ตอนที่ 76 ผมชอบเจ้าหนุ่มเสี่ยวฟางคนนี้จริง ๆ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ตอนนี้ฟางเยี่ยนได้กลายเป็นฝันร้ายของฟู่หย่งเย่ไปแล้ว

โดยเฉพาะหลังจากเหตุการณ์ที่มหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนประจำมณฑล ฟู่หย่งเย่ก็ไม่อยากเห็นหน้าฟางเยี่ยนอีกแม้แต่น้อย อย่างน้อยที่สุดก็จนกว่าเขาจะทำให้ฟางเยี่ยนเสียหน้าจนหมดรูป

เหอเจียนั่งอยู่ริมหน้าต่าง พลอยมองเห็นฟางเยี่ยนที่เดินตามหวังเจียงชวนเข้าไปในสถานพักฟื้นด้วย ชั่วขณะนั้น อารมณ์ความรู้สึกของเหอเจียพลันสับสนซับซ้อนอย่างยิ่ง

แม้ในใจเธอจะคอยบอกตัวเองอยู่ตลอดว่า ฟางเยี่ยนเทียบกับฟู่หย่งเย่ไม่ติดเลย ต่อให้ฟางเยี่ยนจะมีฝีมือยอดเยี่ยมเพียงใด แต่สถานะของตระกูลฟู่ล้วนแลกมาด้วยเวลาหลายชั่วอายุคน ต่อให้ฟางเยี่ยนจะเก่งกาจแค่ไหน ก็ไม่มีทางเทียบเคียงตระกูลฟู่ได้เด็ดขาด

ทว่าช่วงเวลานี้กลับพบเจอแต่ฟางเยี่ยนซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทุกครั้งฟางเยี่ยนก็เป็นจุดสนใจของทุกคน จะบอกว่าในใจเหอเจียไม่เกิดความหวั่นไหวระลอกคลื่นขึ้นมาเลยก็คงเป็นไปไม่ได้

เหอเจียเผลอนำฟางเยี่ยนกับฟู่หย่งเย่มาเปรียบเทียบกันอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

ดูเหมือนว่านอกจากฟู่หย่งเย่จะมีชาติตระกูลที่ดีแล้ว ในทุก ๆ ด้านเขาเทียบฟางเยี่ยนไม่ได้จริง ๆ

"ดูเหมือนจะเป็นคุณหมอฟาง ฟางเยี่ยน จากร้านฝูเซิงถังนะ!"

มีคนจำฟางเยี่ยนได้

ช่วงนี้ผู้เฒ่าถานพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลประชาชนประจำมณฑล แพทย์ในโรงพยาบาลจำนวนไม่น้อยต่างก็รู้เรื่องนี้ และบางคนก็เคยเห็นฟางเยี่ยนมาก่อน

"ดูเหมือนคุณหมอฟางจะเป็นผู้เชี่ยวชาญของสำนักดูแลสุขภาพประจำมณฑลนะ" มีคนกล่าวขึ้น

"คุณหมอฟางเนี่ยนะเป็นผู้เชี่ยวชาญของสำนักดูแลสุขภาพ ล้อเล่นหรือเปล่า"

คนที่ยังไม่รู้เรื่องต่างประหลาดใจ ฟางเยี่ยนเพิ่งจะอายุเท่าไรกันเชียว

ในความทรงจำของทุกคน ผู้เชี่ยวชาญของสำนักดูแลสุขภาพประจำมณฑลควรจะเป็นคนแก่อายุห้าสิบหกสิบปีขึ้นไปไม่ใช่หรือ

"ช่วงนี้ที่ผู้เฒ่าถานพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลเรา ก็ได้คุณหมอฟางนี่แหละที่เป็นคนรักษา"

คนที่พูดคือแพทย์แผนกอายุรกรรมคนหนึ่ง เขาพูดพลางหันไปถามฟู่หย่งเย่กับเหอเจีย "หัวหน้าฟู่ หมอเหอ ใช่ไหมครับ"

"ครับ"

ฟู่หย่งเย่ข่มอารมณ์เอาไว้แล้วพยักหน้า

"ค่ะ" เหอเจียก็พยักหน้าเช่นกัน

ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ ฟู่หย่งเย่ยังคงต้องสะกดกลั้นเอาไว้ เขาเป็นคนรักหน้าตาที่สุด ต่อหน้ากับลับหลังคนเป็นคนละคนกันอย่างสิ้นเชิง เรื่องนี้เหอเจียสัมผัสได้ลึกซึ้งที่สุด

"ให้ตายสิ ผู้เชี่ยวชาญสำนักดูแลสุขภาพประจำมณฑลที่หนุ่มขนาดนี้เชียวหรือ"

หัวข้อสนทนาบนรถเปลี่ยนไปเป็นเรื่องของฟางเยี่ยนในทันที

หลายคนไม่ได้เข้าใจเรื่องผู้เชี่ยวชาญของสำนักดูแลสุขภาพประจำมณฑลมากนัก และเพราะไม่ค่อยรู้นี่เอง จึงเกิดการคาดเดาไปต่าง ๆ นานา ทั้งอิจฉา ทั้งนับถือยำเกรง

แน่นอนว่าผู้เชี่ยวชาญของสำนักดูแลสุขภาพประจำมณฑลย่อมเป็นแพทย์ที่มีฝีมือสูงในท้องถิ่น ทว่าผู้เชี่ยวชาญก็แบ่งออกเป็นหลายแบบ มีทั้งผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อสังกัด และผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลสุขภาพโดยเฉพาะ

อย่างเช่นฟางเยี่ยน ที่จริงก็แค่มีชื่อแขวนไว้ แม้จะรับหน้าที่รักษาผู้เฒ่าเถียน แต่ปกติแทบไม่ได้ไปทำงานที่สำนักดูแลสุขภาพเลย จะไปช่วยก็ต่อเมื่อมีภารกิจเท่านั้น

อีกทั้งในระดับมณฑล คำว่าแพทย์ดูแลสุขภาพของผู้นำท่านใดท่านหนึ่งก็ไม่เหมือนกับส่วนกลาง หากเป็นส่วนกลาง แพทย์ดูแลสุขภาพของผู้นำท่านนั้นแทบจะถือเป็นตำแหน่งประจำ คล้ายกับหม่าเจิ้นหยวน

ซึ่งจริง ๆ แล้วก็เหมือนกับแพทย์ประจำตัวที่มีอัตรากำลังอย่างเป็นทางการนั่นเอง

แต่ในระดับมณฑลไม่ได้เข้มงวดขนาดนั้น บางครั้งก็เป็นเพียงมุมมองของคนภายนอก อย่างเช่นฟางเยี่ยน เพราะตอนนี้เขารักษาผู้เฒ่าเถียนอยู่ หากมีคนรู้เข้า ก็จะมองว่าฟางเยี่ยนเทียบเท่ากับแพทย์ดูแลสุขภาพของผู้เฒ่าเถียน

รวมถึงหลินจงเสวีย นอกจากจะมีตำแหน่งหน้าที่แล้ว ยังรับผิดชอบดูแลสุขภาพของเถียนกั๋วผิงด้วย

เฉียวอี๋ซินก็คล้ายกัน เพียงเพราะมีครั้งหนึ่งเฉียวอี๋ซินรักษาอาการป่วยของท่านผู้นำอวี๋จนหาย หลังจากนั้นหากท่านผู้นำอวี๋รู้สึกไม่สบายตรงไหน ก็มักจะเรียกหาเฉียวอี๋ซินอยู่บ่อยครั้ง

นอกจากนี้ คนอย่างฟางเยี่ยนและคนอื่น ๆ ที่จริงก็ไม่ได้รู้เรื่องราวภายในสำนักดูแลสุขภาพมากนัก ข่าวสารก็ไม่ได้คล่องตัวเท่าใดนัก อย่างเฉียวอี๋ซิน หากไม่มีภารกิจในครั้งนี้ เขาก็คงไม่รู้ว่าสำนักดูแลสุขภาพมีผู้เชี่ยวชาญเพิ่มขึ้นมาอีกคน หรือช่วงนี้มีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นบ้าง

เรื่องที่ฟางเยี่ยนรักษาผู้เฒ่าถานและผู้เฒ่าเถียน เฉียวอี๋ซินยิ่งไม่รู้เรื่องเลย

เพราะไม่รู้ชัด จึงเกิดการคาดเดาไปสารพัด

คนบนรถจำนวนไม่น้อยต่างพากันพูดคุยถกเถียงด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เดิมทีหัวข้อสนทนาบนรถวนเวียนอยู่รอบตัวฟู่หย่งเย่ ทว่าเพราะการปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของฟางเยี่ยน พริบตาเดียวจึงเปลี่ยนมาหมุนรอบตัวฟางเยี่ยนแทน

บางคนยังไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือ ถามฟู่หย่งเย่ขึ้นมาเป็นพัก ๆ "หัวหน้าฟู่น่าจะเคยติดต่อกับคุณหมอฟางมาบ้าง ฝีมือของคุณหมอฟางเก่งมากเลยใช่ไหมครับ"

"ครับ ใช่แล้ว"

ฟู่หย่งเย่ตอบพลางยิ้มแย้ม ทว่าในใจกลับนึกอยากจะซัดหน้าอีกฝ่ายสักหมัด

เหอเจียอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ "ฟางเยี่ยนนะฟางเยี่ยน ทำไมเธอถึงได้ตามรังควานไม่เลิกแบบนี้นะ"

เมื่อเห็นฟู่หย่งเย่ยิ้มแย้มรับมือไปแกน ๆ เหอเจียก็รู้ได้ทันทีว่าพอกลับไปแล้วเขาจะคลุ้มคลั่งขนาดไหน

"เสี่ยวฟางมาแล้ว"

มองเห็นแต่ไกล ผู้เฒ่าหวังก็เห็นฟางเยี่ยนเข้าพอดี จึงเอ่ยทักทายอย่างกระตือรือร้น

"ผู้เฒ่าหวัง ผู้เฒ่าสือ ผู้เฒ่าเหยียน... อธิบดีหลิน..."

ฟางเยี่ยนเดินเข้าไปข้างหน้า กล่าวทักทายอดีตผู้นำอาวุโสหลายท่านอย่างสุภาพ

"คนนี้คือคุณหมอฟางหรือ"

หนิวไห่ซานมองดูฟางเยี่ยนพลางหัวเราะหึ ๆ

"เสี่ยวฟาง ท่านนี้คือผู้อำนวยการหนิวแห่งสำนักข้าราชการเกษียณ" หลินจงเสวียแนะนำให้ฟางเยี่ยนรู้จัก

"ผู้อำนวยการหนิวครับ"

"ผู้อำนวยการหลิน สำนักดูแลสุขภาพของคุณมีดาวรุ่งแพทย์จีนที่หนุ่มแน่นขนาดนี้ แต่กลับซุกซ่อนเอาไว้ ไม่ใจกว้างเลยนะ"

หนิวไห่ซานเอ่ยหยอกล้อกับหลินจงเสวียด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็หันไปพูดกับฟางเยี่ยน "เสี่ยวฟาง ย้ายมาอยู่สำนักข้าราชการเกษียณของเราเป็นไง ทางฝั่งผมต้องการหมอมีฝีมือมากเลยนะ"

"ผู้อำนวยการหนิว ดึงตัวกันซึ่งหน้าแบบนี้ไม่ดีมั้งครับ ถ้าบอสเถียนรู้เข้าจะต้องมาคิดบัญชีกับคุณแน่"

หลินจงเสวียกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ผมก็แค่เสียดายคนเก่งนี่นา"

หนิวไห่ซานฟังแล้วก็เข้าใจได้ทันที ฟางเยี่ยนเป็นเส้นสายของบอสเถียน ย่อมไม่ใช่คนที่เขาจะมาหมายปองได้

"เสี่ยวฟาง ผมจะแนะนำให้รู้จักสักหน่อย"

หลินจงเสวียพูดกับฟางเยี่ยน "ท่านนี้คือผู้เฒ่าเฉิน เฉินเหยียนสือ จากสำนักดูแลสุขภาพส่วนกลาง ท่านนี้คือหัวหน้าเกา เกาหย่งซิง จากโรงพยาบาลเยี่ยนจิง และท่านนี้คือหัวหน้าซ่าว ซ่าวซิวเหว่ย จากโรงพยาบาลเยี่ยนจิง"

ทั้งสามคนที่หลินจงเสวียแนะนำคือผู้เชี่ยวชาญสามท่านจากสำนักดูแลสุขภาพส่วนกลางที่ร่วมเดินทางมาด้วยในครั้งนี้ เฉินเหยียนสืออายุหกสิบห้าปี เป็นแพทย์จีน ส่วนเกาหย่งซิงและซ่าวซิวเหว่ยเป็นแพทย์หัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลเยี่ยนจิง ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญแพทย์ตะวันตกที่ร่วมเดินทางมาด้วย

"เมื่อวานได้ยินผู้เฒ่าหวังบอกว่าได้เจอแพทย์จีนที่เก่งกาจมากคนหนึ่ง นึกไม่ถึงเลยว่าจะหนุ่มขนาดนี้"

เฉินเหยียนสือกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"นั่นสิครับ พวกเราเองก็แปลกใจมากเหมือนกัน"

เกาหย่งซิงกล่าว "วีรบุรุษกำเนิดจากวัยเยาว์แท้ ๆ"

อย่างไรเสียก็เป็นผู้เชี่ยวชาญที่มาจากส่วนกลาง ไม่ว่าในใจจะคิดอย่างไร เมื่ออยู่ต่อหน้าอดีตผู้นำอาวุโสหลายท่าน เฉินเหยียนสือทั้งสามคนย่อมมีวุฒิภาวะและความใจกว้างอยู่แล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทั้งสามคนพอดูออกว่าผู้เฒ่าหวังให้ความสำคัญกับฟางเยี่ยนอย่างยิ่ง

เพราะฟางเยี่ยนได้ช่วยรักษาโรคเรื้อรังนานปีของผู้เฒ่าหวังจนหาย บุญคุณนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย

เริ่มจากรักษาผู้เฒ่าถาน แล้วยังช่วยขจัดโรคร้ายที่ซ่อนเร้นนานปีของผู้เฒ่าหวัง ชายหนุ่มคนนี้จึงนับว่าสร้างความประทับใจไว้อย่างลึกซึ้งในใจของเหล่าผู้นำอาวุโสแล้ว

"ผมยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องเรียนรู้จากรุ่นพี่ทุกท่านครับ" ฟางเยี่ยนถ่อมตัว

เคราะห์ดีที่เวลานี้หวงเจิ้งเหลียงไม่ได้อยู่ข้าง ๆ ไม่อย่างนั้นคงแอบเหน็บแนมในใจไปแล้ว

วาจาของฟางเยี่ยนมักจะถ่อมตนอยู่เสมอ ทว่าเวลาลงมือทำนั้นไม่มีความถ่อมตนแม้แต่น้อย

"เสี่ยวฟางเอ๋ย ครั้งนี้นายสร้างผลงานชิ้นใหญ่ให้มณฑลชิ่งโจวของเราแล้วนะ"

ผู้คนกลุ่มหนึ่งพูดคุยกันพลางเดินชมสถานพักฟื้นต่อไป หลินจงเสวียจึงอาศัยจังหวะนี้เอ่ยกับฟางเยี่ยนด้วยรอยยิ้ม

เรื่องที่ฟางเยี่ยนรักษาอาการป่วยให้ผู้เฒ่าหวังนั้น หลินจงเสวียเพิ่งจะรู้เมื่อคืนนี้เอง ตอนนั้นเขาก็ตกใจไม่น้อย

อาการของผู้เฒ่าหวังนั้น คนในสำนักดูแลสุขภาพส่วนกลางจำนวนไม่น้อยต่างรู้ดี หลินจงเสวียเองก็เคยได้ยินจากปากอาจารย์หลี่จิ่งเสียนมาบ้าง ผู้เชี่ยวชาญมากมายขนาดนั้นยังจนปัญญา แต่ฟางเยี่ยนกลับแก้ไขให้ผู้เฒ่าหวังได้

จินตนาการได้เลยว่า เมื่อผู้เฒ่าหวังกลับไปเยี่ยนจิง ถึงตอนนั้นชื่อของฟางเยี่ยนจะต้องแพร่สะพัดไปทั่วแวดวงดูแลสุขภาพอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ฟางเยี่ยนมีประวัติการรักษาผู้เฒ่าถานและผู้เฒ่าหวังเป็นเบิกร่องไว้แล้ว ต่อไปหากจะเข้าสำนักดูแลสุขภาพส่วนกลาง ย่อมได้เปรียบกว่าคนอื่นมากโข

แม้ว่าฟางเยี่ยนจะยังหนุ่ม การจะได้เข้าสู่ส่วนกลางยังไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอีกกี่ปีข้างหน้า แต่สิ่งนี้ก็ยังนับเป็นเรื่องที่น่ายินดีอยู่ดี

อีกประการหนึ่ง การที่ผู้เฒ่าหวังและผู้เฒ่าถานตลอดจนท่านอื่น ๆ รู้สึกเอ็นดูฟางเยี่ยน ย่อมเป็นผลดีต่อมณฑลชิ่งโจวเช่นกัน ในวันข้างหน้า หากมีคำชมเพียงประโยคสองประโยคจากผู้นำอาวุโสในบางเรื่องราว เรื่องต่าง ๆ ก็คงจะดำเนินไปได้ราบรื่นขึ้นมาก

บนรถมินิบัส ฟู่หย่งเย่เงียบขรึมลงไปมาก ความกระตือรือร้นและความหวังในใจก็มลายหายไปจนสิ้น

เขารู้ดีว่า ตราบใดที่มีฟางเยี่ยนอยู่ ย่อมไม่มีโอกาสให้เขาได้แสดงฝีมืออีกต่อไป

การแสดงฝีมือของฟางเยี่ยนที่มหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนประจำมณฑลนั้น ได้ทำลายความหวังลม ๆ แล้ง ๆ ริบหรี่สุดท้ายในใจของฟู่หย่งเย่ไปจนหมดสิ้น

"ฟางเยี่ยนหรือ"

ในสมองของฟู่หย่งเย่ ชื่อของฟางเยี่ยนยังคงวนเวียนอยู่ไม่จางหาย

หากเทียบเรื่องฝีมือ เขาสู้ฟางเยี่ยนไม่ได้ อีกทั้งตอนนี้ฟางเยี่ยนยังเป็นผู้เชี่ยวชาญของสำนักดูแลสุขภาพประจำมณฑลชิ่งโจว ในมณฑลชิ่งโจวแห่งนี้ หากเทียบเรื่องฐานะและตำแหน่ง เขาก็เทียบฟางเยี่ยนไม่ติดเช่นกัน

ฟู่หย่งเย่คิดหาวิธีในใจนับครั้งไม่ถ้วน ทว่ากลับถูกตัวเองล้มเลิกไปทีละอย่าง ฟางเยี่ยนเปรียบดั่งภูเขาลูกใหญ่ ที่เวลานี้กดทับจนฟู่หย่งเย่แทบจะหายใจไม่ออก

"เสี่ยวฟาง ไปเยี่ยนจิงกับฉันไหมล่ะ"

ผู้เฒ่าหวังชะลอฝีเท้าลงสองสามก้าว เดินเคียงคู่ไปกับฟางเยี่ยนแล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

หนิวไห่ซานเห็นดังนั้นก็ไม่กล้าพูดอะไร เมื่อครู่เขาชิงตัวคนจนถูกหลินจงเสวียเตือนไปแล้ว แต่สำหรับผู้เฒ่าหวัง ย่อมไม่มีปัญหาอะไร ต่อให้เป็นเลขาธิการเถียนก็ยังต้องไว้หน้าผู้เฒ่าหวังอยู่ดี

"ขอบคุณผู้เฒ่าหวังที่เอ็นดูครับ"

ฟางเยี่ยนกล่าวอย่างซาบซึ้งใจ "ผมเองก็อยากไปครับ แต่คุณปู่ของผมอายุมากแล้ว ช่วงก่อนหน้านี้ป่วยหนัก ตอนนี้ยังไม่หายดีเท่าไร จึงปลีกตัวไปไหนไม่ได้จริง ๆ ครับ"

"เฮ้อ น่าเสียดายจริง ๆ"

ผู้เฒ่าหวังเดาะลิ้นเบา ๆ พลางถามขึ้น "วิชาความรู้ทั้งหมดนี้ เธอเรียนรู้มาจากคุณปู่ของเธอหรือ"

"ใช่ครับ" ฟางเยี่ยนพยักหน้า

"ผู้เฒ่าหวังครับ คุณปู่ของฟางเยี่ยนเป็นแพทย์จีนพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงมากของเมืองชิ่งเฉิงเราเลยนะครับ ร้านฝูเซิงถังในเมืองชิ่งเฉิงของเราก็มีชื่อเสียงโด่งดังมากเช่นกัน" หลินจงเสวียที่อยู่ด้านข้างเอ่ยเสริม

"ครูดีจึงมีศิษย์เก่งแท้ ๆ"

ผู้เฒ่าหวังเอ่ย "หากไม่ใช่เพราะเวลากระชั้นชิด ฉันคงอยากจะแวะไปคุยกับปู่ของเธอดูสักหน่อย ว่าอบรมสั่งสอนเด็กหนุ่มที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ออกมาได้อย่างไร หากฉันมีหลานสาวล่ะก็ จะต้องสู่ขอเธอมาเป็นหลานเขยแต่งเข้าบ้านให้ได้เชียว"

ฟางเยี่ยน "..."

นั่นมิเท่ากับจะมีคนเอาไปเขียนเป็นพล็อตนิยายแนวหมอเทพเขยแต่งเข้าบ้านได้ทันทีเลยหรือ

"เหล่าหวัง นี่นายแย่งคนกันซึ่งหน้าเลยนะ"

ผู้เฒ่าสือหัวเราะพลางเอ่ย "นายพาเสี่ยวฟางไปเยี่ยนจิง แล้วจะให้เหล่าเถียนตามไปรักษาที่เยี่ยนจิงด้วยหรือยังไง"

"ดูฉันสิ ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท"

ผู้เฒ่าหวังหัวเราะร่วน "ฉันก็แค่ถูกชะตากับเจ้าหนุ่มเสี่ยวฟางคนนี้ ยิ่งมองยิ่งถูกใจ"

หวังเจียงชวนที่เดินตามอยู่ด้านข้าง ครั้นได้ยินบทสนทนาของทั้งสองสามคนก็พลันตกใจในใจ

ผู้เฒ่าเถียนงั้นหรือ

แซ่เถียน ทั้งยังถูกเอ่ยถึงจากปากของผู้เฒ่าสือและคนอื่น ๆ นอกจากบิดาของเลขาธิการเถียนแล้ว ก็คงไม่มีคนอื่นอีก

ที่แท้หมอฟางก็มีเส้นสายของเลขาธิการเถียนนี่เอง

ชั่วขณะนั้น หวังเจียงชวนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโล่งอกในใจ โชคดีที่สองสามครั้งที่ผ่านมาเขาปฏิบัติต่อฟางเยี่ยนด้วยความเกรงอกเกรงใจและสุภาพอย่างยิ่ง หาไม่แล้ว เวลานี้เขาคงเหงื่อตกจนหลังเปียกชุ่มไปแล้ว

เดิมทีคิดว่าฟางเยี่ยนเป็นคนที่มีสายสัมพันธ์กับหลินจงเสวียก็น่าตกใจมากพอแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีความสัมพันธ์กับเลขาธิการเถียนด้วย