บทที่ 666 ไก่เหล็กน้อยมีน้ำใจจริงๆ!

“ฉันไปช่วยแกเอง” เฒ่าหลังค่อมตะโกนหนึ่งเสียง แล้วก็ตามเฒ่าหนูไป เฒ่าแก้วกับเฒ่าบ้านนอกไม่ได้ขยับ เห็นได้ชัดว่า เฒ่าหลังค่อมกับเฒ่าหนูสนิทกันมากกว่า

สองคนเดินนำหน้า หลิวเกินไหลตามอยู่ข้างหลัง ถ้าหากไม่หลังค่อม เฒ่าหลังค่อมคงจะสูงกว่าเฒ่าหนูเป็นหัว บนหลังมีหลังค่อมอยู่ ตัวของเฒ่าหลังค่อมก็เลยพอๆ กับเฒ่าหนู สองคนเดินไม่เร็ว พลางเดินพลางกระซิบกระซาบอะไรกันอยู่

หลิวเกินไหลไม่สนใจจะแอบฟัง ใช้เท้าเดาก็เดาได้ว่าที่พวกเขาปรึกษากันก็ไม่พ้นสองเรื่อง หนึ่งคือเฒ่าหนูจะใช้ของอะไรมาแลกธัญพืชกับเขาถึงจะเหมาะสม สองคือเฒ่าหลังค่อมก็อยากจะขอส่วนแบ่งบ้าง เฒ่าแก้วกับเฒ่าบ้านนอกมีเสบียงเหลืออยู่ พวกเขาเจือจานเฒ่าหนูก็ไม่มีอะไร แต่เฒ่าหลังค่อมตัวเองก็ไม่มีอะไรจะกิน ยังยอมเจือจานเฒ่าหนู แสดงว่าเขามีน้ำใจ

คนแบบนี้ หลิวเกินไหลก็ยินดีที่จะช่วยเขา หลิวเกินไหลเคยมาบ้านเฒ่าหนูแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งที่แล้วแค่เดินผ่านไปมา แม้แต่ประตูก็ไม่ได้เข้า ครั้งนี้ เขาตามเฒ่าหนูกับเฒ่าหลังค่อมเข้าลานบ้าน

บ้านของเฒ่าหนูก็พอๆ กับบ้านของเฒ่าแก้ว ก็เป็นเรือนหลักเรือนข้างบวกกับลานบ้าน ตอนที่ไปบ้านเฒ่าแก้ว หลิวเกินไหลไม่ได้เข้าเรือนหลัก พอถึงบ้านเฒ่าหนู เฒ่าหนูก็พาหลิวเกินไหลไปยังห้องนั่งเล่นของเรือนหลัก ก็ไม่ได้รินชาให้เขา ก็ให้เขานั่งรออยู่ในห้องนั่งเล่น แล้วก็ไปที่เรือนข้างพร้อมกับเฒ่าหลังค่อม นี่คือไม่อยากจะให้เขารู้ว่าตัวเองมีของเท่าไหร่ เฒ่าหนูน่าจะยังคงเกรงกลัวสถานะตำรวจของเขาอยู่