บทที่ 650 เปิดฉากเยาะเย้ยหมู่

รถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างนี่มันเร็วจริงๆ ตอนที่หลิวเกินไหลมาถึงโรงเรียนตำรวจ ก็ยังไม่ถึงสามทุ่มครึ่ง เมื่อก่อนตอนที่จบการศึกษาจากโรงเรียนตำรวจ หลวี่เหลียงพาเขาต่อรถเมล์สองเที่ยว ใช้เวลาไปกว่าครึ่งเช้า ถึงจะกลับมาถึงสถานีตำรวจ

ประตูใหญ่ของโรงเรียนตำรวจก็เหมือนกับตอนที่เขาจบการศึกษา ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือตอนที่เขาเรียนหนังสือ ต้นไม้สองข้างประตูใหญ่ก็โล่งเตียน ตอนนี้กลับกิ่งก้านใบหนาแน่น “แม้แต่ป้ายต้อนรับก็ยังไม่มี ให้คะแนนติดลบ” หลิวเกินไหลภายนอกดูผ่อนคลาย แต่ในใจก็ยังคงประหม่าเล็กน้อย พอลงจากรถ เขาก็พูดเล่นกับตัวเองหนึ่งประโยค ถึงได้ไปยังห้องยาม

ยามเฝ้าประตูที่เข้าเวรก็ได้รับข่าวตั้งนานแล้ว พอตรวจสอบบัตรประจำตัวของหลิวเกินไหลเสร็จ ก็จับมือของหลิวเกินไหล เรียกเขาว่ารุ่นพี่คำต่อคำ ท่าทีนั่นช่างกระตือรือร้นจริงๆ นักเรียนหลักสูตรระยะสั้นไม่ต้องเข้าเวร เจ้าหมอนี่เป็นนักเรียนอย่างเป็นทางการของโรงเรียนตำรวจ แก่กว่าหลิวเกินไหลตั้งหลายปี แต่กลับเรียกเขาว่ารุ่นพี่อย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้หลิวเกินไหลอดที่จะนึกถึงประโยคหนึ่งในหนังของซิงเหย่ไม่ได้—พวกเราล้วนแต่ผ่านการฝึกฝนพิเศษมา

ตอนที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนตำรวจ หลิวเกินไหลแค่เดินเข้าเดินออก ตอนนี้ เขาไม่เพียงแต่ขับรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างมา ยังสวมแว่นกันแดดอย่างเท่อีกด้วย ทำให้เขามีความรู้สึกเหมือนกับกลับบ้านอย่างมีเกียรติ สถานที่รวมตัวคือห้องรับรองแห่งหนึ่งของโรงเรียนตำรวจ ตอนแรกหลิวเกินไหลก็นึกว่าตัวเองมาเช้าแล้ว ไม่คิดว่าจะมีคนมาเช้ากว่าเขา แถมยังไม่ใช่แค่คนเดียว

มีคนห้าคนกำลังล้อมวงอยู่รอบๆ ว่านหย่งกังกับครูสอนวิชาวัฒนธรรมอีกคนหนึ่ง คนห้าคนนี้อายุก็ไม่มาก สองคนในนั้นหน้าอกยังติดเหรียญรางวัลคุณงามความดีชั้นสามอีกด้วย—สองคนนั้นล้วนแต่อยู่รอบๆ ครูสอนวิชาวัฒนธรรมอีกคนหนึ่ง ติดเหรียญรางวัลมา... จะขี้โม้ขนาดนี้เลยเหรอ?