บทที่ 69 ประกาศจับทั่วเมือง แมงป่อง

ที่ไคหยวนอินเตอร์เนชันแนล จวินซื่อได้ขับรถมายบัคมาจอดรอไว้ที่หน้ากระจกกันฝนล่วงหน้าแล้ว เขายืนอยู่ข้างบันได ในมือถือร่มสีดำไว้คันหนึ่ง

เมื่อเห็นฉินหลางเดินออกมา เขาก็รีบเข้าไปรับทันที รอจนฉินหลางนั่งเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยๆ ปิดประตูรถ จากนั้นก็วิ่งเหยาะๆ ไปประจำที่นั่งคนขับ

"คุณชาย ตอนนี้เราจะไปไหนกันดี? กลับบ้าน หรือว่าไปหาคุณหนูใหญ่ไป๋? หรือจะเป็นคุณหนูฉิวดีล่ะ?"

จวินซื่อจัดระเบียบเนกไทของตัวเอง พลางหันกลับมาถามด้วยรอยยิ้ม

กินข้าวเสร็จก็ออกมาเลย ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคุณชายไม่ได้สานสัมพันธ์อันลึกซึ้งอะไรกับประธานมู่

ในฐานะบอดี้การ์ดส่วนตัวที่ได้มาตรฐาน เขาจำเป็นต้องคาดเดาความนึกคิดของคุณชายล่วงหน้า!

ฉินหลางบีบนวดขมับ "ยังไม่กลับ เรื่องรับคนคราวที่แล้วที่ให้ไปจัดการ ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?"

จวินซื่อตอบตามความจริง "มากันไม่น้อยเลย ช่วงนี้ยังไม่ได้เริ่มงาน ผมเลยให้พวกเขารวมตัวกันอยู่ที่โรงแรมเดียวกัน กะว่าเดี๋ยวจะแวะไปสั่งสอนบทเรียนให้พวกเขาสักหน่อย"

สั่งสอนบทเรียนงั้นเหรอ?

ฉินหลางเงยหน้าขึ้นมองจวินซื่อด้วยความประหลาดใจ มุมปากกระตุก "นายไปเอาความกล้ามาจากไหนถึงจะไปสอนพวกเขา? เดิมทีอาจจะมีคนยอมเข้าร่วมสักแปดสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าผ่านบทเรียนของนายไป อาจจะหนีหายไปเกินครึ่งก็ได้

ขนาดขงเบ้งยังกลายเป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบายในสายตานายเลย แล้วยังมีเรื่องอะไรที่นายไม่กล้าพูดอีก?"

จวินซื่อโต้แย้งอย่างไม่ค่อยเห็นด้วยนัก "คุณชาย จะพูดแบบนี้ไม่ได้นะ ผมเชื่อฟังคุณชาย ช่วงนี้ผมก็เลยตั้งใจอ่านหนังสือ ความรู้เพิ่มพูนขึ้นตั้งเยอะ หลอกล่อเพื่อนทหารเก่าสักสองสามคน ไม่มีปัญหาหรอกน่า!"

ฉินหลางยิ้มขื่น "งั้นก็ดี ฉันจะไปกับนายด้วย จะได้ไปดูว่าปัญหามันจะใหญ่หรือเปล่า"

ยังไงตอนนี้ก็ว่างอยู่แล้ว เรื่องทางฝั่งเย่เฟิง เขาก็จัดการปูทางไว้หมดแล้ว ถ้าคำนวณตามเวลา ตอนนี้เรื่องก็น่าจะกำลังคุกรุ่นได้ที่ เขาแค่รอคอยดูผลลัพธ์เงียบๆ ก็พอ

"ได้เลย!"

จวินซื่อสตาร์ทรถ ภายในใจรู้สึกคาดหวังขึ้นมา

เขาอุตส่าห์เตรียมตัวสำหรับวันนี้มาล่วงหน้า คิดคำพูดเอาไว้ในใจตั้งนานแล้ว ตอนนี้คุณชายตามไปด้วยตัวเอง นี่มันก็เป็นโอกาสให้เขาได้แสดงฝีมือไม่ใช่หรือไง?!

จวินซื่อขับรถมายบัคมุ่งหน้าไปยังใจกลางเมืองอย่างช้าๆ ด้วยความตื่นเต้นดีใจ

...

ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ตระกูลไป๋

ไป๋เสี่ยวฉุนเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง หลังจากกลับมาจากที่เกิดเหตุ เขาก็เดือดดาลจนแทบคลั่ง ทุบทำลายข้าวของระบายอารมณ์ไปทั่ว ห้องนั่งเล่นทั้งห้องเละเทะไม่มีชิ้นดี โต๊ะเก้าอี้และเครื่องลายครามพังยับเยินไปหมด

ไม่เหลือเค้าความสง่างามตามปกติเลยแม้แต่น้อย?!

เดิมทีเขาก็เป็นพวกชายเป็นใหญ่แบบหัวโบราณอยู่แล้ว ในสายตาของเขา ลูกชายคือผู้สืบทอดวงศ์ตระกูล เป็นคนสืบทอดสายเลือด

ต่อให้ลูกชายจะไม่เอาไหนแค่ไหน ในสายตาของเขาก็ยังสำคัญกว่าสองพี่น้องไป๋หยูอวี้และไป๋เสี่ยวอวิ๋นอยู่ดี

แต่ทว่าตอนนี้ ลูกชายที่เขารักและตามใจที่สุดกลับตายไปแล้ว!

นอนจมกองเลือด โดยมีมีดสั้นปักอยู่ตรงตำแหน่งหัวใจ แววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวก่อนตาย ยังคงประทับอยู่บนใบหน้า

ขอเพียงแค่หลับตาลง ในหัวของไป๋เสี่ยวฉุนก็จะนึกถึงแววตาที่หวาดกลัวและไร้ที่พึ่งของลูกชาย

"แมงป่อง! ฉันจะเอาคนในครอบครัวของแกทั้งหมด มาฝังกลบพร้อมกับลูกชายของฉัน!!

ฉันจะทำให้แกอยู่ไม่สู้ตาย!!!"

ดวงตาของไป๋เสี่ยวฉุนแดงก่ำ กัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้น!

เพล้ง! เขาปัดชุดน้ำชาบนโต๊ะกระจกลงไปกระแทกพื้นจนแตกกระจายไม่มีชิ้นดีอีกครั้ง!

"นายท่าน..."

อาฝูปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังโซฟา โค้งคำนับ เอ่ยรายงานสถานการณ์ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและหวาดหวั่น "ทางตำรวจได้ค้นหาสถานีรถไฟความเร็วสูงและสนามบินใหญ่ๆ หมดแล้ว แต่ไม่พบร่องรอยของแมงป่องเลย"

ตอนแรกที่ไปถึงที่เกิดเหตุ ทุกคนต่างก็คิดว่านี่เป็นปัญหาความขัดแย้งภายในของกลุ่มโจรเรียกค่าไถ่ หลังจากมีความเห็นไม่ตรงกันจนนำไปสู่การฆ่าตัวประกัน ก็เกิดการฆ่าฟันกันเองจนตาย

แต่หลังจากการตรวจสอบอย่างละเอียด ถึงได้รู้ว่าเรื่องราวไม่ได้เป็นเช่นนั้น

ไม่ว่าจะเป็นคอของส่าเฉียงที่ถูกบิดจนหัก หรืออวัยวะภายในของอาหู่ที่ถูกเตะด้วยพละกำลังมหาศาลจนแหลกเหลว

บาดแผลฉกรรจ์ถึงชีวิตแบบนี้ ไม่มีทางเป็นฝีมือของคนทั้งสองคนนี้ที่กระทำต่อกันได้!

หลังจากการสืบสวนเพิ่มเติมของตำรวจ ตัวตนของกลุ่มโจรเรียกค่าไถ่กลุ่มนี้ก็ถูกเปิดเผย และเมื่อย้อนกลับมาดูที่เกิดเหตุ ก็พบว่ามีโจรเรียกค่าไถ่อีกคนหนึ่งหลบหนีไปได้จริงๆ

ซึ่งก็คือแมงป่อง!

แมงป่องคนนี้ จากการประเมินเบื้องต้น มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะเป็นฆาตกรที่ฆ่าลูกชายของเขา!

ตอนนี้กำลังตำรวจส่วนใหญ่ในเมืองเทียนไห่ กำลังออกตามล่าแมงป่องอย่างสุดกำลัง แต่ด้วยเวลาที่กระชั้นชิดเกินไป จึงยังคว้าน้ำเหลว

"ไอ้พวกตำรวจพวกนี้มันเลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ หรือไง?!

แค่หาคนคนเดียวยังหาไม่เจอ แล้วจะมีพวกมันไว้ทำไม?!"

ไป๋เสี่ยวฉุนแผดเสียงคำราม ภายในใจเต็มไปด้วยไฟโทสะเรื่องลูกชายถูกฆ่าจนล้นทะลัก

อาฝูยืนโค้งตัวอยู่ข้างๆ ไม่กล้าปริปากพูดอะไรแม้แต่ครึ่งคำ

เพราะเวลาเพิ่งจะผ่านไปไม่ถึงครึ่งวัน การรวบรวมกล้องวงจรปิดและสอบปากคำคนรู้จักก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

ในเวลาแบบนี้ ต่อให้รู้อยู่แก่ใจ ก็ไม่กล้าพูดออกมาต่อหน้าไป๋เสี่ยวฉุน ไม่อย่างนั้นก็คงเป็นการแกว่งเท้าหาเสี้ยนเปล่าๆ

"ให้คนของแก๊งมังกรดำออกโรงต่อไป ขอแค่ตามหาตัวแมงป่องเจอ จะเพิ่มเงินรางวัลให้เท่าไหร่ก็ยอม!!"

ไป๋โส่วเย่คือความหวังของไป๋เสี่ยวฉุน เขารักและตามใจลูกชายคนนี้อย่างไม่มีขีดจำกัด เดิมทีเขาตั้งใจจะมอบอำนาจทั้งหมดในเครือบริษัทไป๋กรุ๊ปให้ดูแล แต่ตอนนี้ลูกชายก็ตายไปแล้ว เขาจะเก็บเงินพวกนั้นไว้ทำไมอีก?!

ขอเพียงแค่ล้างแค้นให้ลูกชายได้ ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไร เขาก็ยอมจ่าย!

"แล้วทางฝั่งเย่เฟิงล่ะ ว่ายังไง? วันนี้ทั้งวันทำไมถึงไม่เห็นโผล่หัวมาเลย?" เมื่อนึกถึงเย่เฟิง ไป๋เสี่ยวฉุนก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง

เมื่อตอนเช้ามืด เขาก็เพิ่งได้รับโทรศัพท์จากตำรวจ หลังจากที่เย่เฟิงบอกว่าลูกชายของเขาจะไม่เป็นอะไร

คนเราเวลาที่กำลังโกรธจัด เรื่องขัดใจเพียงเล็กน้อยก็สามารถแปรเปลี่ยนเป็นไฟโทสะได้

แน่นอนว่า ท่าทีที่ไป๋เสี่ยวฉุนมีต่อเย่เฟิงในเวลานี้ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงเช่นกัน

อาฝูเอ่ยปากอย่างลำบากใจ "ดูเหมือนคุณเย่จะเจอเรื่องยุ่งยากนิดหน่อยครับ หลังจากออกจากบ้านตระกูลไป๋ เขาก็เก็บตัวอยู่แต่ในที่พักไม่ยอมออกมาเลย แถมบอดี้การ์ดคนอื่นๆ ก็บอกว่า เมื่อคืนเย่เฟิงก็อยู่แต่ในห้อง ไม่ได้ออกไปไหนเลยครับ"

บอดี้การ์ดของตระกูลไป๋ ย่อมไม่ได้มีแค่คนเดียว ถึงแม้เย่เฟิงจะมีฐานะพิเศษและพักในที่พักสุดหรู แต่บริเวณรอบๆ ก็ยังมีบอดี้การ์ดคนอื่นๆ ของตระกูลไป๋พักอยู่ด้วย ถือเป็นสถานที่ที่คล้ายกับหอพักพนักงาน เพียงแต่สวัสดิการมีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดเท่านั้น

การที่เย่เฟิงได้รับอภิสิทธิ์พิเศษ ย่อมตกเป็นเป้าสายตาของคนอื่น ในใจมีทั้งความอิจฉา แต่ส่วนใหญ่ก็คือความริษยาและหมั่นไส้

ข่าวลือต่างๆ จึงแพร่สะพัดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

"เมื่อคืนไม่ได้ออกไปไหนงั้นเหรอ?!" น้ำเสียงของไป๋เสี่ยวฉุนเย็นเยียบลง "ดี ดีมากเย่เฟิง ฉันอุตส่าห์ทุ่มเงินจ้างมันมาด้วยราคาแพงลิ่ว แต่นี่คือสิ่งที่มันทำเพื่อหลอกลวงฉันงั้นเหรอ?"

ความโกรธแค้นในใจปะทุขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่สุดท้ายก็สงบลง

"เรื่องของเย่เฟิง เอาไว้ก่อน ตอนนี้ไม่มีเวลาไปสนใจมันแล้ว ทางตำรวจ ทางแก๊งมังกรดำ หรือแม้แต่ช่องทางข่าวกรองอื่นๆ แกไปจัดการเบิกทางให้ฉันให้หมด!" ไป๋เสี่ยวฉุนปั้นหน้าตึง

"แมงป่องยังไม่ได้หนีออกจากเมืองเทียนไห่ ขอบเขตมันก็มีแค่นี้ ต่อให้ต้องพลิกเมืองเทียนไห่ทั้งเมือง ก่อนพรุ่งนี้เช้า ฉันก็ต้องได้เห็นหน้าฆาตกรที่ฆ่าลูกชายฉัน!"