข้าประตูบ้าน หลิวเกินไหลก็คิดไว้แล้วว่าจะเอาอะไรไปบ้าง

“แกไปล้างขวดเหล้าสองใบ กรอกน้ำต้มสุกที่เย็นแล้วลงไป น้ำอยู่หลังเตาไฟ” หลิวเกินไหลชี้ไปที่มุมกำแพง สั่งการสือเหล่ย ตัวเองก็เข้าบ้านไป ขวดเหล้าที่บ้านล้วนแต่วางไว้ที่มุมกำแพง ไม่มีใบใหญ่ ล้วนแต่เป็นขวดแก้วขนาดหนึ่งชั่ง ขวดเหล้าในหมู่บ้านเป็นของดี ทุกบ้านก็เสียดายไม่กล้าทิ้ง สือเหล่ยก็เชื่อฟังดี รีบไปล้างขวดเหล้า

หลิวซวนจู้กับหลี่หลันเซียงก็นอนอยู่บนเตียงแล้ว ยังไม่หลับ คำพูดของหลิวเกินไหลเมื่อครู่พวกเขาก็ได้ยินทั้งหมด หลิวเกินไหลเพิ่งจะเข้าประตู หลี่หลันเซียงก็ถาม “ดึกดื่นค่ำคืน แกกรอกน้ำทำไม?”

“เข้าป่าล่าสัตว์ครับ” หลิวเกินไหลขานรับหนึ่งประโยค แล้วก็เข้าไปในห้องของเกินสี่เกินว่าง สองเจ้าหนูก็จัดที่นอนให้เขาไว้แล้ว เดิมทีก็ยังนอนนิ่งๆ อยู่ พอหลิวเกินไหลเพิ่งจะเข้าประตู สองเจ้าหนูก็พลิกตัวพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย หมอบอยู่บนเตียง

“พี่ใหญ่ พี่จะเข้าป่าล่าสัตว์เหรอ?” เกินสี่ถาม “พี่ใหญ่ พี่จะไปกับพี่สามด้วยกันเหรอครับ?” เกินว่างคิดมาก “นอนของแกไป เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กไม่ต้องยุ่ง” หลิวเกินไหลขี้เกียจจะเสียน้ำลายกับเด็กสองคนอีกต่อไป เขาตรงไปยังห้องของตัวเอง