บทที่ 123 เด็กน้อยเอ๋ย เธอรู้จักใช้รอยยิ้มเผชิญหน้ากับความเศร้าแล้วสินะ

"ติ๊ง! โฮสต์เอาชนะนางเอกแมนดาลาสีเลือดได้ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับแต้มวายร้าย +100000 (เนื่องจากสภาพร่างกายของแมนดาลาสีเลือด แต้มวายร้ายจึงคูณสองเพื่อเป็นการให้รางวัล)"

ฉินหลางหมุนตัวแมนดาลาสีเลือดให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา

ในเวลานี้แมนดาลาสีเลือดมึนงงไปหมดแล้ว นัยน์ตาคู่สวยทั้งสองข้างเหม่อลอยไร้จุดหมาย เธอมองไปข้างหน้าอย่างโง่งม สมองว่างเปล่าราวกับคนที่เป็นโรคอัลไซเมอร์ก็ไม่ปาน

"การรักษาโรคต้องทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป หลังจากจบคอร์สแรก ก็ต้องเริ่มคอร์สที่สองตามธรรมชาติ ตอนนี้เธอรู้สึกยังไงบ้าง?"

ฉินหลางเอ่ยถามอาการของคนไข้ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล