ตอนที่ 72 เงื่อนไขการเลื่อนระดับ

ติ๊ด!

"เสิ่นจี้ซิงได้รับเกรด A ในทีม 'เซี่ยรื่อจื่อยวน' ทั้งยังคว้าคะแนนความนิยมอันดับหนึ่งในการแสดงรอบสอง"

"สำเร็จ 'ภารกิจที่หนึ่ง'"

"มอบรางวัลในขณะนี้: การ์ดยกเลิกสัญญาขั้นสูง 1 ใบ (จำกัดการใช้งานเฉพาะดาราระดับสองขึ้นไปเท่านั้น)"

เดิมทีพอได้ยินคำว่าการ์ดยกเลิกสัญญา เสิ่นจี้เยฺว่ก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ทว่าพอได้ยินเงื่อนไขจำกัดด้านหลัง เสิ่นจี้เยฺว่ก็เหี่ยวเฉาลงในพริบตา

"ระบบ ตอนนี้เสิ่นจี้ซิงเพิ่งจะอยู่ระดับสามเองนะ..." เสิ่นจี้เยฺว่พูดไม่ออก รางวัลที่ได้มาเป็นของที่เอามาใช้ทันทีไม่ได้อีกแล้ว

"อย่างน้อยนายก็ช่วยบอกใบ้เงื่อนไขการเลื่อนเป็นดาราระดับสองให้ฉันหน่อยสิ"

"ไม่อย่างนั้น ถ้ามัวแต่ให้ฉันคลำทางเอาเอง ชาติไหนถึงจะสำเร็จกันล่ะ"

ติ๊ด!

"มอบภารกิจรอบที่สี่!"

ภารกิจที่หนึ่ง: ช่วยส่งเสริมให้ระดับของเสิ่นจี้ซิงก้าวสู่ดาราระดับสอง

ภารกิจที่สอง: ช่วยให้เสิ่นจี้ซิงยกเลิกสัญญากับเป่ยเฉิงฟิล์ม เซ็นสัญญากับจู๋เยฺว่โปรเจกต์ และได้ขึ้นปกนิตยสารแฟชั่นกระแสหลักหนึ่งครั้ง (ระดับกึ่งแนวหน้าขึ้นไป รวมถึงระดับกึ่งแนวหน้า)

ภารกิจที่สาม: ช่วยให้เสิ่นจี้ซิงมีจำนวนการเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาทะลุ 5 ตัว! (รวมตำแหน่ง Brand Friend ขึ้นไป)

ระบบ:

เงื่อนไขการเลื่อนเป็นดาราระดับสองมีดังนี้:

1. ผู้ติดตามบนเวยปั๋วทะลุ 5 ล้านคน แฟนคลับพันธุ์แท้ทะลุหนึ่งหมื่นคน และแฟนคลับขาจรทะลุหนึ่งแสนคน (สายดาราดาวรุ่งกระแสนิยม)

2. [ภาพยนตร์] ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงหนึ่งในสามรางวัลใหญ่อย่างผีเสื้อทอง/ไข่มุกทอง/มังกรทอง (นักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม/นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม) (สายภาพยนตร์และโทรทัศน์)

3. จำนวนการเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาทะลุ 5 ตัว [ต้องมีแบรนด์หรู 1 แบรนด์ (ระดับท็อป/ไฮเอนด์/ลักชัวรีระดับเริ่มต้น) แบรนด์ระดับประเทศ 2 แบรนด์] (เงื่อนไขเพิ่มเติม: ไม่อนุญาตให้เป็นพรีเซนเตอร์แบรนด์ขายตรงทางโซเชียล แบรนด์โนเนม แบรนด์ที่ไม่เป็นที่รู้จัก หรือแบรนด์ที่มีประวัติด่างพร้อย) (สายธุรกิจแฟชั่น)

4. [ละครโทรทัศน์] ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงหนึ่งในสามรางวัลใหญ่อย่างเฟยฮวา/ฮู่หลาน/หัวเฮ่อ (บทนำชายหรือบทสมทบชายก็ได้) (สายโทรทัศน์รอง)

บรรลุเงื่อนไขข้อใดข้อหนึ่งในสี่ข้อนี้ ก็สามารถเลื่อนเป็นดาราระดับสองได้ทันที

"...นายไม่บอกยังจะดีกว่า"

แต่ละสายล้วนเคี่ยวกรำอย่างยิ่ง โดยเฉพาะข้อ 2 กับ 4 ที่ต้องได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลใหญ่ระดับกระแสหลักของประเทศ

นั่นต้องไปฟาดฟันกับเหล่ารุ่นพี่ตัวพ่อตัวแม่ทั้งรุ่นกลางและรุ่นใหญ่ในวงการจอแก้วจอเงิน โดยเฉพาะวงการภาพยนตร์ที่วัดกันด้วยฝีมือและเม็ดเงินจริง ไม่เพียงต้องดูรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศ แต่ยังต้องดูคุณภาพของหนังและคำวิจารณ์ กรรมการตัดสินรางวัลไม่มีทางมาแลดูกระแสความนิยมพวกนี้หรอก

ส่วนสายธุรกิจแฟชั่น แม้ในมือเธอจะมีการ์ดพรีเซนเตอร์นมเจินลี่กับนาฬิกาข้อมือจี๋เจียอยู่ ทว่าต่อให้รวมตำแหน่งผู้แนะนำสินค้าของแบล็กแคตที่ประกาศไปแล้ว ก็ยังรวบรวมไม่ครบห้าตัวอยู่ดี!

พอดูแบบนี้ ดูเหมือนสายแรกจะเดินง่ายที่สุด... เอ่อ จริงๆ ก็ไม่ง่ายหรอก เรื่องกระแสความนิยมพวกนี้ ดังเล็กน้อยอาศัยดัน ดังเปรี้ยงปร้างอาศัยดวง

เสิ่นจี้เยฺว่ปวดหัวตึ้บ

ระบบ: "ลดเกณฑ์ลงมาให้แล้วนะ!"

"เปิดแผงควบคุมแสงดาวของเสิ่นจี้ซิงขึ้นมา"

ชื่อ: เสิ่นจี้ซิง

ผู้ติดตามเวยปั๋ว: 3.19 ล้านคน

แฟนคลับพันธุ์แท้: 10,279

แฟนคลับขาจร: 82,419

ข้อมูลงานเชิงพาณิชย์: 3 (รายการวาไรตี้: Star planet) (งานโปรโมตเชิงพาณิชย์: Brand Friend กิจกรรม 12.12 ของแบล็กแคต) (ความร่วมมือเชิงพาณิชย์: งานถ่ายแบบขึ้นปก MV ร่วมกับอูซฺวินอี)

ระดับปัจจุบัน: ศิลปินตัวเล็กระดับสาม

เสิ่นจี้เยฺว่ดูข้อมูลจบก็ถอนหายใจยาว กระแสตอบรับของเวทีการแสดงรอบสองกับการร่วมงานกับอูซฺวินอีถือว่าไม่เลวทีเดียว ผู้ติดตามบนเวยปั๋วกับแฟนคลับขาจรพุ่งขึ้นมาช่วงใหญ่ ทว่ายังไม่ได้ดึงดูดแฟนคลับพันธุ์แท้เพิ่มสักเท่าไร

ยังดีที่ยอดแฟนคลับพันธุ์แท้บรรลุเป้าหมายแล้ว

ส่วนที่เหลือค่อยเป็นค่อยไปแล้วกัน ยังห่างอีกไกลโข

ติ๊ด!

ระบบ: "แจ้งเตือน! ตรวจพบว่าเด็กฝึกที่ผู้ผูกระบบผูกไว้มีอารมณ์ดิ่งลงอย่างผิดปกติ! ต้องการซื้อการ์ดแทรกแซงใบละ 100,000 เพื่อดำเนินการแทรกแซงหรือไม่!"

"ซื้อ!"

"ตรวจสอบได้ไหมว่าทำไมอารมณ์ถึงดิ่งลงอย่างผิดปกติ" เสิ่นจี้เยฺว่ถามอย่างร้อนใจ นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบส่งเสียงแจ้งเตือนเตือนภัยขึ้นมาเอง

ระบบ: "สิทธิ์การเข้าถึงไม่พอนะจ๊ะ..."

"สั่งซื้อสำเร็จ!"

"หักยอดเงินคงเหลือ 100,000..."

"กำลังโหลดการแทรกแซง..."

"ผลลัพธ์การแทรกแซงจะแสดงผลภายในสามวัน... กล้องซ่อนทำงาน... รวบรวมข้อมูลด้านลบ... กำลังติดต่อแอ็กเคานต์การตลาด..."

"ติ๊ด..."

ระบบไม่ได้ส่งเสียงใดออกมาอีก คล้ายกับเครื่องค้างไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น

"ฮัลโหล? ฮัลโหล!"

ยิ่งนานวันยิ่งพึ่งพาไม่ได้เข้าไปทุกที... เจ้าระบบบ้านี่

เสิ่นจี้เยฺว่พูดไม่ออก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เช่นกัน

*

ห้องซ้อม

"พี่ซฺวี่เหยียน ผมไปอยู่ทีมเพลง 'เหมยเซิงอิ่ง' (เงาซ่อนเหมย) ครับ"

"พี่ซ้อมในทีมนี้ให้เต็มที่เถอะนะ"

หวังซฺวี่เหยียนยอมพูดจาไม่เหมาะสมออกไปก็เพื่อตัวเขาแท้ ๆ เสิ่นจี้ซิงไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว จึงตัดสินใจว่าจะย้ายไปอยู่ทีมเพลงเหมยเซิงอิ่ง

เรื่องของเขา ความเสี่ยงของเขา จะให้หวังซฺวี่เหยียนมารับเคราะห์แทนไม่ได้

ตัวเขาไม่ได้มีความฝัน ทว่าความกระหายที่มีต่อเวทีของหวังซฺวี่เหยียนทุกครั้งที่ซ้อมเต้นนั้น เป็นสิ่งที่เสแสร้งไม่ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น เห็นได้ชัดว่าเซิ่งจงเหวินตั้งใจแน่วแน่ว่าจะปกป้องฟู่ซืออวี่ ความต้องการของรองผู้กำกับคนนี้จะสื่อถึงเจตนารมณ์ของผู้บริหารระดับสูงในแพลตฟอร์มด้วยหรือไม่ เขาไม่กล้าคิด และไม่มีปัญญาไปสืบสาวราวเรื่องด้วย

ตอนนี้เขายังไม่มีพาวเวอร์พอจะไปงัดข้อตรง ๆ กับแพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่อย่างหมางกั่ว

จะว่าเขาขี้ขลาด จะหาว่าเขาไม่กล้าสู้เพื่อตัวเอง หรือจะมองว่าเขาหมดไฟแล้วก็ช่าง

ภายใต้การกดขี่จากทุนของแพลตฟอร์ม เขาไม่อาจใช้แค่ความบ้าระห่ำเพียงลำพังไปดันทุรังสู้จนเจ็บปวดสะบักสะบอม เพราะสุดท้ายแล้วคนที่ต้องเจ็บปวดก็คือตัวเขาเอง และคือแฟนคลับของเขา

ในที่สุด เซิ่งจงเหวินกับฟู่ซืออวี่ก็เผยรอยยิ้มอย่างกระหยิ่มใจออกมา

การออกแบบเวทีของเพลง 'จ้งจงจือเหนียน' (ปีแห่งระฆังหนัก) นั้นยอดเยี่ยมที่สุดในบรรดาเวทีการแสดงรอบสาม ส่วนเพลงเหมยเซิงอิ่งแม้แต่งานดัดแปลงท่าเต้นก็ยังทำไม่เสร็จด้วยซ้ำ เป็นได้แค่อันดับสำรองเท่านั้น

รายการหนึ่งต้องการให้ดอกไม้เบ่งบานหลากสีสัน ไม่ใช่ปล่อยให้ดอกใดดอกหนึ่งโดดเด่นอยู่เพียงลำพัง

เสิ่นจี้ซิงเจิดจ้าเกินไป และเด่นเกินหน้าเกินตาไปมากแล้ว

"เสี่ยวซิง"

"ฉันไปด้วย"

หวังซฺวี่เหยียนคลุกคลีอยู่ในวงการมานานหลายปี ตั้งแต่อายุสิบหกก็ไปรับจ้างออกแบบท่าเต้นและเป็นแดนเซอร์ให้คนอื่นแล้ว ตั้งแต่วินาทีที่เซิ่งจงเหวินลากตัวเสิ่นจี้ซิงออกไปคุยตามลำพัง ลางสังหรณ์ไม่ดีก็ผุดขึ้นมาในใจเขาทันที

กฎเงียบที่ไม่ยุติธรรมแบบนี้ในวงการ มีมากจนนับไม่ถ้วน

เขาเคยเห็นศิลปินแถวหน้าโดนผู้จัดการลากไปด่ากราดสาดเสียเทเสีย และเคยเห็นพระเอกหนังแถวหน้าโดนปลดกลางคันเปลี่ยนตัวนักแสดงกะทันหันมาแล้ว

ดาราตราบใดที่ยังไม่ได้กลายเป็นนายทุน ก็เป็นได้แค่สินค้าที่มีราคาค่างวดชิ้นหนึ่งเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ ทำไมดาราจำนวนมากพอดังแล้วถึงไม่ยอมต่อสัญญากับค่าย แต่หันไปเปิดสตูดิโอส่วนตัวกันแทน

อำนาจในการตัดสินใจด้วยตัวเองมันสำคัญเกินไปจริง ๆ

เขาไม่เสียเวลาไปโต้เถียงอย่างไร้ความหมายอีก ในเวลานี้เสิ่นจี้ซิงไม่จำเป็นต้องไปแก่งแย่งอะไรแล้ว สิ่งเดียวที่หวังซฺวี่เหยียนทำได้ ก็คือช่วยอีกฝ่ายสร้างสรรค์เวทีถัดไปให้สำเร็จ เวทีที่จะต้องดียิ่งกว่าเดิม

"ฉันจะอยู่ทีมเดียวกับนาย"

"เดี๋ยวฉันช่วยสอนเต้นให้"