บทที่ 80 ฉิวจิ่วเอ๋อร์มีความรู้สึกที่แท้จริง

เย่เฟิง?

จะเป็นเขาไปได้อย่างไร?!

เมื่อได้ยินชื่อของเย่เฟิง ความโกรธในใจของไป๋เสี่ยวฉุนก็เหมือนถูกราดด้วยน้ำเย็นตั้งแต่หัวจรดเท้า

ถ้าไม่ถึงที่สุด เขาก็ไม่อยากเป็นศัตรูกับเย่เฟิงเลย

คนอื่นไม่รู้ แต่เขาจะไม่รู้ได้อย่างไร?

เย่เฟิงมีองค์กรทหารรับจ้างอยู่ในต่างประเทศ และความแข็งแกร่งของตัวเขาเองก็น่าทึ่งมาก ลูกน้องระดับล่างของเขาไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเย่เฟิงได้แน่นอน!

"เรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่?" ไป๋เสี่ยวฉุนถามด้วยใบหน้าเย็นชา เมื่อเห็นท่าทางตกต่ำของแมงป่อง

โดยเฉพาะเมื่อขึ้นเขามาเมื่อครู่ สมาชิกแก๊งมังกรดำเพียงไม่กี่คนก็สามารถจับกุมแมงป่องได้อย่างง่ายดาย ซึ่งเกินความคาดหมายไปมาก

เพราะผลการสืบสวนของตำรวจระบุว่า โจรเรียกค่าไถ่อีกสองคนถูกยอดฝีมือจัดการจนตาย คนหนึ่งถูกบิดคอจนหักด้วยกำลังมหาศาล อีกคนหนึ่งถูกเตะอวัยวะภายในจนแหลกเหลว

ด้วยความแข็งแกร่งของแมงป่อง ไม่มีทางทำได้ถึงขนาดนั้นแน่นอน!

แมงป่องร้องไห้คร่ำครวญ ในใจรู้สึกอัดอั้นตันใจมาก!

เขาหนีมาหลบซ่อนตัวในภูเขาลึกขนาดนี้ อาหารการกินก็ต้องขอหรือขโมยจากหมู่บ้านเล็กๆ ไม่กล้าแม้แต่จะกลับบ้านไปเอาเงิน ไม่ต้องพูดถึงการไปกดเงินที่ธนาคารเลย

อยู่แต่ในที่ลับตาคน ไม่รู้ว่าร่องรอยถูกเปิดเผยได้อย่างไร ตอนนี้ถูกจับได้แล้ว จะกล้าปิดบังอะไรอีกล่ะ?

"คุณไป๋ครับ เรื่องในครอบครัวของคุณผมไม่รู้หรอกครับ แต่จากที่คุณชายไป๋บอก ดูเหมือนเย่เฟิงคนนั้นจะมีความสัมพันธ์กับคุณหนูตระกูลไป๋ทั้งสองคน คุณชายไป๋บอกว่าเย่เฟิงต้องการให้คุณหนูทั้งสองรับสืบทอดทรัพย์สินของตระกูล แล้วค่อยรวบหัวรวบหางคุณหนูทั้งสองคนครับ"

ไป๋เสี่ยวฉุนยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่พูดอะไรออกมาเป็นเวลานาน ยืนตัวแข็งทื่อ

ผ่านไปพักใหญ่ ถึงค่อยๆ หันหลังเดินลงเขา

อาฝูที่อยู่ข้างๆ กระซิบถามว่า "นายท่าน แมงป่องคนนี้..."

"ฝังมันซะ"

พูดจบ แมงป่องที่คุกเข่าอยู่ก็ถูกของแข็งทุบเข้าที่ท้ายทอยอย่างแรงจนสลบเหมือดไป และไม่มีโอกาสได้ฟื้นขึ้นมาอีกเลย

ไป๋เสี่ยวฉุนเดินอย่างเชื่องช้า น้ำตาไหลอาบแก้ม

"โส่วเย่ เป็นเพราะพ่อทำร้ายลูก... ชักศึกเข้าบ้าน เป็นเพราะพ่อที่ชักศึกเข้าบ้าน!"

คำพูดของแมงป่อง เขาเชื่อไปแล้วแปดส่วน ทั้งความแข็งแกร่งของเย่เฟิง และผลการสืบสวนในที่เกิดเหตุ ล้วนสอดคล้องกัน

ที่สำคัญที่สุดคือ แมงป่องเป็นคนนอก ไม่มีทางรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเย่เฟิงกับตระกูลไป๋ได้

นอกจากว่าเรื่องเหล่านั้นจะได้ยินมาจากปากลูกชายของเขา

ไม่ว่าไป๋เสี่ยวฉุนจะคิดยังไง เขาก็ไม่กล้าสงสัยเย่เฟิงเลย!

แต่ตอนนี้ เมื่อความจริงถูกเปิดเผยจากปากแมงป่อง ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลขึ้นมาทันที

เย่เฟิงเป็นหัวหน้าทหารรับจ้างที่ใช้ชีวิตบนความเสี่ยง ทำอาชีพฆ่าคนชิงทรัพย์

เพื่อฮุบกิจการของตระกูลไป๋ มีอะไรที่เขาทำไม่ได้บ้าง?

"ตาย! แกต้องตาย!" ไป๋เสี่ยวฉุนตาเบิกกว้างด้วยความโกรธแค้น ตัวสั่นเทิ้ม

ในเวลานี้ ความหวาดกลัวที่มีต่อเย่เฟิง ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงด้วยความจริงที่ว่าลูกชายถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม

ลูกชายก็ตายไปแล้ว เขายังต้องกลัวอะไรอีก?

เขาต้องแก้แค้นให้ลูกชายให้ได้!

เขาต้องการให้เย่เฟิงตาย และต้องตายอย่างทรมาน!

"อาฝู..." น้ำเสียงของไป๋เสี่ยวฉุนเศร้าสร้อยมาก

อาฝูโค้งตัวอยู่ข้างๆ "นายท่าน สั่งมาได้เลยครับ"

"ในตลาดมืด น่าจะมีรายชื่อนักฆ่าสินะ? เงินไม่ใช่ปัญหา ใครอยากมา ฉันไป๋เสี่ยวฉุนจ่ายให้ไม่อั้น

ฉันต้องการให้เย่เฟิงตาย นักฆ่าคนเดียวไม่พอ ก็เรียกมาสิบคน สิบคนไม่พอ ก็ร้อยคน จนกว่ามันจะถูกฆ่าตาย เข้าใจไหม?" เสียงของไป๋เสี่ยวฉุนสงบนิ่ง แต่ภายใต้ความสงบนั้น ซ่อนความโกรธเกรี้ยวและเสียงคำรามราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด!

บอดี้การ์ดตระกูลไป๋ คนของแก๊งมังกรดำ และนักฆ่าในตลาดมืด!

ทั้งหมดนี้ ไป๋เสี่ยวฉุนจะจ้างมาเพื่อจัดการกับเย่เฟิง สร้างสถานการณ์ที่มันต้องตายอย่างแน่นอน!

...

อีกด้านหนึ่ง ฉิวจิ่วเอ๋อร์กับฉินหลางยังไม่ทันได้แยกจากกัน ก็ได้รับข่าวว่าจะมีการล้อมฆ่าเย่เฟิง

"เกิดอะไรขึ้น?" ฉินหลางถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นใบหน้าเคร่งเครียดของฉิวจิ่วเอ๋อร์

ฉิวจิ่วเอ๋อร์เม้มริมฝีปาก "ฉินหลาง ฉันอยากขอร้องให้นายช่วยอะไรฉันสักอย่าง"

เธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับฉินหลางมาหลายสิบครั้งแล้ว แต่ไม่เคยเอ่ยปากขอความช่วยเหลือเลย ทุกอย่างเป็นเพียงผลประโยชน์ต่างตอบแทน

แต่ครั้งนี้ เธอเริ่มทนไม่ไหวแล้ว

ฉินหลางยิ้มและหยิกแก้มเธอเบาๆ "พูดมาสิ มีเรื่องอะไร?"

ฉิวจิ่วเอ๋อร์ถอนหายใจ "ไป๋เสี่ยวฉุนกำลังจะสั่งฆ่าเย่เฟิง จ้างนักสู้ของแก๊งมังกรดำด้วย แต่เย่เฟิงเคยมาก่อเรื่องที่บาร์ควีนส์ครั้งนึง คว่ำคนไปเกือบสามสิบคน ฉันมั่นใจว่านั่นยังไม่ใช่ฝีมือที่แท้จริงของเขา!

ครั้งนี้ ฉันอยากให้นายมาช่วยคุมสถานการณ์ ถ้าจำเป็น ก็ช่วยจัดการเขาให้ด้วย!"

การที่เย่เฟิงมาก่อเรื่องที่บาร์ควีนส์ เดิมทีควรจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉิวจิ่วเอ๋อร์ได้รู้จักกับเขา แต่เพราะมีฉินหลางเข้ามาแทรกแซง จึงกลายเป็นการสร้างความบาดหมาง!

และแก๊งมังกรดำก็มีความแค้นกับเย่เฟิงมาก ฉิวจิ่วเอ๋อร์ก็ไม่อยากให้เย่เฟิงมีชีวิตอยู่ต่อไป ครั้งนี้จึงตั้งใจจะลงมือ

แต่สิ่งที่เธอเป็นกังวลก็คือ ถ้าเย่เฟิงไม่ตาย ชีวิตของเธอกับพ่อก็อาจจะตกอยู่ในอันตราย

ต้องทำให้แน่ใจว่าจะไม่มีความผิดพลาดใดๆ ทั้งสิ้น!

ฉินหลางขมวดคิ้ว ไป๋เสี่ยวฉุนจะลงมือแล้วเหรอ?

เขายังมีเรื่องที่ไม่ได้ทำอีกตั้งหลายอย่างนะ? ยังมีแต้มวายร้ายอีกหลายแต้มที่ยังไม่ได้เก็บเกี่ยว!

แต่เย่เฟิงก็คือบุตรแห่งโชคชะตา การที่ไป๋เสี่ยวฉุนแหวกหญ้าให้งูตื่นแบบนี้ ถ้าพลาดพลั้งปล่อยให้เย่เฟิงหนีกลับไปต่างประเทศได้ ต่อให้เขาอยากจะลงมือ ก็คงต้องเสียแรงเปล่า!

"ไม่เป็นไรหรอก นี่มันเป็นความต้องการของฉันฝ่ายเดียว เย่เฟิงเก่งมาก ไม่ใช่คนที่คนธรรมดาจะรับมือได้ ต่อให้เป็นนาย ก็ยังอันตราย"

เมื่อเห็นท่าทีลังเลของฉินหลาง ฉิวจิ่วเอ๋อร์ก็ไม่ได้รู้สึกไม่พอใจ กลับคิดว่าเป็นเรื่องปกติ

ถึงยังไง ฉินหลางก็เป็นทายาทสายตรงของตระกูลฉิน จะเอาตัวไปเสี่ยงอันตรายได้อย่างไร?

เธอคงคิดง่ายเกินไป

"อย่าพูดแบบนั้นสิ!" ฉินหลางเปลี่ยนสีหน้า จ้องมองฉิวจิ่วเอ๋อร์ด้วยความกังวล "หมายความว่า ครั้งนี้แก๊งมังกรดำจะทุ่มสุดตัว เพื่อจัดการกับเย่เฟิงให้สิ้นซากเลยใช่ไหม? รวมทั้งเธอด้วย เธอจะไปด้วยเหรอ?"

ฉิวจิ่วเอ๋อร์ตอบรับเบาๆ "ใช่ คราวก่อนที่เย่เฟิงมาก่อเรื่องที่บาร์ควีนส์ เขาทำให้นักสู้ระดับหัวกะทิของแก๊งมังกรดำบาดเจ็บไปหลายคน บางคนถึงกับพิการเดินไม่ได้ไปตลอดชีวิต

สำหรับแก๊งมังกรดำแล้ว นี่มันเป็นการหยามหน้ากันชัดๆ ถ้าไม่กำจัดเย่เฟิงทิ้ง ก็คงทำให้ลูกน้องยอมรับไม่ได้!"

การเป็นนักเลง สิ่งสำคัญคือความจงรักภักดี ตอนนี้ลูกน้องถูกทำร้าย ถ้าแม้แต่หัวหน้ายังไม่กล้าพูดอะไร ต่อไปใครจะยอมทำงานถวายหัวให้อีก?

ไม่ว่าจะเป็นฉิวหลงหรือฉิวจิ่วเอ๋อร์ ก็ไม่ยอมปล่อยโอกาสทองแบบนี้หลุดมือไปแน่นอน!

ฉินหลางเลิกทำหน้าทะเล้น แต่กลับลูบไล้ใบหน้าเนียนนุ่มของฉิวจิ่วเอ๋อร์ด้วยความรัก "จิ่วเอ๋อร์ ตอนแรกฉันก็ไม่อยากให้เธอเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เพราะมันอันตรายเกินไป

แต่พอเห็นท่าทางจริงจังของเธอ ฉันก็ไม่มีความคิดที่จะห้ามเธอเลย

ไปเถอะ ถ้าเธออยากจะทำ ฉันก็จะสนับสนุนเธออย่างเต็มที่ ไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่าที่ไหน ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ฉันก็จะยืนอยู่ข้างเธอเสมอ

ฉันจะใช้พลังทั้งหมดที่มี เพื่อสนับสนุนเธอให้ถึงที่สุด!"

"..."

ในดวงตาสวยงามของฉิวจิ่วเอ๋อร์เกิดระลอกคลื่นแห่งความหวั่นไหว เธอมองดูใบหน้าที่จริงจังของฉินหลาง รู้สึกเหม่อลอย และเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

การที่เธอเรียกร้องเอาแต่ใจแบบนี้ มันเป็นการไม่ให้เกียรติสถานะของฉินหลางเลย แต่เขากลับไม่ตำหนิเธอ หนำซ้ำยังสนับสนุนเธออย่างเด็ดเดี่ยว ความอบอุ่นและการยอมรับนั้น แม้แต่เธอก็ยังรู้สึกซาบซึ้งใจ

บางที เธออาจจะได้เจอคู่แท้ในชีวิตแล้วจริงๆ!