ตอนที่ 94 รองชู่อายุต่ำกว่า... เป็นไปได้หรือ

พูดตามตรง ก่อนที่โจวหยางจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการสำนักงานในครั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นเจียงฝานหรือคนอื่น ๆ ที่ค่อนข้างสนิทกับโจวหยางอย่างพวกหลิวเหมย ความประทับใจแรกที่มีต่อโจวหยางแท้จริงแล้วไม่ใช่เรื่องความสามารถหรืออุปนิสัยใจคอ แต่เป็นชื่อเสียงในฐานะ "ปลายปากกาเอก" ของเขาต่างหาก

เพราะการได้ตีพิมพ์บทความลงชื่อตนเองในวารสารระดับแถวหน้าถึงสองฉบับติดต่อกันนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะทำได้ง่าย ๆ เลย

และปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ในแวดวงสถาบันอุดมศึกษา ทักษะงานเขียนที่ดีเยี่ยมย่อมสร้างความได้เปรียบติดตัวมาแต่แรกอย่างมหาศาล

ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น เจียงฝานก็คิดไม่ถึงว่า วิธีการที่ออกมาจากปากของโจวหยางจะสามารถเชื่อมโยงเข้ากับการวิจัยเชิงทฤษฎีด้านงานสร้างสรรค์พรรคได้ด้วย

ต้องรู้ก่อนว่า

เรื่องหนึ่งที่เขากำลังปวดหัวอยู่ในตอนนี้ก็คือการยื่นขอโครงการวิจัยงานสร้างสรรค์พรรคประจำปี 2009 ของคณะกรรมการสันนิบาตเยาวชนประจำนคร ซึ่งการยื่นขอโครงการนี้จะผ่านหรือไม่ ส่งผลโดยตรงต่อแผนการในอีกสองปีข้างหน้าว่าเขาจะได้สิทธิ์ประเมินตำแหน่งทางวิชาการระดับรองศาสตราจารย์หรือไม่

"เลขาธิการเจียงครับ ผมคิดไว้แบบนี้ ท่านลองดูนะครับว่าความคิดของผมมีความเป็นไปได้ไหม"

"โครงสร้างสาขาพรรคโดยรวมของคณะเราผมคงไม่พูดถึงแล้วนะครับ ขอเข้าเรื่องวิธีแก้เลย ด้านหนึ่งผมคิดว่าจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนการจัดตั้งสาขาพรรคหรือไม่ จากเดิมที่แบ่งตามแนวนอนตามชั้นปี ให้เปลี่ยนมาเป็นจัดตั้งตามแนวตั้งตามสาขาวิชาเอกแทน"

"ข้อดีของการทำแบบนี้คือ สมาชิกพรรคที่เป็นนักศึกษาชั้นปีสูงกับชั้นปีต่ำจะอยู่ในสาขาพรรคเดียวกัน ช่วยแก้ปัญหาสาขาพรรคนักศึกษาปริญญาตรีบางแห่งมีจำนวนสมาชิกพรรคไม่เพียงพอ อีกทั้งสมาชิกพรรคในสาขาวิชาเอกเดียวกันยังสามารถต่อยอดการจัดกิจกรรมของสาขาพรรคได้กว้างขวางขึ้นด้วยครับ"

"อีกด้านหนึ่งคือ เราอาจจะก่อตั้งสมาพันธ์สาขาพรรคขึ้นภายในคณะศึกษาศาสตร์ เพื่อสร้างกลไกการแลกเปลี่ยนการทำงานของเลขาธิการสาขาพรรคนักศึกษา และรวบรวมงานประจำต่าง ๆ มาโฟกัสร่วมกัน อย่างเช่นการตรวจเช็กแฟ้มประวัติในครั้งนี้ ถ้ามีพื้นที่ตรงนี้ขึ้นมา ก็สามารถนำเอกสารมารวมกันแล้วให้แต่ละสาขาพรรคสลับกันตรวจเช็กได้เลยครับ"

"นอกจากนี้ก็คือการขออนุมัติงบประมาณเฉพาะกิจจากคณะกรรมการพรรคประจำคณะ เพื่อจัดตั้งห้องกิจกรรมสร้างสรรค์พรรคขึ้นมา ห้องกิจกรรมนี้พูดให้เข้าใจง่ายก็คือเรื่องของสถานที่ การใช้สถานที่นี้จะช่วยให้งานของสมาพันธ์สาขาพรรคเป็นระบบและมีระเบียบแบบแผนขึ้น"

"ในเวลาปกติ เราสามารถใช้ห้องกิจกรรมนี้ออกแบบกิจกรรมของสาขาพรรค และทดลองจัดทำกรณีศึกษาด้านงานสร้างสรรค์พรรคได้ ยิ่งไปกว่านั้นในแต่ละวันยังสามารถให้แต่ละสาขาพรรคจัดเวรให้กรรมการสาขามาปฏิบัติหน้าที่ ซึ่งนอกจากจะได้เรียนรู้เรื่องการบริหารจัดการสาขาพรรคแล้ว ยังช่วยแบ่งเบาภาระงานประจำอันจุกจิกของเลขาธิการสาขาพรรคได้ด้วย เช่น การเก็บค่าบำรุงพรรค การลงทะเบียนโอนย้ายสังกัดพรรค หรือการรวบรวมรายงานความคิด เป็นต้นครับ"

"แน่นอนครับว่าถ้าเอาแนวคิดทั้งสามด้านนี้มารวมกัน ตัวมันเองก็คือเนื้อหาโครงการวิจัยงานสร้างสรรค์พรรคที่สมบูรณ์แบบมากเรื่องหนึ่งแล้ว"

"ถึงตอนนั้นผมคิดว่าอาจให้เลขาธิการถงหรือท่านเป็นหัวหน้าโครงการ แล้วพวกเราก็ช่วยกันเตรียมเอกสารยื่นขออนุมัติโครงการ ผมจำได้ว่าทางกองงานอุดมการณ์ทางการเมืองของคณะกรรมการพรรคฝ่ายการศึกษานครกับทางคณะกรรมการสันนิบาตเยาวชนประจำนครมีแผนเปิดรับสมัครโครงการวิจัยทุกปีอยู่แล้ว"

"ถ้าเราจัดทำแผนงานเหล่านี้ออกมาได้จนกลายเป็นระบบระเบียบที่ชัดเจน ควบคู่ไปกับข้อมูลจากการปฏิบัติจริง รับรองว่าจะต้องได้โครงการวิจัยที่ดีเยี่ยมโครงการหนึ่งแน่นอนครับ"

ภายในห้องทำงาน

โจวหยางแทบจะไม่ต้องเสียเวลาคิดเลยตอนที่ถ่ายทอดสิ่งที่อยู่ในหัวออกมาอย่างหมดเปลือก เพราะในความเป็นจริง เขาได้วางโครงร่างความคิดนี้เอาไว้นานแล้ว

เดิมทีความคิดของโจวหยางคือรอให้ตนเองคุ้นเคยกับงานสาขาพรรคของคณะเสียก่อนแล้วค่อยลงมือจัดตั้งด้วยตัวเอง ทว่าสถานการณ์ในตอนนี้เห็นได้ชัดว่า เขาจำเป็นต้องยกแผนงานนี้ให้เจียงฝานไปฟรี ๆ

หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ นี่คือข้อตกลงแลกเปลี่ยนระหว่างเขากับเจียงฝาน เป็นเครื่องพิสูจน์ความจริงใจชิ้นหนึ่ง

ความหมายก็คือ ผมช่วยคุณออกแบบโครงการวิจัยที่สมบูรณ์แบบชิ้นหนึ่ง ในฐานะรองเลขาธิการคณะกรรมการพรรค สิ่งที่คุณต้องทำก็แค่สนับสนุนการทำงานของผมเท่านั้น

ส่วนเรื่องที่ว่าเจียงฝานจะเข้าใจความหมายของเขาหรือไม่นั้น โจวหยางไม่กังวลแม้แต่น้อย ในเมื่อสิ่งที่เจียงฝานกำลังง่วนทำอยู่เมื่อครู่ ก็คือโครงการวิจัยงานสร้างสรรค์พรรคของคณะกรรมการสันนิบาตเยาวชนประจำนครไม่ใช่หรืออย่างไร

เขาไม่เชื่อหรอกว่าเจียงฝานจะไม่หวั่นไหว

เป็นไปตามคาด สิ้นเสียงของโจวหยาง สีหน้าของเจียงฝานก็พลันจมลึกสู่ห้วงความคิดทันที

แท้จริงแล้วในเวลานี้ ภายในใจของเจียงฝานกลับปั่นป่วนไปด้วยความคิดนานัปการ

ในฐานะรองเลขาธิการคณะกรรมการพรรค ความสามารถของเจียงฝานย่อมไร้ข้อกังขา ข้อเสนอไม่กี่ข้อที่โจวหยางเสนอมานี้ เขาตระหนักได้แทบจะในชั่วพริบตาว่า หากทำได้อย่างที่โจวหยางว่าจริง ๆ อย่าว่าแต่โครงการวิจัยของคณะกรรมการสันนิบาตเยาวชนประจำนครเลย ต่อให้ยื่นขอโครงการวิจัยของกองงานอุดมการณ์ทางการเมือง กระทรวงศึกษาธิการ ก็ยังเหลือเฟือด้วยซ้ำ

ชั่วพริบตานั้น

เมื่อจ้องมองใบหน้าอันไร้พิษภัยของโจวหยางที่อยู่ตรงหน้า ในใจเจียงฝานก็อดเลื่อมใสไม่ได้ แผนการของโจวหยางในครั้งนี้ทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ

หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่ เจียงฝานก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

"เข้าท่ามาก โจวหยาง สามข้อที่เธอคิดมานี้ฉันว่าไม่มีปัญหาเลย แต่มีรายละเอียดสองสามจุดที่ต้องระวังอยู่บ้าง เรื่องแรกคือการปรับเปลี่ยนโครงสร้างสาขาพรรค เรื่องนี้น่าจะต้องผ่านความเห็นชอบจากทางฝ่ายองค์การของพรรคก่อนถึงจะทำได้นะ"

"ส่วนการจัดตั้งสหพันธ์สาขาพรรคนักศึกษา อันนี้คณะกรรมการพรรคประจำคณะเราตัดสินใจเองได้ ส่วนการสร้างห้องกิจกรรมงานสร้างสรรค์พรรคประจำคณะ ฉันว่าไม่ต้องไปของบประมาณจากคณะกรรมการพรรคประจำคณะหรอก เบิกจากงบสายงานนักศึกษากับสายงานสันนิบาตเยาวชนเอาก็แล้วกัน เรื่องนี้ฉันจัดการเอง"

แม้จะเห็นพ้องกับความคิดของโจวหยางอย่างเต็มที่แล้ว ทว่าอย่างไรเสียเจียงฝานก็เป็นผู้บังคับบัญชา ย่อมไม่อาจลดตัวลงไปประจบเข้าหาอย่างออกนอกหน้า

ทว่าเมื่อได้ยินคำพูดของเจียงฝาน มีหรือที่โจวหยางจะไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายยอมรับเครื่องพิสูจน์ความจริงใจชิ้นนี้ของตนแล้ว

ต้องรู้ไว้ด้วยว่างบประมาณสายงานนักศึกษากับสายงานสันนิบาตเยาวชนนั้น เป็นงบเฉพาะที่รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคผู้ดูแลงานด้านนักศึกษาประจำคณะกำกับดูแลโดยตรง แม้แต่เลขาธิการคณะกรรมการพรรคกับคณบดีก็ไม่อาจเข้ามายุ่มย่ามได้ง่าย ๆ

"ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามที่คุณว่าเลยครับ เรื่องการจัดตั้งสาขาพรรคนั้นคุณวางใจได้เลย ตอนที่ผมไปพูดคุยที่ฝ่ายองค์การของพรรคคราวก่อน ผมได้เอ่ยปากกับหัวหน้ากองหลี่เต๋อเฉียงไว้แล้ว หัวหน้าหลี่บอกว่าพวกเราสามารถลงมือทดลองทำได้อย่างสบายใจเลยครับ"

ได้ยินที่โจวหยางพูด คราวนี้เจียงฝานถึงกับประหลาดใจจริง ๆ

เขาคิดไม่ถึงว่าโจวหยางจะวางหมากแผนการนี้ล่วงหน้าไว้แล้ว มิหนำซ้ำยังไปแจ้งบันทึกเรื่องไว้กับฝ่ายองค์การของพรรคเรียบร้อยแล้วด้วย

หากเป็นเช่นนี้ละก็ ถ้าเมื่อครู่ตนปฏิเสธข้อเสนอนี้ไปจริง ๆ ถึงเวลานั้นโจวหยางคงยังมีไพ่ตายซ่อนไว้อีกเป็นแน่

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงฝานก็อดตกใจระคนทึ่งไม่ได้ ในสายตาของเขา ชั้นเชิงของโจวหยางช่างเปี่ยมด้วยทักษะอันล้ำลึกจริง ๆ เกรงว่าแม้แต่ตัวเขาเองหากไม่ขบคิดอย่างถี่ถ้วนรอบคอบ ก็คงยากที่จะทำได้ถึงขั้นนี้

และเมื่อเจียงฝานนึกย้อนไปถึงอายุของโจวหยาง ในใจเขาก็พลันผุดความคิดอันน่าตกตะลึงขึ้นมาทันที

ในเมื่อแม้จะเพิ่งเข้ามาทำงานในคณะ และอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ทุกอย่างยังแปลกหน้า โจวหยางยังทำได้ถึงระดับนี้ หากรอจนเขาค่อย ๆ หลอมรวมเข้ากับแวดวงของมหาวิทยาลัยได้ ผนวกกับโอกาสที่ได้เป็นผู้ประสานงานของคณะทำงานเฉพาะกิจในครั้งนี้ หรือว่า... หรือว่ามหาวิทยาลัยตงต้าจะให้กำเนิดผู้บริหารระดับรองชู่ที่มีอายุไม่ถึงสามสิบปีบริบูรณ์จริง ๆ?

พอคิดมาถึงจุดนี้ เจียงฝานก็ถึงกับตกใจกับความคิดของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว