ตอนที่ 53 คืนส่งท้ายปีเก่า (หนึ่ง)

จางเหว่ยจึงจำต้องอธิบายประสบการณ์ที่เขาเคยเข้าร่วมแผนการซวย ๆ ของลฺหวี่จื่อเฉียวเมื่อครั้งก่อนให้ฟัง แม้แผนของลฺหวี่จื่อเฉียวจะมีส่วนช่วยอย่างมากต่อการข้ามภพมาของเขา แต่จางเหว่ยไม่มีทางยอมฝากช่วงเวลามงคลอย่างคืนส่งท้ายปีเก่าไว้กับไอ้หมอนี่ที่ไร้ความน่าเชื่อถือเด็ดขาด

"ฉันจำได้ว่ากิจกรรมครั้งล่าสุดที่ฉันไปร่วมก็ดูเหมือนจะเป็นระดับสูงสุดแล้วนี่! ลฺหวี่จื่อเฉียว!"

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาของจางเหว่ย สีหน้าของลฺหวี่จื่อเฉียวก็เริ่มกระดากใจ เพราะความรับผิดชอบหลักในเหตุการณ์ครั้งก่อนนั้นตกอยู่ที่เขาจริงๆ

"กิจกรรมอะไรกัน?"

ถังโยวโยวกระซิบถามเบาๆ ข้างหูของกวานกู่

การกระซิบในระยะใกล้ขนาดนี้ทำให้ใบหูของกวานกู่แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย และจิตใจของเขาก็พลันเกิดคลื่นไหวสั่นสะเทือน

กวานกู่ตั้งสติแล้วอธิบายว่า "ครั้งที่แล้วจางเหว่ยเข้าร่วมกิจกรรม 'ปาร์ตี้โสดครั้งสุดท้าย' ของจื่อเฉียว ผลปรากฏว่าวันรุ่งขึ้นเขาพลาดงานแต่งของตัวเอง"

"อะไรนะ!"

คำพูดของกวานกู่ดังพอที่ฉินอวี่ม่อซึ่งยืนอยู่ข้างๆ จะได้ยินชัดเจน ไม่ต้องพูดถึงถังโยวโยวเลย

"ลฺหวี่จื่อเฉียว คุณมันเกินไปแล้ว ทำลายเจดีย์สิบองค์ยังดีกว่าทำลายคู่ครองหนึ่งคู่ คุณไม่รู้หรือไง!"

"ใช่ ไม่คิดเลยว่าสาเหตุที่จางเหว่ยมาที่นี่ได้จะเป็นเพราะคุณก่อเรื่องนี่เอง"

ถังโยวโยวและฉินอวี่ม่อชี้หน้าด่าลฺหวี่จื่อเฉียว ทั้งสองต่างรู้สึกแทนจางเหว่ย

ลฺหวี่จื่อเฉียวไม่มีข้อโต้แย้ง ไม่ว่าอย่างไร เรื่องนี้ก็เป็นความผิดของเขา

"จื่อเฉียว แผนปฏิบัติการคืนส่งท้ายปีเก่าครั้งสุดท้ายของคุณ ผมขอไม่ร่วมด้วยแล้ว ผมจะอยู่บ้านดูรายการ gala ปีใหม่ดีกว่า กลัวว่าจะมีเรื่องอีก!"

จางเหว่ยตบไหล่ลฺหวี่จื่อเฉียว พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ

แผนของลฺหวี่จื่อเฉียวไม่เคยสำเร็จสักครั้ง ส่วนใหญ่ใช้เพื่อความสนุกส่วนตัว แล้วจบลงด้วยการทำร้ายคนอื่น

กล่าวจบ จางเหว่ยก็เดินจากไป

"ไม่เป็นไร จางเหว่ยไม่ร่วมก็ไม่ร่วม ทุกคนกลับอพาร์ตเมนต์เถอะ ผมจะประกาศแผนปฏิบัติการคืนส่งท้ายปีเก่าของผมแล้ว" มี่เมี่ยวเอ๋อร์เซอ

'คำลา' ของจางเหว่ยไม่ได้กระทบต่อหัวใจที่โหยหาชีวิตดีงามของลฺหวี่จื่อเฉียว เขาลุกขึ้นยืนแล้วประกาศเสียงดัง

แม้จะไม่มีผลต่อลฺหวี่จื่อเฉียว แต่ก็ได้หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยลงในใจของผู้อื่นเรียบร้อยแล้ว

กลุ่มคนเข้าไปในห้องหนังสือของห้อง 3602

ลฺหวี่จื่อเฉียวนำกระดานดำขนาดเล็กออกมา

"จื่อเฉียว นี่คือรูปอะไรบนกระดาน? อักษรภาพโบราณอียิปต์หรือ?"

ถังโยวโยวมองดูสัญลักษณ์มากมายบนกระดานด้วยความอยากรู้ จึงถามขึ้น

"นี่คือแผนปฏิบัติการคืนส่งท้ายปีเก่าครั้งสุดท้ายสำหรับพรุ่งนี้ที่ผมร่างขึ้น"

"โยวโยว อี้เฟย พวกคุณเตรียมเบียร์และเครื่องดื่ม แล้วก็สั่งไก่..."

สีหน้าของทุกคนแข็งค้างทันที มองลฺหวี่จื่อเฉียวด้วยสายตาแปลกๆ

"ปีกไก่น่ะ! ยืดเสียงหน่อยเข้าใจไหม"

"กวานกู่ เตรียมเกม Winning Eleven ให้พร้อม พรุ่งนี้คืนผมจะดวลกับนายให้รู้แล้วรู้รอด"

ฉินอวี่ม่อหลังจากฟังการจัดสรรของลฺหวี่จื่อเฉียวเสร็จ ก็มองไปรอบๆ

"แล้วฉันล่ะ?"

"คุณแค่จัดห้องให้เรียบร้อย รอจนกว่าคืนส่งท้ายปีเก่าจะมาถึง"

ถังโยวโยวชี้ไปที่รูปเครื่องบินที่วาดอยู่บนกระดานดำ แล้วถามว่า "เอ๊ะ เครื่องบินนั่นหมายความว่าอะไร หรือว่าคืนนี้มีงานแสดงการบิน?"

"ป้าเล็ก จัดงานแสดงการบินในคืนส่งท้ายปีเก่า ความเชื่อมโยงของคุณนี่กว้างไกลเหลือเกิน!"

ลฺหวี่จื่อเฉียวเอามือปิดหน้าพูดอย่างหมดแรง สำหรับ IQ ของถังโยวโยว เขาขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง

"นั่นคือรายการพิเศษของผมสำหรับพรุ่งนี้ ผมเชิญหนุ่มสาวหน้าตาดีจำนวนมากมาเล่นบอร์ดเกม Flying Chess (เกมบันไดงู/เกมหมากฮอสแบบจีน) ที่บ้านเราด้วยกัน"

"ไม่เอา Flying Chess!!"

เกมนี้เป็นเกมที่ทุกคนเกลียดที่สุด มีเพียงลฺหวี่จื่อเฉียวเท่านั้นที่สนุกกับมันอย่างไม่รู้จักเบื่อ ความรักที่มีต่อ Flying Chess นั้นนานยิ่งกว่าความรักที่มีต่อผู้หญิงคนไหนเสียอีก

"จื่อเฉียว รูปหัวใจนั่นหมายความว่าอะไร ไก่ย่างเสียบไม้หรือเปล่า?"

ฉินอวี่ม่อมองรูปหัวใจบนกระดานด้วยความอยากรู้

หูอี้เฟยที่นั่งอยู่ข้างๆ ลุกขึ้นยืนพร้อมแกว่งแขนแล้วพูดเสียงดังว่า "นั่นคือรายการพิเศษของฉันสำหรับคืนนี้ การแสดงอ่านใจขั้นสูงเวอร์ชันอัปเกรด"

"อี้เฟย คืนส่งท้ายปีเก่า ฉันไม่อยากเล่นละคร"

ฉินอวี่ม่อจับโป๊ะกลมายาของหูอี้เฟยได้ทันควัน

"เรียกเล่นละครได้ยังไง! กว่าจะฝึกฝนจนเป็นแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ!"

"เลิกเล่นเถอะ อี้เฟย คุณคิดว่าบนโลกนี้มีเวทมนตร์จริงๆ หรือไง! วิทยายุทธมายากลของคุณน่ะ แม้แต่เด็กเล็กๆ ยังหลอกไม่ติดเลย"

กวานกู่มีความเห็นต่างจากฉินอวี่ม่อ เขาจึงยกมือขึ้นแล้วพูดว่า "ผมเคยเห็นกับตาจริงๆ นะครับ คนนั้นเทพมาก ชื่อเขาว่า โมริฮิโกะ ชินเบ"

"ตอนแรกที่ผมเจอเขา เขารู้ทันความคิดในใจผม แล้วเขาก็ให้ลูกสุนัขตัวหนึ่งเป็นของขวัญ ส่วนครั้งที่สองตอนที่ไปชมการแสดงของเขา เขาแค่ใช้กระดาษแผ่นเดียวก็อ่านใจผมทะลุปรุโปร่ง แถมยังทายชื่อผมถูกอีกด้วย"

ขณะที่กวานกู่เล่าไป เขาก็นึกย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่พบกันครั้งแรก สีหน้าของเขาดูตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง

หูอี้เฟยพูดด้วยน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยามว่า "มันต้องเป็นกลลวงระยะใกล้แบบแอบดูข้อมูลอะไรสักอย่างแน่ๆ"

"ใครว่าล่ะ เขาสามารถอ่านใจคนได้จริงๆ นะ ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ วันนี้ฉันจะไปตามเขามาที่นี่เลย ช่วงนี้เขามาที่จีนพอดี คนญี่ปุ่นไม่ได้ฉลองวันตรุษจีน เขาย่อมต้องมีเวลาว่างแน่นอน"

"เอาสิ การที่มีนักมายากลมืออาชีพมาแสดงสดๆ ก็ช่วยเพิ่มสีสันให้กับงานคืนนี้ได้ไม่น้อยเหมือนกัน"

โครม!

"ฉันโทรหาเรียบร้อยแล้ว คืนนี้จัดรายการสดปกติ แต่เตรียมเทปสำรองไว้สำหรับพรุ่งนี้แล้ว วันส่งท้ายปีเก่าเราจะจัดงานเลี้ยงรวมกัน"

ยังไม่เห็นตัว แต่ได้ยินเสียงก่อน เสียงของเจิงเสี่ยวเสียนดังเข้ามาแล้ว

"ฉันต้องไปสถานีวิทยุแล้ว ว่าแต่ อีเฟย ปีกไก่ของฉันขอเผ็ดแบบสุดขั้วนะ"

เจิงเสี่ยวเสียนทำหน้าตลกขบขันครั้งหนึ่ง แล้วก็เดินจากไป

"จริงด้วย จางเหว่ยล่ะ เราจะปล่อยเขาไว้คนเดียวจริงๆ เหรอ!"

คำพูดของฉินอวี่ม่อทำให้ทุกคนกลับมาสู่ประเด็นหลัก แม้จางเหว่ยจะบอกว่าไม่เข้าร่วม แต่พอถึงเวลาสนุกด้วยกันจริงๆ ถ้าไม่มีจางเหว่ยอยู่ด้วย มันจะไม่เกินไปหน่อยหรืออย่างไร!

"ไม่เป็นไร พรุ่งนี้เขาคงต้องมาร่วมกิจกรรมกับเราแน่นอน!"

ลฺหวี่จื่อเฉียวรับประกันด้วยความมั่นใจ

ไม่มีผู้ชายคนไหนปฏิเสธสาวสวยจำนวนมากได้ เว้นแต่ว่าเขาไม่ใช่ผู้ชาย

ลฺหวี่จื่อเฉียวเชื่อว่าจางเหว่ยในวันพรุ่งนี้จะหลงเสน่ห์แผนการสุดไร้เทียมทานของเขา และยอมมาเข้าร่วมอย่างเรียบร้อยแน่นอน

……

วันรุ่งขึ้น ซึ่งก็คือวันส่งท้ายปีเก่า

หลังจากร่างกายตื่นนอนตอนเช้า จางเหว่ยก็ออกมาจากห้อง ภายในอพาร์ตเมนต์ร่วมห้องไม่มีใครคนอื่นอยู่แล้ว

ดูเหมือนว่าทุกคนยังไม่ตกเป็นเหยื่อการหลอกลวงของลฺหวี่จื่อเฉียวสินะ!

จางเหว่ยล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วตรงไปซูเปอร์มาร์เก็ต เพื่อซื้อวัตถุดิบสำหรับมื้ออาหารค่ำวันปีใหม่

ตอนบ่าย ขณะที่จางเหว่ยกำลังจัดการวัตถุดิบอยู่ในครัว ในที่สุดก็ได้ยินเสียงอี้เฟยกลับมา

"เฮ้ จางเหว่ย นายกำลังเตรียมอะไรอยู่น่ะ!"

จางเหว่ยไม่ได้บอกว่าไม่เข้าร่วมกิจกรรมคืนนี้หรอกหรือ? แล้วเขากำลังเตรียมอะไรอยู่น่ะ!

"มื้ออาหารค่ำวันส่งท้ายปีเก่าไง วันส่งท้ายปีเก่า อาหารรวมญาติเข้ากับรายการกาล่าทีวีกลางคืนที่สุดแล้ว!"

"อุดมสมบูรณ์จัง!"

ไก่ เป็ด ปลา เนื้อ ผลไม้ เครื่องดื่ม มีครบทุกอย่าง!

กริ๊ง!

เสียงกริ่งประตูบ้านดังขึ้น

จางเหว่ยเตรียมจะไปเปิดประตู แต่หูอี้เฟยชิงตัดหน้าไปก่อนแล้ว

"สวัสดีค่ะ อาหารเดลิเวอรี่ของคุณ ร้าน 'ผู้พิชิตไก่' ขอให้คุณมีความสุขในวันตรุษจีนค่ะ"

จางเหว่ยเดินตามหลังหูอี้เฟยไป มองกล่องที่พนักงานส่งอาหารอุ้มไว้ในอ้อมแขน

"อีเฟย เธอสั่งอาหารเดลิเวอรี่อะไรมาเนี่ย?"

"ปีกไก่"

อีเฟยเพิ่งจะยื่นใบเซ็นรับสินค้าให้คนส่ง

"อีเฟย นับจำนวนปีกไก่ให้หน่อยสิ ซื้อเยอะขนาดนี้แต่ไม่ยอมเช็คเลย แล้วดันเซ็นรับไปเฉยๆ!"

คำพูดของจางเหว่ยทำเอาพนักงานส่งอาหารข้างนอกตกใจจนหน้าซีด รีบร้องบอกว่า "คุณผู้หญิงครับ! ร้านของเราเป็นร้านใหญ่ ยึดถือคุณภาพและปริมาณมาตลอด ไม่เคยขาดหรือตวงสั้นแม้แต่ครั้งเดียวนะครับ!"