ตอนที่ 54 เป็นสถานีแฟนคลับให้พวกเธอสักครั้ง

วันนี้เริ่มถ่ายทำเร็ว เสิ่นจี้เยฺว่แจกของซัพพอร์ตเสร็จ ก็สะพายกระเป๋ากล้องออกไปเดินเล่นข้างนอกครู่หนึ่ง ในร้านกาแฟมีซิงซือเยอะเกินไป นั่งนานๆ แล้วรู้สึกมึนหัวเล็กน้อย

ลมเดือนธันวาคมของเมืองไห่เฉิงพัดมาเย็นเยียบ

บนถนนใหญ่ด้านนอกร้านกาแฟชี่เยวฺ เต็มไปด้วยซิงซือที่ยืนเรียงรายอยู่สองฝั่งถนน มีป้ายไฟอักษรสีแดงคำว่า "จี้" "ซิง" และ "☆" แขวนอยู่บนรั้วกั้น

ครั้งนี้เสิ่นจี้เยฺว่ช่วยบ้านเบสทำธงปักฐานน้ำและสแตนดี้โรลอัปชุดใหม่ เป็นรูปจากการแสดงรอบแรก ถนนทอดยาวทั้งสายในเวลานี้ราวกับถูกย้อมด้วยสีแดง กลายเป็นถนนธีมเฉพาะตัวของเสิ่นจี้ซิง โดยไม่มีสีอื่นใดมาปะปน

เห็นได้ชัดว่าเมื่อเทียบกับการแสดงรอบแรก ซัพพอร์ตครั้งนี้ดูเป็นระเบียบและมีการวางแผนที่ดีขึ้นมาก ซิงซือในฐานะแฟนคลับต่างก็กำลังพยายามเติบโตขึ้นเช่นกัน

เสิ่นจี้เยฺว่หยิบกล้องออกมาจากกระเป๋า แล้วเริ่มกดชัตเตอร์ถ่ายใบหน้าอันสดใสมีชีวิตชีวาเหล่านั้น

ในภาพถ่ายเต็มไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมพลังของวัยเยาว์ พวกเธอบ้างก็ชูป้ายไฟ บ้างก็โบกธงผืนใหญ่ บ้างก็ห่มผ้าห่มผืนหนา หรือไม่ก็กำลังช่วยกันขนย้ายของซัพพอร์ตสู้ลมหนาว

ความรัก ช่างไร้ซึ่งความหวาดกลัวอย่างแท้จริง

*

@จี๋ซิงรู่โจ้ว เสิ่นจี้ซิง:

"เป็นสถานีแฟนคลับให้พวกเธอสักครั้งค่ะ"

[รูปสิบหกช่อง]

คอมเมนต์ยอดนิยม:

"เด็กๆ ซิงซือที่หน้างานน่ารักกันจังเลย! แต่ละคนนุ้บนิ้บมาก เห็นแล้วใจเหลวไปหมด"

"คุณพระ! ทำไมแคปชันของพี่จี๋ซิงถึงทัชใจทุกรอบเลยนะ? ฉันจะไม่มีวันปล่อยจี๋ซิงรู่โจ้วสุดโรแมนติกนี้ไปเด็ดขาด!"

"กรี๊ดดด! เห็นตัวเองในรูปของพี่จี๋ซิงด้วย! สวยมากเลย! พี่จี๋ซิงแอบแต่งรูปให้พวกเราใช่ไหมเนี่ย?"

"ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักที่สุดในโลกแล้ว"

"ดูแล้วน้ำตาคลอเลย อยากจะกอดส่งพลังให้เด็กๆ ที่หน้างานทุกคนจัง วันนี้อุณหภูมิต่ำสุดที่ไห่เฉิงแค่ 7 องศาเองมั้ง? T-T"

"ซิงซือในรูปน่าจะเกินพันคนแล้วมั้ง ยืนกันแน่นเต็มถนนไปหมด แม่เจ้า ไม่ทันไรด้อมซิงซือก็ขยายใหญ่มาถึงขนาดนี้แล้วเหรอ?"

"พี่จี๋ซิง คราวนี้ซิงซือคงได้รักพี่จนโงหัวไม่ขึ้นของจริงแล้วล่ะ..."

"ฉันไม่เคยเห็นสถานีแฟนคลับที่ไหนมาถ่ายรูปแฟนคลับให้กันแบบนี้เลย พระพุทธเจ้า! พี่จี๋ซิง! พี่ตกแฟนคลับเก่งกว่าเมนเก่าฉันอีก!"

"เด็กๆ ซิงซือทุกคนพยายามกันมากเลย! ดูแล้วร้องไห้เลย ฉันขอสั่งอาหารเดลิเวอรีส่งไปที่จุดซัพพอร์ตอีก 50 ชุดนะ!"

เข็มนาฬิกาเดินไปถึงบ่ายสองโมงอย่างรวดเร็ว

*

เสิ่นจี้เยฺว่ถือกล้องเดินเข้าฮอลล์ได้อย่างราบรื่น

แสงไฟในฮอลล์สว่างจ้า เพลงธีมของรายการเซอร์ไวเวิลเปิดคลออยู่ บนจอใหญ่กำลังฉายโฆษณานมเจินลี่ที่เด็กฝึกอันดับต้นๆ จากการแสดงรอบแรกได้ไปถ่ายทำ รวมถึงโฆษณาของพรีเซนเตอร์ระดับโลกของนมเจินลี่ด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ เวทีของฮอลล์มีแคตวอล์กยื่นยาวออกมาหลายสิบเมตร

แฟนคลับจึงสามารถมองเห็นไอดอลบนเวทีได้อย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น

"ว้าว! มีสเตจยื่นด้วย! เชี่ย Star planet ทุ่มทุนสร้างมาก!"

"การแสดงรอบสองทุ่มทุนขนาดนี้เลยเหรอ? ทำสเตจยื่นด้วยเนี่ยนะ? แม่เจ้า รายการ Star planet เวรนี่คงฟันเงินไปเยอะจริงแหละ!"

"ปกติสเตจยื่นมักจะมีช่วงอินเทอร์แอ็กต์กับแฟนคลับด้วยนะ! เชี่ย! คงไม่ใช่ใช่ไหม! คงไม่ได้ฟินขนาดนั้นหรอกมั้ง!"

"เชี่ยๆๆ! นั่นโฆษณาเดี่ยวตำแหน่งหัวหน้าผู้แนะนำสินค้าดีเด่นช่วง 12.12 ของแบล็กแคตของเสิ่นจี้ซิงนี่! อิจฉาจังเลย... เมื่อไหร่ไป๋หลิงบ้านฉันจะได้ถ่ายโฆษณาเดี่ยวบ้างนะ"

"พรีเซนเตอร์ระดับโลกนี่ทรีตดีจริงๆ ดูฝูเจ๋อคังที่เป็นพรีเซนเตอร์ระดับโลกของนมเจินลี่สิ ไม่ต้องมาออกรายการก็ยังมีแอร์ไทม์ อิจฉาชะมัด!"

"ถึงจะอยู่ในสนามกีฬาในร่ม แต่มันใกล้มากเลยนะ! เยี่ยมจริงๆ"

แฟนคลับของแต่ละบ้านรอบๆ พูดคุยกันอย่างตื่นเต้น

เสิ่นจี้เยฺว่ฟังแฟนคลับแต่ละบ้านถกกันอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเดินกลับไปนั่งที่นั่งตรงกลางแถวแรกของโซนใน

เมื่อใกล้ถึงเวลาเริ่มงาน แฟนคลับแต่ละบ้านก็ทยอยเข้าสู่ฮอลล์ เสิ่นจี้เยฺว่กวาดสายตามองไปรอบๆ คร่าวๆ เนื่องจากฟ้ายังไม่มืด แฟนคลับส่วนใหญ่จึงเปิดแค่ที่คาดผมไฟกับแท่งไฟซัพพอร์ต สีที่สว่างไสวขึ้นมาในตอนนี้ส่วนใหญ่เป็นสีแดงของเสิ่นจี้ซิง

รองลงมาคือสีฟ้าอมเขียวของยฺหวีเซิ่นที่กระจายอยู่ประปราย สีส้มของแฟนคลับคู่จิ้นกู้เหิงกับเจียงเฮ่ายฺวี่ และแทรกด้วยสีม่วงของมิตรสหายต่างชาติอย่างคิมฮีมินอีกไม่กี่คน

ทันใดนั้น เสียงร้อง "ว้าว!" อันดังกึกก้องจากอัฒจันทร์ฝั่งขวาก็ดึงดูดสายตาของเสิ่นจี้เยฺว่ไป

ธงผืนยักษ์ขนาดยาวและกว้างนับสิบเมตรที่สกรีนใบหน้าของเสิ่นจี้ซิงพร้อมข้อความ "เดบิวต์ตำแหน่งเซ็นเตอร์!" ถูกดึงคลี่กางออกอย่างรวดเร็วจนปกคลุมทั่วบริเวณ ราวกับมีการวางแผนเตรียมการล่วงหน้าเอาไว้นานแล้ว

"เสิ่นจี้ซิง! เดบิวต์ตำแหน่งเซ็นเตอร์!"

เสียงนั้นดังก้องไปทั่วทั้งฮอลล์อย่างรวดเร็ว

คนที่นั่งอยู่ข้างเสิ่นจี้เยฺว่คือผู้รับผิดชอบงานออฟไลน์ของแบรนด์แบล็กแคต เขาเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจกับผู้รับผิดชอบของนมเจินลี่ที่อยู่อีกฝั่ง

"เชี่ยเอ๊ย! ฝั่งขวาครึ่งซีกนั่นน่ะเหรอ ทั้งหมดเป็นแฟนคลับของเสิ่นจี้ซิงหมดเลยเหรอเนี่ย กระแสนิยมโคตรน่ากลัวเลยว่ะ"

"ไอ้หนูดำอย่างพวกแกนี่แทงหวยถูกตัวจริงๆ ว่ะ กระแสนิยมระดับนี้ไม่มีทางจำกัดอยู่แค่ในรายการเล็กๆ อย่าง Star planet แน่" ผู้รับผิดชอบของนมเจินลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอิจฉาตาร้อนอย่างเต็มเปี่ยม

"ฮ่าๆ! โชคดีน่ะสิ! เด็กคนนี้น่ะ เสิ่นจี้ซิงดวงเขาเกิดมาเพื่อดังอยู่แล้ว!"

"น่ากลัวจริงๆ นะ ฉันจะบอกแกให้ เบื้องบนมีข่าวแว่วออกมาว่า ถ้าอัตราการเติบโตของดาต้ายังดีอยู่แบบนี้ ไตเติลอาจจะได้ขยับเลื่อนขึ้นไปอีกขั้นด้วยซ้ำ" ผู้รับผิดชอบของแบล็กแคตกระซิบเสียงเบา

"จริงดิ หลอกกันปะเนี่ย แบล็กแคตของพวกแกมีพรีเซนเตอร์ระดับโกลบอลอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ"

ผู้รับผิดชอบของนมเจินลี่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

"พรีเซนเตอร์คนนั้นของพวกแกเป็นมาตั้งนานแล้วไม่ใช่รึไง"

"ใครจะไปรู้ว่าพวกผู้บริหารระดับสูงคิดอะไรอยู่ล่ะ"

โดยทั่วไปแล้วในคอนเสิร์ตออฟไลน์ ผู้จัดมักจะเชิญสปอนเซอร์ของแบรนด์ต่างๆ ให้มาชมการแสดงในสถานที่จริง ดังนั้น กระแสนิยมหน้างานจึงกลายเป็นหนึ่งในเกณฑ์การประเมินที่สำคัญอย่างยิ่ง

กระแสนิยมออฟไลน์เป็นสิ่งที่ทำปลอมได้ยากมาก และแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้โปรแกรมปั๊มยอด โดยทั่วไปแบรนด์ใหญ่ๆ มักจะประเมินกระแสนิยมออฟไลน์รวมถึงระดับการเป็นที่รู้จักในหมู่มหาชนของตัวพรีเซนเตอร์

เสิ่นจี้เยฺว่ที่อยู่ข้างๆ แอบฟังแล้วรู้สึกชื่นใจเป็นที่สุด โชคดีที่เธอสวมหน้ากากอนามัยเอาไว้ ไม่อย่างนั้นมุมปากคงฉีกยิ้มกว้างจนแทบถึงใบหูไปนานแล้ว

ห้านาทีก่อนการแสดงจะเริ่มขึ้น โฆษณาทั่วทั้งฮอลล์ก็หยุดลง เหล่าแฟนคลับของเสิ่นจี้ซิงต่างก็เริ่มเข้าสู่ความสงบ

ไม่นานนัก ท้องฟ้าภายนอกก็มืดสนิทลงโดยสมบูรณ์

ไฟเวทีถูกอาจารย์ผู้ควบคุมแสงปิดลง ทั้งฮอลล์ตกอยู่ภายใต้แสงสลัวรางอันเลือนราง

ทันใดนั้นเอง

"การแสดงรอบสองของ Star planet เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้วครับ!"

แสงไฟทั่วทั้งฮอลล์สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง!

บรรยากาศถูกจุดชนวนจนลุกโชนในพริบตา!

เหล่าแฟนคลับในงานต่างตะโกนเรียกชื่อไอดอลของตัวเองและส่งเสียงสโลแกนซัพพอร์ตกันสุดเสียง!

"เสิ่นจี้ซิง! ยฺหวีเซิ่น! ซ่งเชินเหอ! เสิ่นจี้ซิง! กู้เหิงเจียงเฮ่ายฺวี่! กรี๊ด! เสิ่นจี้ซิง!"

เสียงตะโกนเรียกชื่อ "เสิ่นจี้ซิง" นั้นเด่นชัดที่สุด ท่ามกลางเสียงตะโกนกระจัดกระจายของแฟนคลับบ้านอื่นๆ ที่ปะปนอยู่

และยังมีกระทั่งชื่อของบรรดาเมนเทอร์อีกสองสามคนด้วยซ้ำ

โชคดีที่เมนเทอร์ทั้งสี่ท่านต่างก็มีเวทีทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศของตัวเอง แฟนคลับของฝั่งเมนเทอร์ส่วนใหญ่จึงมองข้ามเวทีของ Star planet ไป และแทบไม่มีใครเดินทางมาดูถึงที่นี่เลย

ไม่อย่างนั้น บรรยากาศคงกลายเป็นอีกรูปแบบหนึ่งไปแล้ว

"ไฮ! เราได้เจอกันอีกแล้วนะครับ"

"และก็เป็นผมอีกครั้งที่มารับหน้าที่ดำเนินรายการในการแสดงรอบสองของเรา!"

ซ่งเชินเหอกระโดดลงมาจากแท่นยกระดับอย่างคล่องแคล่วและมั่นคง

"ให้ผมดูหน่อยซิ มีใบหน้าที่คุ้นเคยเยอะเลยนี่ครับ!"

"ให้ผมได้ยินหน่อยว่า เสียงซัพพอร์ตของแฟนคลับบ้านไหนจะดังที่สุด!"

"เสิ่นจี้ซิง! เดบิวต์ตำแหน่งเซ็นเตอร์!"

เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงสรวงสวรรค์ดังสะท้อนก้องไปทั่วทั้งฮอลล์

ซ่งเชินเหอที่ตอนแรกตั้งใจเพียงแค่จะชวนคุยสร้างบรรยากาศคึกคัก ถึงกับสะดุ้งอึ้งไปครู่หนึ่ง

"เพื่อนแฟนคลับของเสี่ยวซิงท่านนี้ อย่าลืมทานยาอมชุ่มคอบ้างนะครับ" ซ่งเชินเหอยิ้มพลางเอ่ยแซวขึ้นมา

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ!"

เสียงหัวเราะลั่นดังขึ้นพร้อมเพรียงกันทั่วทั้งฮอลล์

"เอาล่ะครับ! ไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้ว ขอเชิญพบกับเวทีแรกของวันนี้ ซึ่งเป็นเวทีที่ทุกคนรอคอยมากที่สุด ที่สุด และที่สุด!"

""เซี่ยรื่อจื่อยวน""

"ขับร้องโดย เสิ่นจี้ซิง..."

"กรี๊ดดดดดดด!"

ป้ายไฟสีแดงทั่วทั้งฮอลล์สว่างพรึบขึ้นมาอีกครา เสิ่นจี้เยฺว่เหลียวมองไปด้านหลัง มันกินพื้นที่ไปเกือบสองในสามของงาน แม้จะอยู่ในฮอลล์ที่คับแคบเช่นนี้ แต่ก็ยังรวมกันกลายเป็นทะเลสีแดงได้อย่างน่าทึ่ง

"กระแสนิยมสูงลิ่วจริงๆ เลยนะเนี่ย..."

ผู้รับผิดชอบทั้งสองคนที่อยู่ข้างๆ ต่างพากันเอ่ยปากชื่นชมไม่ขาดสาย

ส่วนเสิ่นจี้เยฺว่นั้นเพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่เวที

"ตึง!"

เสียงระเบิดดังกึกก้องขึ้นหนึ่งครา!

เสิ่นจี้ซิงปรากฏตัวขึ้นมาจากแท่นยกระดับ

ควันจางหายไป

เมื่อเสิ่นจี้เยฺว่มองเห็นใบหน้าของเสิ่นจี้ซิงได้ถนัดตา คำพูดคำหนึ่งก็หลุดออกจากปากเธออย่างไม่ทันตั้งตัว

"ผมสีชมพูเหรอ"