ตอนที่ 61 แฟนสาว สองคน

วันที่ 8 กันยายน วันพุธ สารทไป๋ลู่ ท้องฟ้าแจ่มใส!

วันนี้เป็นวันที่แปดของการเปิดภาคการศึกษาใหม่ของมหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนมณฑลชิ่งโจว เดิมทีนักศึกษาใหม่ยังต้องฝึกทหาร แต่วันนี้ถูกยกเลิกชั่วคราว

ปีนี้ทางมหาวิทยาลัยจัดกิจกรรมศิษย์เก่าคืนสู่เหย้า เชิญรุ่นพี่ที่จบการศึกษาไปหลายปีกลับมายังรั้วมหาวิทยาลัย เพื่อประลองฝีมือกัน พร้อมทั้งตอบข้อสงสัยและไขปัญหาให้แก่รุ่นน้อง

เดิมทีหวงเจิ้งเหลียงเพียงเกิดความคิดขึ้นมากะทันหัน โดยมีจุดประสงค์หลักคือต้องการช่วยระบายความคับแค้นใจให้ฟู่หย่งเย่ เพียงแต่คาดไม่ถึงว่า ตอนที่เขายื่นเสนอกิจกรรมขึ้นไป กลับได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่และคำชื่นชมจากผู้บริหารของมหาวิทยาลัย

สำหรับมหาวิทยาลัยแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความสมัครสมานสามัคคีและพลังดึงดูด ข้อเสนอของหวงเจิ้งเหลียงจึงนับว่ายอดเยี่ยมมาก

ในปีก่อนๆ มหาวิทยาลัยก็เคยเชิญศิษย์เก่ากลับมาบรรยายในฐานะตัวแทนนักศึกษาอยู่บ้างเป็นครั้งคราว ทว่าส่วนใหญ่จะเชิญแค่คนสองคน และมักเป็นคนที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงแล้ว

เช่น หัวหน้าแผนกหรือแพทย์หัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลระดับสามขั้นเอกที่มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการ หรือผู้ที่ก่อตั้งบริษัทยาและมีอิทธิพลในแวดวงการแพทย์

แต่แบบปีนี้ที่เชิญคนมาค่อนข้างมาก อีกทั้งส่วนใหญ่ยังเป็นคนที่เรียนจบไปได้ไม่นานนักและอายุยังไม่มากนั้น ไม่เคยจัดขึ้นมาก่อนเลย

แม้ก่อนหน้านี้จะไม่เคยมีมาก่อน แต่กิจกรรมนี้ดีจริงๆ ผู้บริหารของมหาวิทยาลัยจึงเห็นว่า ต่อไปสามารถจัดขึ้นได้ทุกปี เพราะไม่เพียงแต่จะช่วยให้ศิษย์เก่ารู้สึกผูกพันกับมหาวิทยาลัยมากขึ้นเท่านั้น แต่ยังทำให้รุ่นน้องที่ยังเรียนอยู่ได้เห็นถึงศักยภาพและความทุ่มเทของมหาวิทยาลัยด้วย

การที่มหาวิทยาลัยจัดกิจกรรมนี้เพื่อนักศึกษา โดยเชิญรุ่นพี่กลับมา กิจกรรมเช่นนี้ นักศึกษาปัจจุบันย่อมต้องให้ความสนใจอย่างแน่นอน

ดังนั้น หลังจากหวงเจิ้งเหลียงเสนอเรื่อง และหลี่เส้าเผิงโทรศัพท์ยืนยันรายชื่อผู้ที่จะมาร่วมงานเรียบร้อยแล้ว ในช่วงสองสามวันนี้ทางมหาวิทยาลัยจึงได้เริ่มทำการประชาสัมพันธ์

"รุ่นพี่ไป๋ฮ่าวเซวียน รุ่นพี่ไป๋ฮ่าวเซวียนเป็นถึงหลานชายของผู้เฒ่าไป๋ ตอนนี้ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลการแพทย์แผนจีนประจำเมือง นึกไม่ถึงเลยว่าครั้งนี้รุ่นพี่ไป๋ฮ่าวเซวียนก็จะมาด้วย"

"พวกเธอไม่ได้สังเกตรุ่นพี่ฟู่หย่งเย่เหรอ"

มีคนเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

ไป๋ฮ่าวเซวียนมีชื่อเสียงในมหาวิทยาลัยไม่น้อย ด้านหนึ่งเป็นเพราะเพิ่งเรียนจบไปได้ไม่นาน อีกด้านหนึ่งคือตอนที่ยังเรียนอยู่ ไป๋ฮ่าวเซวียนก็โดดเด่นมาก ได้ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ในฐานะตัวแทนนักศึกษาอยู่หลายครั้ง ซ้ำยังเป็นหลานชายของไป๋ฉุนหมิน

ปัจจัยต่างๆ หล่อหลอมรวมกัน ทำให้ไป๋ฮ่าวเซวียนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในหมู่รุ่นน้องของมหาวิทยาลัย ในทางกลับกัน ฟู่หย่งเย่เรียนจบไปนานกว่าสิบปีแล้ว

ผ่านไปกว่าสิบปี นักศึกษาในมหาวิทยาลัยก็ผลัดเปลี่ยนไปหลายรุ่น หากไม่ตั้งใจไปสืบค้นข้อมูล คนส่วนใหญ่ก็แทบจะไม่รู้จัก

"รุ่นพี่ฟู่หย่งเย่เป็นแพทย์หัวหน้าแผนกเหรอ"

"ตอนนี้รุ่นพี่ฟู่หย่งเย่เป็นรองหัวหน้าแผนกแพทย์จีนของโรงพยาบาลประจำมณฑล เป็นรองแพทย์หัวหน้าแผนก และเป็นหลานชายของผู้เฒ่าฟู่ ฟู่หงเซิ่งต่างหาก" ผู้รู้คนหนึ่งอธิบาย

"เชี่ยเอ๊ย"

คนข้างๆ อดอุทานด้วยความตกตะลึงไม่ได้

ชื่อเสียงของฟู่หงเซิ่งในวงการนั้นโด่งดังอย่างยิ่ง แม้ฝีมือการแพทย์อาจจะไม่ได้สูงกว่าจ้าวเจียเสวีย แต่ชื่อเสียงนับว่ายิ่งใหญ่สมคำร่ำลือจริงๆ

ด้านหนึ่งเป็นเพราะมีต้นทุนจากตระกูลแพทย์ รุ่นปู่และรุ่นพ่อของฟู่หงเซิ่งต่างก็มีชื่อเสียงไม่น้อย ฟู่หงเซิ่งจึงมีสปอตไลต์ส่องต้องตัวตั้งแต่เกิด การสร้างชื่อเสียงจึงทำได้ง่ายกว่าคนทั่วไป

อีกด้านหนึ่ง แนวคิดและทฤษฎีทางวิชาการบางอย่างของฟู่หงเซิ่งค่อนข้างสอดคล้องกับกระแสหลัก ทั้งยังเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนมณฑลอวิ๋นโจว จึงมีลูกศิษย์ลูกหามากมาย และเคยตีพิมพ์ตำรา หนังสือ "รวมเวชระเบียนฟู่หงเซิ่ง" มีการจัดพิมพ์ออกมาหลายฉบับ ไม่เพียงแต่มีฉบับดั้งเดิม แต่ยังมีฉบับที่ผู้เชี่ยวชาญในวงการร่วมกันเขียนอรรถาธิบายด้วย

อย่างเช่น "มองการแพทย์แผนจีนผ่านเวชระเบียนฟู่หงเซิ่ง"

"เจาะลึกเวชระเบียนฟู่หงเซิ่ง" เป็นต้น

โดยพื้นฐานแล้ว นักศึกษาแพทย์แผนจีนส่วนใหญ่มักเคยได้อ่านเวชระเบียนเกี่ยวกับฟู่หงเซิ่งมาบ้าง

หลานชายของผู้เฒ่าฟู่ ฟู่หงเซิ่ง รองหัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลประจำมณฑล แถมยังเป็นถึงรองแพทย์หัวหน้าแผนก นี่เก่งกาจเหนือกว่าไป๋ฮ่าวเซวียนมากจริงๆ

"ยังมีรุ่นพี่โจวเยี่ยนอีกคน รุ่นพี่โจวเยี่ยนเป็นหมออยู่ที่โรงพยาบาลการแพทย์แผนจีนประจำมณฑล คนนี้ฉันรู้จัก"

ภายในมหาวิทยาลัย นักศึกษาจำนวนหนึ่งต่างพากันจับกลุ่มคุยกันอย่างคึกคัก เอ่ยถึงข้อมูลของรุ่นพี่ที่จะกลับมาร่วมงานในครั้งนี้

"รุ่นพี่เหอเจียคือใครเหรอ"

"รุ่นพี่เหอเจียนี่ไม่ค่อยคุ้นหูจริงๆ นั่นแหละ"

"ยังมีรุ่นพี่ฟางเยี่ยนอีกคน ไม่เคยได้ยินชื่อเหมือนกัน ใครจะไปรู้ล่ะ"

"รุ่นพี่ฟางเยี่ยนเหรอ ฉันก็ไม่รู้จักเหมือนกัน"

หากเทียบกันแล้ว ในบรรดาคนที่ได้รับเชิญกลับมาครั้งนี้ มีเพียงฟางเยี่ยนกับเหอเจียสองคนเท่านั้นที่ไร้ชื่อเสียงที่สุด และตอนเรียนอยู่ก็มีชื่อเสียงน้อยที่สุด

แม้ฟางเยี่ยนจะมีพื้นฐานแน่นหนา แต่นิสัยเฉื่อยชา ไม่ชอบทำตัวโดดเด่น เอาแต่อู้งานไปวันๆ ส่วนเหอเจียนั้นไม่มีพื้นฐาน เป็นแค่นักศึกษาแพทย์ธรรมดาคนหนึ่ง จึงไม่มีชื่อเสียงอะไรเช่นกัน

ก็เพราะฟู่หย่งเย่นั่นแหละ หลังเรียนจบเธอจึงได้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนมณฑลอวิ๋นโจว จากนั้นก็แต่งเข้าตระกูลฟู่ และอาศัยเส้นสายของฟู่หย่งเย่จนได้เข้าไปทำงานที่โรงพยาบาลประชาชนประจำมณฑลอย่างง่ายดาย

คราวนี้ที่หลี่เส้าเผิงเชิญเหอเจียมาได้ ก็เพราะเหอเจียทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลประชาชนประจำมณฑล ในฐานะแพทย์ของโรงพยาบาลระดับสามขั้นเอกก็ถือว่าตรงตามเกณฑ์แล้ว ปัจจุบันการจะเข้าทำงานในโรงพยาบาลระดับสามขั้นเอกไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เนื่องจากการประชาสัมพันธ์ของทางมหาวิทยาลัย ทำให้นักศึกษาจำนวนไม่น้อยต่างเฝ้ารอกิจกรรมในครั้งนี้

"ยินดีต้อนรับทุกคนกลับสู่รั้วมหาวิทยาลัยครับ"

หลี่เส้าเผิงกำลังต้อนรับกลุ่มของฟางเยี่ยนอยู่ในห้องรับรอง

ฟางเยี่ยนมาถึงพร้อมกับโจวเยี่ยน ส่วนเหอเจียหลังจากคุยกับฟางเยี่ยนและโจวเยี่ยนที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยเพียงสองสามประโยค ก็ขับรถเข้ามาในมหาวิทยาลัยก่อน จึงมาถึงก่อนฟางเยี่ยนกับโจวเยี่ยนก้าวหนึ่ง

ระหว่างเดิน โจวเยี่ยนก็เอ่ยกับฟางเยี่ยนไปด้วย "เป็นไงบ้างคะ ฉันไม่ได้ทำให้คุณเสียหน้าต่อหน้าแฟนเก่าใช่ไหม เสียดายที่ฉันไม่มีปอร์เช่ เรื่องฐานะวัตถุนี่มันชดเชยแทนกันไม่ได้จริงๆ"

"เขามีฐานะเป็นถึงคุณนายตระกูลฟู่แห่งอวิ๋นโจวนี่ครับ ช่องว่างมันต่างกันมากจริงๆ" ฟางเยี่ยนเอ่ยพลางยิ้ม

"แหม"

โจวเยี่ยนยิ้มพลางว่า "ที่แท้ก็เป็นมุกเกาะ 'คนรวย' แล้วสลัดแฟนเก่าทิ้งสินะคะ"

"อันนั้นผมก็จนปัญญาจริงๆ ครับ ตระกูลฟู่แห่งอวิ๋นโจวน่ะ อย่าว่าแต่ชาตินี้เลย ต่อให้สิบชาติผมก็คงตามไม่ทัน"

ในบรรดาตระกูลแพทย์แผนจีนที่มีชื่อเสียง ตระกูลฟู่แห่งอวิ๋นโจวนับว่าอยู่แถวหน้า เพราะตระกูลฟู่ไม่เพียงแต่มีวิชาแพทย์ยอดเยี่ยม ทว่าด้านเภสัชกรรมก็ยังเก่งกาจไม่แพ้กัน จัดเป็นพวกที่มีทั้งอิทธิพล ทั้งเงินทอง และเส้นสายบารมี

แน่นอนว่าตระกูลอื่นก็ใช่ว่าจะไม่แตะต้องด้านเภสัชกรรม เพียงแต่กลุ่มบริษัทของพ่อฟู่หย่งเย่นั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ

คำพูดของโจวเยี่ยนไม่ได้เกินจริงเลย หากไม่มีวาสนาหรือโอกาสพิเศษอะไร ชาตินี้ต่อให้สิบชาติก็คงตามไม่ทันจริงๆ

การที่เหอเจียแต่งเข้าตระกูลฟู่ได้ ก็นับว่าปลากระโดดข้ามประตูมังกร พลิกชีวิตกลายเป็นหงส์อย่างแท้จริง

"หมอโจวก็แต่งเข้าตระกูลเศรษฐีได้นี่ครับ" ฟางเยี่ยนเย้าเล่น

"อย่าเลยค่ะ ฉันไม่มีวาสนาขนาดนั้นหรอก"

โจวเยี่ยนรีบโบกมือ "ของบางอย่าง ถ้าเป็นของเรามันก็เป็นของเรา ถ้าไม่ใช่ของเราแล้วฝืนดึงดันไขว่คว้า รังแต่จะบั่นทอนวาสนาเสียเปล่าๆ ไม่ใช่เรื่องดีเลย ฉันชอบใช้ชีวิตติดดินมั่นคงมากกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องคอยพะวงหน้าพะวงหลัง"

"หมอโจวเข้าใจชีวิตปรุโปร่งจริงๆ"

ฟางเยี่ยนเอ่ยพลางยิ้ม

บอกตามตรง หากไม่ใช่เพราะผ่านประสบการณ์ในความฝันมานับพันปี จนแทบไม่มีเรื่องใดทำให้จิตใจของฟางเยี่ยนเกิดระลอกคลื่นได้แล้วล่ะก็ เขาอาจจะรู้สึกหวั่นไหวกับโจวเยี่ยนเข้าจริงๆ ก็ได้

ก่อนหน้านี้เพราะหลินเป้ยลี่ ฟางเยี่ยนจึงเคยไปดูตัวมาหลายครั้ง แทบไม่เคยเจอคนปกติเลย ส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกพิลึกพิลั่นทั้งนั้น

ใครๆ ก็บอกว่าโลกนี้ยังมีคนปกติอยู่มากกว่า แต่พอไปดูตัวเข้าจริง กลับเจอแต่พวกพิลึกทุกที แทบหาคนปกติไม่เจอ โจวเยี่ยนนับเป็นผู้หญิงที่มีทัศนคติถูกต้องเหมาะสมที่สุดเท่าที่ฟางเยี่ยนเคยเจอมาจากการดูตัวหลายต่อหลายครั้ง

ระหว่างพูดคุย ทั้งสองคนก็เดินเข้ามาในมหาวิทยาลัยจนถึงห้องรับรอง

ฟางเยี่ยนเริ่มจำทางไม่ค่อยได้แล้ว แต่โจวเยี่ยนคุ้นเคยกับมหาวิทยาลัยเป็นอย่างดี เธอจึงเป็นคนนำทาง ช่วยให้ฟางเยี่ยนไม่ต้องเดินหลงอยู่คนเดียว

เมื่อก้าวเข้าห้องรับรอง ด้านในก็มีคนอยู่แล้ว คือเหอเจียและเหมียวคังผิง

แน่นอนว่าคนที่มาเร็วที่สุดคือหลี่เส้าเผิง

"ฟางเยี่ยน โจวเยี่ยน"

หลี่เส้าเผิงจำฟางเยี่ยนได้ในแวบแรก ส่วนโจวเยี่ยนเป็นคนของโรงพยาบาลเดียวกับเขา หลี่เส้าเผิงย่อมรู้จักเป็นธรรมดา

เพียงแต่หลี่เส้าเผิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ฟางเยี่ยนมาพร้อมกับโจวเยี่ยนเนี่ยนะ?

หรือว่า?

โจวเยี่ยนนับเป็นดาวเด่นประจำแผนกของพวกเขา มีคนตามจีบนับไม่ถ้วน หลี่เส้าเผิงเองก็แอบคิดอยู่เหมือนกัน ไม่นึกเลยว่าโจวเยี่ยนจะมากับฟางเยี่ยนได้?

ขณะที่คิดอยู่นั้น หลี่เส้าเผิงก็เหลือบมองเหอเจียที่นั่งหน้านิ่งไร้อารมณ์อยู่ข้างๆ โดยไม่รู้ตัว

สมัยเรียนฟางเยี่ยนกับเหอเจียก็เคยเป็นคู่รักกัน มาตอนนี้ยังเป็นโจวเยี่ยนอีก

ให้ตายสิ เจ้าฟางเยี่ยนนี่ดวงผู้หญิงพุ่งแรงจริง ๆ แฟนแต่ละคนสวยขึ้นเรื่อย ๆ สวรรค์ตาบอดแท้ ๆ

"สวัสดีครับ"

ฟางเยี่ยนพยักหน้าตอบอย่างสุภาพ

"มาครับ ผมขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักกันหน่อย นี่คือหมอไป๋ ไป๋ฮ่าวเซวียน นี่คือหมอเหมียว เหมียวคังผิง นี่คือหมอเหอ เหอเจีย ส่วนนี่คือหมอฟาง ฟางเยี่ยน และนี่คือโจวเยี่ยน..."

แม้ในใจของหลี่เส้าเผิงจะอิจฉา แต่บนใบหน้ากลับเปื้อนยิ้มอย่างกระตือรือร้นและสุภาพยิ่ง

อย่างไรเสียกิจกรรมในครั้งนี้ก็เป็นเขารับผิดชอบ เขาจำเป็นต้องจัดให้ออกมาสมบูรณ์แบบเพื่อสร้างผลงานต่อหน้าหวงเจิ้งเหลียง จะปล่อยให้ปัจจัยอื่นมาทำให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดไม่ได้เด็ดขาด

"หมอฟาง หมอโจว"

ไป๋ฮ่าวเซวียนไม่ใช่คนช่างพูด จึงเพียงพยักหน้า ถือว่าทักทายแล้ว

"ฟางเยี่ยน ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอกันอีก"

กลับเป็นเหมียวคังผิงที่ยื่นมือไปจับกับฟางเยี่ยนพลางเอ่ยขึ้นว่า "คราวนี้ฉันคงต้องขอดูฝีมือของนายให้เต็มตาหน่อยแล้ว"

สมัยเรียนเหมียวคังผิงก็ไม่ยอมลงให้ฟางเยี่ยนอยู่แล้ว ครั้งนี้ได้พบกันอีก ยิ่งทำให้ในใจอัดอั้นไปด้วยความอยากเอาชนะ เช่นเดียวกัน การที่โจวเยี่ยนมากับฟางเยี่ยนก็ทำให้เหมียวคังผิงอิจฉาไม่แพ้กัน

คนแรกคือเหอเจีย มาตอนนี้ก็เป็นโจวเยี่ยน...

การมีสาวสวยเคียงข้างไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ดึงดูดสายตาริษยาได้เสมอ ยิ่งไปกว่านั้น ในที่นี้ "แฟนสาว" ทั้งสองรุ่นของฟางเยี่ยนกลับเท่ากับอยู่พร้อมหน้ากันพอดี

สมัยเรียนมหาวิทยาลัยตอนนั้นยังเด็กกันอยู่ ไม่ได้เจอกันหลายปีขนาดนี้ เหอเจียก็แต่งงานมีสามีไปแล้ว สลัดความไร้เดียงสาในอดีตจนดูมีเสน่ห์เป็นผู้ใหญ่ยิ่งขึ้น ส่วนโจวเยี่ยนแม้จะยังไม่แต่งงาน แต่ก็ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากเช่นกัน

สาวงามทั้งสองต่างมีความสัมพันธ์พัวพันกับฟางเยี่ยน จะไม่ให้คนอื่นตาร้อนผ่าวได้อย่างไร

หลี่เส้าเผิงถึงขั้นสวดภาวนาในใจ ขอร้องอย่าให้เหอเจียกับโจวเยี่ยนเกิดการกระทบกระทั่งกันเลย

เหอเจียเพียงพยักหน้า ไร้อารมณ์ความรู้สึกใด ๆ บนใบหน้า

"รุ่นพี่ฟู่"

หลี่เส้าเผิงเพิ่งจะแนะนำทุกคนเสร็จ ที่หน้าประตูก็มีคนเดินเข้ามาคนหนึ่ง หลี่เส้าเผิงจึงรีบสาวเท้าเข้าไปต้อนรับทันที

ผู้มาใหม่ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากฟู่หย่งเย่

เมื่อเห็นว่าฟู่หย่งเย่ก็มาด้วย เหอเจียที่นั่งหน้านิ่งอยู่ข้าง ๆ มาตลอดพลันเปลี่ยนสีหน้าไปในทันที

ก่อนจะมาเธอไม่รู้เลยว่าฟู่หย่งเย่จะมา แม้นักศึกษาในมหาวิทยาลัยจะรู้เรื่องนี้กันก่อนแล้ว ทว่าพวกฟางเยี่ยนไม่ได้มีการติดต่อพูดคุยกัน นอกจากคนที่ข่าวไวเป็นพิเศษแล้ว คนส่วนใหญ่ต่างไม่รู้ว่ามีใครมาบ้าง เหอเจียเองก็ไม่รู้ และเพื่อสร้างความประหลาดใจ หลี่เส้าเผิงจึงจงใจไม่เอ่ยถึงชื่อฟู่หย่งเย่ตั้งแต่แรก

"เพื่อน ๆ ทุกคนครับ"

หลี่เส้าเผิงยิ้มแย้มเต็มใบหน้า เอ่ยอย่างกระตือรือร้น "ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักกันหน่อย ครั้งนี้รุ่นพี่ฟู่ ฟู่หย่งเย่ก็มาร่วมด้วยเหมือนกันครับ..."

(ติดธุระนิดหน่อยเลยทำให้ล่าช้า มาอัปเดตช้าไปบ้าง ต้องขออภัยด้วยครับ!)