บทที่ 670 ทำไปก็เสียเปล่า

หลิวเกินไหลกำลังครุ่นคิดอยู่ จินเม่าก็ลาดตระเวนกลับมาหนึ่งรอบ หลิวเกินไหลสวมเครื่องแบบตำรวจสีขาวก็ยังคงสะดุดตาอยู่ จินเม่ามองเห็นแต่ไกล ก็เดินตรงเข้ามา

“ท่านอาจารย์ครับ เหนื่อยแล้วใช่ไหมครับ? นั่งพักสักครู่” หลิวเกินไหลลุกขึ้นยืน แล้วก็ ยกม้านั่งให้ จินเม่า

“ไม่ต้อง” จินเม่าโบกมือ “แกมาทำอะไรอยู่ที่นี่?”

“ทำรองเท้ารัดส้นให้คนที่บ้านสองสามคู่ครับ คุณหนิง... ฝีมืออาจารย์หนิงไม่เลวเลย ท่านก็เอาสักคู่ไหมครับ?” หลิวเกินไหลหยิบรองเท้ารัดส้นที่ทำเสร็จแล้วคู่หนึ่ง ยื่นให้จินเม่า เป่าอี้ขาเป๋ก็ละเอียดอ่อนดีเหมือนกัน รองเท้ารัดส้นที่ทำเสร็จแล้วก็ใช้เชือกร้อยรองเท้าผูกไว้เป็นคู่ๆ

“ดูแล้วก็ไม่เลวเหมือนกัน” จินเม่ารับมาดูสองสามที แล้วก็วางรองเท้าลง “ฉันไม่ทำดีกว่า! กลัวว่าจะใส่ไม่ทน”