ตอนที่ 95 ตระกูลฟู่แห่งอวิ๋นโจวอะไรกัน

วันนั้นซุนอวิ๋นจงเคยเจออานเหยามาก่อน

อานเหยานั่งรถของหลินจงเสวียและมาถึงสถานีตำรวจถนนชิ่งหยางพร้อมกับหลินจงเสวีย

อธิบดีหลินเป็นบุคคลระดับไหนกัน?

ต่อหน้าอานเหยา ซุนอวิ๋นจงจึงไม่กล้าทำวางท่าแม้แต่น้อย

"เมื่อกี้พวกนี้จะทำร้ายฟางเยี่ยนค่ะ"

อานเหยายกมือชี้ไป

"ฟางเยี่ยนหรือครับ?"

พอซุนอวิ๋นจงได้ยินชื่อฟางเยี่ยน เหงื่อกาฬก็ผุดท่วมร่างในทันที หน้าซีดเผือดลงทันควัน

ขณะเดียวกัน ซุนอวิ๋นจงก็รีบกวาดตามองซ้ายขวา แต่กลับไม่เห็นเงาร่างของฟางเยี่ยน ยิ่งทำให้เขาตกใจจนเหงื่อเย็นชุ่มไปทั้งแผ่นหลัง

มีคนทำร้ายฟางเยี่ยน แต่ตอนนี้กลับไม่เห็นตัวฟางเยี่ยน หรือว่าจะถูกรถพยาบาล 120 หามไปแล้ว?

หมอฟางเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญของสำนักดูแลสุขภาพประจำมณฑล เป็นคนที่แม้อธิบดีหลินยังให้ความสำคัญ หากถูกทำร้ายในพื้นที่รับผิดชอบของพวกเขา ต่อให้เป็นสารวัตรหม่าก็รับไม่ไหวแน่

"แล้วหมอฟางอยู่ไหนล่ะครับ?"

ซุนอวิ๋นจงรีบถาม

"ฟางเยี่ยนอยู่ทางนู้น ในรถคันนั้นยังมีพวกมันอีกคนค่ะ" อานเหยายกมือชี้ไปยังฝั่งตรงข้ามของถนน

เมื่อครู่ฟางเยี่ยนวิ่งข้ามไปฝั่งตรงข้าม ตอนนี้ยังอยู่ในรถ อานเหยาจึงเดาว่าฟางเยี่ยนอาจจะพบผู้ร่วมขบวนการของอีกฝ่าย

ส่วนเรื่องที่ว่าฟางเยี่ยนจะเป็นอะไรหรือไม่นั้น อานเหยาไม่ค่อยกังวลแล้ว เจ้าตัวแสบนั่นซ่อนความลับไว้ลึกจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีวรยุทธ์กับเขาด้วย?

"นายโทรหาสารวัตรหม่าขอกำลังเสริม เดี๋ยวฉันข้ามไปดูเอง"

ซุนอวิ๋นจงฟังแล้วก็ตระหนกขึ้นมาทันที พวกอานเหยาเพิ่งเห็นฝีมือของฟางเยี่ยนมา แต่ซุนอวิ๋นจงไม่ได้เห็นด้วยนี่นา

ทางนี้ไม่เห็นฟางเยี่ยน อานเหยาก็บอกว่าทางนั้นมีผู้ร่วมขบวนการอีก ความคิดแรกของซุนอวิ๋นจงคือฟางเยี่ยนถูกลากตัวขึ้นรถฝั่งนู้นไปแล้ว ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมไอ้สามคนนั้นถึงได้นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น ซุนอวิ๋นจงไม่มีเวลามาคิดแล้ว

ตำรวจที่มากับซุนอวิ๋นจงยังคงงงงวย ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

"เร็วเข้า บอกว่าหมอฟางแห่งร้านฝูเซิงถังถูกลอบทำร้าย ขอกำลังเสริมด่วน"

ซุนอวิ๋นจงพูดพลางวิ่งตรงไปยังฝั่งตรงข้ามแล้วกระโดดข้ามรั้วกั้นถนนไป

พอมาถึงข้างรถเบนซ์ ซุนอวิ๋นจงก็มองเห็นฟางเยี่ยนกับฟู่หย่งเย่ที่อยู่ในรถทันที

เมื่อครู่ฟู่หย่งเย่มัวแต่จับตามองฝั่งตรงข้าม กระจกหน้าต่างจึงถูกเลื่อนลงไว้ ทำให้ไม่บดบังสายตาของซุนอวิ๋นจง

ตอนนี้ฟางเยี่ยนนั่งพิงอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ส่วนฟู่หย่งเย่นั่งหน้าตาถมึงทึงอยู่ที่เบาะคนขับ

ฟางเยี่ยนไม่ขยับ ฟู่หย่งเย่ก็ไม่กล้าขยับ ทั้งสองคนนั่งเงียบกริบอยู่อย่างนั้นเพื่อรอตำรวจ

ดังนั้นเมื่อซุนอวิ๋นจงเห็นภาพนี้ เหงื่อเย็นก็แตกพลั่กอีกรอบ มือข้างหนึ่งคลำไปที่เอวตามสัญชาตญาณแล้วชักกระบองตำรวจออกมา

ดูจากท่าทางนี้แล้ว หมอฟางต้องถูกจับเป็นตัวประกันแน่ อีกฝ่ายมีปืนหรือเปล่าเนี่ย?

ชั่วขณะนั้น ซุนอวิ๋นจงไม่รู้ว่าควรก้าวไปข้างหน้าหรือถอยหลังดี ถ้าอีกฝ่ายมีปืนจริง เขาก็ไม่อาจผลีผลามได้ และเรื่องนี้ก็จะเปลี่ยนเป็นเรื่องใหญ่คนละระดับทันที

"ตำรวจซุนนี่เอง"

ขณะที่ซุนอวิ๋นจงกำลังลังเลอยู่นั้น ฟางเยี่ยนกลับเปิดประตูรถแล้วก้าวลงมา จังหวะที่ประตูรถเปิดออก ซุนอวิ๋นจงตกใจจนกระโดดม้วนตัวถอยหลังไปในทันที ทำเอาฟางเยี่ยนถึงกับชะงักไป

"หมอฟาง คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?"

พอซุนอวิ๋นจงเห็นว่าเป็นฟางเยี่ยนที่ลงมา จึงรีบลุกขึ้นยืนพลางเหลือบมองฟู่หย่งเย่ในรถแวบหนึ่งแล้วเอ่ยถาม

"ไม่เป็นไรครับ"

ฟางเยี่ยนยิ้มบางๆ "ผมสงสัยว่าคนในรถจะเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง แน่นอนว่าเรื่องการสืบสวนคงต้องรบกวนตำรวจซุนแล้วล่ะครับ"

"หน้าที่อยู่แล้วครับ เป็นหน้าที่อยู่แล้ว"

ซุนอวิ๋นจงพยักหน้าพลางมองฟางเยี่ยน ถึงเพิ่งจะค่อยๆ ปะติดปะต่อเรื่องราวเข้าใจขึ้นมาได้

ตอนนี้หม่าโหย่วผิงกำลังเตรียมจะเข้านอน พอได้รับโทรศัพท์ก็ไม่กล้าชักช้า ขับรถบึ่งมาทางนี้ด้วยตัวเองพร้อมกับโทรสั่งการตลอดทาง

ไม่นานนัก เสียงหวอไซเรนก็ดังแว่วมาจากระยะไกล รถตำรวจหลายคันแล่นเข้ามาด้วยความเร็วสูง

คำที่ซุนอวิ๋นจงบอกกับเพื่อนตำรวจคือหมอฟางแห่งร้านฝูเซิงถังถูกลอบทำร้าย ได้ยินเช่นนี้แล้วหม่าโหย่วผิงจะกล้าชักช้าได้อย่างไร

พอกำลังของหม่าโหย่วผิงมาถึง ตำรวจที่มาถึงก่อนก็ล้อมที่เกิดเหตุเอาไว้แน่นหนาแล้ว

เมื่อหม่าโหย่วผิงแทรกตัวผ่านฝูงชนเข้าไป ก็เห็นว่าซุนอวิ๋นจงสั่งการให้คนใส่กุญแจมือชายทั้งสามคนเรียบร้อยแล้ว โดยมีฟู่หย่งเย่ยืนอยู่ด้านข้าง

"สารวัตรหม่า"

"หมอฟางไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?"

หม่าโหย่วผิงหันไปมองฟางเยี่ยนก่อนเป็นอันดับแรก

"ไม่เป็นไรครับ ดึกดื่นขนาดนี้ต้องรบกวนสารวัตรหม่าแล้ว"

ฟางเยี่ยนเอ่ยอย่างสุภาพ

"หมอฟางพูดอะไรอย่างนั้นครับ"

เมื่อหม่าโหย่วผิงเห็นว่าฟางเยี่ยนปลอดภัยดี หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายจึงค่อยโล่งอกลงได้ เขาหันไปมองซุนอวิ๋นจง

"สารวัตรหม่าครับ"

ซุนอวิ๋นจงดึงแขนหม่าโหย่วผิงพาเดินเลี่ยงไปด้านข้าง แล้วค่อยเล่าลำดับเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังด้วยเสียงเบา

เมื่อครู่ซุนอวิ๋นจงมัวแต่ห่วงความปลอดภัยของฟางเยี่ยนจนยังไม่มีเวลาทำความเข้าใจเรื่องราวบางอย่าง พอเห็นว่าฟางเยี่ยนไม่เป็นไร เขาจึงได้ซักถามรายละเอียดของสถานการณ์อย่างถี่ถ้วน

เรื่องแรกคือชายร่างกำยำสามคนที่นอนอยู่บนพื้น แท้จริงแล้วกลับถูกฟางเยี่ยนล้มลงเพียงลำพังจนหมดสภาพไร้ทางต่อสู้ เรื่องนี้ทำให้ซุนอวิ๋นจงตกใจไม่น้อย

เขาแทบไม่อยากเชื่อเลยว่า ฟางเยี่ยนที่ดูหน้าตาขาวผ่องหมดจดเช่นนี้ จะเก่งกาจถึงเพียงนี้

ชายฉกรรจ์สามคนนี้ ซุนอวิ๋นจงประเมินตัวเองว่าแม้เขาจะเคยฝึกมวยทหารและการต่อสู้มาบ้าง แต่ก็อาจไม่ใช่คู่มือของใครคนใดคนหนึ่งในกลุ่มนี้ด้วยซ้ำ

หลังจากนั้น ซุนอวิ๋นจงยังได้รู้ฐานะตัวตนของฟู่หย่งเย่อีกด้วย

ฐานะของฟู่หย่งเย่ไม่ใช่ฟางเยี่ยนเป็นคนบอก แต่เป็นฟู่หย่งเย่ที่ประกาศชื่อแซ่ตัวเองออกมา

เมื่อรู้ว่าฟู่หย่งเย่เป็นถึงรองหัวหน้าแผนกแพทย์จีนของโรงพยาบาลประชาชนประจำมณฑล และเป็นคนของตระกูลฟู่แห่งมณฑลอวิ๋นโจว ซุนอวิ๋นจงก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดาเสียแล้ว

แน่นอนว่าเรื่องที่อีกฝ่ายดักซุ่มโจมตีฟางเยี่ยนก่อนนั้นไม่มีข้อกังขาใดๆ ทว่าในส่วนของฟู่หย่งเย่ มีเพียงคำชี้ตัวของฟางเยี่ยนเท่านั้น ยังไม่มีหลักฐานยืนยันชัดเจนว่าฟู่หย่งเย่เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง

"นายจะบอกว่า คนพวกนี้หมอฟางเป็นคนล้มงั้นเหรอ?"

หม่าโหย่วผิงเอ่ยพลางอดไม่ได้ที่จะหันไปมองชายร่างยักษ์สามคนที่ถูกรวบตัวไว้ รูปร่างขนาดนั้น ฝีมือฟางเยี่ยนคนเดียวจริงหรือ?

"จริงครับ ไม่อย่างนั้นก็คงอธิบายไม่ได้เหมือนกัน"

ซุนอวิ๋นจงยิ้มเจื่อน "นับว่าโชคดีมากครับที่หมอฟางไม่เป็นอะไร"

ฟางเยี่ยนจะเป็นวิชาการต่อสู้หรือไม่นั้นไม่สำคัญ ที่สำคัญคือฟางเยี่ยนปลอดภัย หากฟางเยี่ยนไม่เป็นมวย ป่านนี้คงไม่ตายก็พิการไปแล้ว พวกเขาคงไม่มีโอกาสมายืนคุยกันสบายๆ แบบนี้แน่

"ที่สำคัญที่สุดคือเรื่องฟู่หย่งเย่ครับ"

ซุนอวิ๋นจงกระซิบเสียงเบา "สารวัตรหม่าครับ นี่มันศึกช้างชนช้างชัดๆ"

"ศึกช้างชนช้างอะไรกัน?"

หม่าโหย่วผิงเอ่ยว่า "จ้างคนมาดักทำร้าย หาโอกาสแก้แค้น นี่เป็นคดีอุกอาจร้ายแรง คุมตัวทุกคนกลับไปสอบปากคำอย่างเข้มงวด"

ซุนอวิ๋นจงคิดว่าเป็นศึกผู้มีอิทธิพลชนกัน แต่หม่าโหย่วผิงไม่ได้คิดเช่นนั้น ตระกูลฟู่แห่งอวิ๋นโจวอะไรกัน จะมีน้ำยาอะไร?

อย่าลืมสิว่าที่นี่คือชิ่งเฉิง ที่นี่คือชิ่งโจว มือของตระกูลฟู่จะยาวแค่ไหน จะเอื้อมมาถึงเมืองชิ่งเฉิงได้เชียวหรือ?

ส่วนฟางเยี่ยน ด้านหลังฟางเยี่ยนคือหลินจงเสวีย ด้านหลังหลินจงเสวียคือนายใหญ่เถียน ตัวเลือกง่ายๆ แค่นี้ ยังต้องลังเลอีกหรือ?

ซุนอวิ๋นจงชะงักไปครู่เดียว แล้วก็เข้าใจได้ในทันที

สารวัตรหม่าสมกับเป็นสารวัตรหม่าจริงๆ แม้ในใจตนเองจะเอียงไปทางฟางเยี่ยนเช่นกัน แต่ก็ยังไม่กล้าบุ่มบ่ามทำอะไรฟู่หย่งเย่

ดูท่าสารวัตรหม่าจะตั้งใจผูกมิตรกับหมอฟางอย่างเด็ดเดี่ยวแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น ซุนอวิ๋นจงจึงพยักหน้ารับทันที ก่อนจะโบกมือสั่งการ "คุมตัวทุกคนกลับสถานีตำรวจก่อน แล้วแยกกันสอบปากคำ!"

เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่พูดพร่ำทำเพลง คุมตัวทุกคนมุ่งหน้าไปยังรถตำรวจ ฟู่หย่งเย่ก็ถูกเจ้าหน้าที่สองนายประกบตัวคุมไปด้วยเช่นกัน

"ผมเป็นหัวหน้าฟู่ แผนกแพทย์จีนของโรงพยาบาลประชาชนประจำมณฑลนะ ปู่ของผมคือฟู่หงเซิ่ง พวกคุณมีหลักฐานอะไรกัน!"

ฟู่หย่งเย่ตะโกนลั่นด้วยความร้อนรน หากเขาถูกคุมตัวเข้าไป เรื่องนี้ต้องแพร่งพรายไปถึงที่บ้านแน่ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เขาไม่ต้องการให้เกิดขึ้นเด็ดขาด

"มีหลักฐานหรือไม่เป็นเรื่องของพวกเรา ตอนนี้สิ่งที่คุณต้องทำคือให้ความร่วมมือกับการสอบสวน"

หม่าโหย่วผิงสีหน้าขรึมลง "พาตัวไป"

ตระกูลฟู่แห่งอวิ๋นโจวงั้นรึ!

ตัวอะไรกันวะ?

(ตอนก่อนหน้านี้เขียนซุนอวิ๋นจงเป็นหม่าโหย่วผิง ได้แก้ไขเรียบร้อยแล้ว)