บทที่ 430 ลั่วชิงอวี่เทใจให้จนหมดสิ้น

ต่อให้ในใจของเฉินฝานจะรู้อยู่เต็มอกว่า ลั่วชิงอวี่คือคู่หมั้นของฉินหลาง คือภรรยาในอนาคตของเขา และไม่มีความเกี่ยวข้องหรือความผูกพันฉันท์ศิษย์ร่วมสำนักกับตนเองอีกต่อไปแล้วก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้น หากเขามีโอกาสทะลวงระดับ พลังฝีมือรุดหน้าไปอีกขั้น เขายังสามารถตัดใจลงมือสังหารลั่วชิงอวี่ทิ้งได้เลยด้วยซ้ำ!

ทว่า!

เมื่อได้เห็นศิษย์พี่ใหญ่ผู้เคยสงบเยือกเย็นและอ่อนโยนดั่งหยก กลับต้องมาตื่นตระหนกลนลาน อธิบายแก้ตัวให้กับตัวเองอย่างต่ำต้อยต่อหน้าผู้ชายคนหนึ่งเช่นนี้

ภายในใจของเขาก็ยังคงเจ็บปวดราวกับถูกเข็มทิ่มแทง ราวกับหัวใจถูกคนคว้านเอาออกมา กรีดเป็นแผลเหวอะหวะอาบเลือดซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วโรยเกลือป่นทับลงไป มันคือความเจ็บปวดที่บาดลึกถึงกระดูกดำ!