บทที่ 663 ฉีต้าเป่าถูกจับตามอง

ตำรวจมากมายขนาดนี้ไม่มีใครเข้าไปใส่กุญแจมือโจรคนนั้นเลย จนกระทั่งมีคนไปตักน้ำมาจากในหมู่บ้านสองถัง สาดน้ำใส่คนคนนั้นทีละกระบวย แล้วก็ไปถอนหญ้าแห้งข้างทางมาเช็ดอุจจาระหมูบนตัวเขาจนเกือบจะหมดแล้ว ถึงจะมีคนไปใส่กุญแจมือให้เขา วุ่นวายขนาดนี้ กลิ่นรอบๆ ก็ทนดมไม่ได้แล้ว

หลิวเกินไหลกำลังยืนดูเรื่องสนุกอยู่ต้นลม หลี่ลี่กับหัวหน้าหน่วยชูก็พาตำรวจเก่าวัยสี่ห้าสิบปีสองคนเดินมา หลิวเกินไหลรีบยืนตรง วุ่นวายมานานขนาดนี้ ข้อเท้าของเขาก็ไม่เจ็บเหมือนตอนแรกแล้ว ยืนนิ่งๆ ไม่มีปัญหาอะไรเลย

“นี่คือสหายหลิวเกินไหลกับสหายฉีต้าเป่า ก็คือพวกเขาสองคนที่หาโจรคนนั้นเจอ” หลี่ลี่แนะนำให้คนที่นำมาฟัง แล้วก็แนะนำตัวตนของคนคนนั้นให้พวกเขาสองคน “นี่คืออธิบดีชุยป๋อจวินแห่งกรมสาขาฉางผิง”

“สวัสดีครับอธิบดีชุย!” หลิวเกินไหลกับฉีต้าเป่าทำความเคารพพร้อมกัน

“ลำบากพวกแกแล้ว” ชุยป๋อจวินพยักหน้า “พอจะเล่าให้ฉันฟังได้ไหมว่าพวกแกพบโจรคนนั้นได้อย่างไร?” หลิวเกินไหลเพิ่งจะคิดจะเอ่ยปาก ฉีต้าเป่าก็พูดขึ้นมาก่อน “รายงานอธิบดีชุยครับ เป็นหลิวเกินไหลที่พบโจรคนนั้นครับ”