ตอนที่ 54 คืนวันสิ้นปี (สอง)

จางเหว่ยมองไปที่กล่องบิตคอยน์แล้วพยักหน้าอย่างมั่นใจ

เขาจำได้ว่าเมื่อวานนี้จำนวนมันไม่ตรงกับที่บันทึกไว้

ตอนนี้เขากำลังจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าสัญชาตญาณของเขาถูกต้อง

"ฉันบอกแล้วไงว่าต้องมีปัญหา" จางเหว่ยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

หูอีเฟยและเจิงเสี่ยวเสียนหันมามองเขาด้วยความสงสัย

"นายรู้ได้ยังไง?" เจิงเสี่ยวเสียนถามพร้อมขมวดคิ้ว

จางเหว่ยยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะตอบอย่างใจเย็น

"เพราะฉันคำนวณไว้ตั้งแต่แรกแล้ว" เขากล่าวอย่างมีความหมาย

ทุกคนเงียบไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำพูดนั้น

ลฺหวี่จื่อเฉียวหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างประหลาดใจ

"เจ้าหมอนี่... มีอะไรมากกว่าที่เห็นจริงๆ" เขาพึมพำกับตัวเอง

ถังโยวโยวมองจางเหว่ยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

เธอเริ่มรู้สึกว่าชายคนนี้อาจไม่ใช่แค่ทนายความธรรมดา

เฉินเหม่ยเจียกระซิบถามเพื่อนสาวของเธออย่างตื่นเต้น

"เขาเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?" เธอถามด้วยดวงตาเป็นประกาย

กวานกู่เซินฉีพยักหน้าช้าๆ ยอมรับในความสามารถของจางเหว่ย

"อย่างน้อยเขาก็มีไหวพริบดี" กวานกู่กล่าวเสริม

จางเหว่ยไม่ได้สนใจคำชมหรือคำวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น

เขากำลังมุ่งเน้นไปที่การตรวจสอบข้อมูลต่อไป

"เราต้องรีบจัดการเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว" เขากล่าวเตือนสติทุกคน

ความจริงจังในน้ำเสียงของเขาทำให้บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้น

หูอีเฟยพูดขึ้นเสียงดังด้วยความไม่พอใจ ส่วนเสียงของพนักงานส่งอาหารข้างนอกก็เงียบหายไปนานแล้ว น่าจะรู้ตัวว่าถูกจับได้จึงรีบจากไป

"ทำไมถึงต้องเป็นเรื่องแบบนี้เสมอ?" เธอบ่นอุบอิบ

แต่ไม่มีใครกล้าขัดจังหวะความคิดของจางเหว่ยในตอนนี้

เขาค่อยๆ เปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อแสดงหลักฐาน

"ขออภัยที่สร้างความรำคาญให้ครับ เป็นลูกน้องของเราเองที่แอบกินไก่ทอดของคุณไปห้าชิ้น ผมต้องขอโทษต่อพฤติกรรมก่อนหน้านี้อีกครั้ง นี่คือค่าชดเชยไก่ทอดห้าสิบห้าชิ้น มีครบทุกรสชาติเลย"

ทุกสายตามองไปยังจุดเดียวกันด้วยความสนใจ

"นี่คือบันทึกธุรกรรมล่าสุด" จางเหว่ยชี้ไปยังแถวข้อมูล

"สังเกตตรงจุดนี้สิ จะเห็นความผิดปกติชัดเจน"

เจิงเสี่ยวเสียนเพ่งมองตามนิ้วชี้ของจางเหว่ย

"หมายความว่าเงินถูกโอนออกไปโดยไม่ได้รับอนุญาต?" เขาถามอย่างตกใจ

"ใช่ และผู้รับปลายทางก็เป็นบัญชีนิรนาม" จางเหว่ยยืนยัน

ลฺหวี่จื่อเฉียวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับอารมณ์

"ใครกล้าทำแบบนี้? มันเป็นการโจรกรรมชัดๆ!" เขาตะโกนออกมา

"อย่าเพิ่งโวยวาย เรามาหาทางแก้ไขกันก่อนดีกว่า" จางเหว่ยปราม

น้ำเสียงของเขานุ่มนวลแต่หนักแน่น ทำให้ลฺหวี่จื่อเฉียวสงบลงบ้าง

ถังโยวโยวก้มหน้าลงด้วยความกังวล

"ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป ชื่อเสียงของเราคงเสียหายแน่" เธอกล่าว

"นั่นแหละคือสิ่งที่เราต้องป้องกัน" จางเหว่ยตอบทันที

เขาเริ่มพิมพ์คำสั่งบางอย่างเป็นชุดอย่างรวดเร็ว

นิ้วมือของเขาสั่นไหวราวกับนักเปียโนกำลังบรรเลงเพลง

"ฉันจะพยายามติดตามเส้นทางการเงินกลับคืนมาให้ได้มากที่สุด"

[[44] ] เสี่ยวลี่เดินเข้ามาพร้อมกาแฟร้อนสองถ้วย

จางเหว่ยไม่คาดคิดว่าคุณจะทายถูกจริงๆ ไก่ทอดหายไปห้าชิ้นพอดี

"พี่จาง ดื่มก่อนนะคะ เดี๋ยวจะเป็นลมไปเสียก่อน" เธอเอ่ยด้วยความเป็นห่วง

จางเหว่ยเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน

"จูเก่อต้าเซิ่ง คุณ... คุณทำแบบนี้ได้ยังไง!" ลู่จ่านปั๋วร้องอุทานออกมาอย่างตกใจ

"แต่ดื่มหน่อยเถอะค่ะ จะได้สดชื่นขึ้น" เธอคะยั้นคะยอ

ในที่สุดจางเหว่ยก็ยอมหยิบแก้วขึ้นมาจิบเล็กน้อย

รสชาติของกาแฟช่วยให้สมองของเขาปลอดโปร่งขึ้นจริง

"เอาล่ะ กลับมาทำงานต่อ" เขาวางแก้วลงแล้วหมุนเก้าอี้กลับ

เพื่อนๆ เริ่มกระจายตัวไปช่วยงานในส่วนของตัวเอง

บ้างก็โทรติดต่อธนาคาร บ้างก็ตรวจสอบเอกสารเก่า

อพาร์ตเมนต์รักกลายเป็นศูนย์บัญชาการชั่วคราวทันที

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นระยะๆ สร้างความวุ่นวายเล็กน้อย

แต่จางเหว่ยยังคงตั้งสมาธิอยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์

เขารู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมกลยุทธ์ที่ซับซ้อน

ทุกการตัดสินใจล้วนส่งผลกระทบต่อผลลัพธ์สุดท้าย

"เจอแล้ว!" จางเหว่ยร้องออกมาด้วยความดีใจ

ทุกคนหยุดชะงักแล้วหันมามองเขาเป็นตาเดียว

"พบอะไร?" หูอีเฟยถามอย่างเร่งรีบ

"IP Address ของบัญชีปลายทาง" จางเหว่ยอธิบาย

"มันมาจากเซิร์ฟเวอร์แห่งหนึ่งในย่านธุรกิจเก่า"

"เราจะไปสืบต่อที่นั่นได้เลยไหม?" ลฺหวี่จื่อเฉียวเสนอตัว

"ยังไม่ได้ ต้องเตรียมแผนรับมือก่อน" จางเหว่ยปฏิเสธ

"หากเราบุกเข้าไปโดยไม่มีหลักฐานเพียงพอ อาจถูกฟ้องกลับได้"

คำพูดของเขาทำให้ทุกคนตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์

"ถูกแล้ว เราต้องรอบคอบที่สุด" เจิงเสี่ยวเสียนพยักหน้าเห็นด้วย

จางเหว่ยรู้สึกแปลกใจ เพราะวันส่งท้ายปีเก่าไม่มีภารกิจอะไร ทำไมถึงกลับดึกขนาดนี้!

"พวกเราไม่ได้ไปไหนเลย ตั้งแต่บ่ายก็อยู่ในห้องของกวานกู่ ดูการแสดงอ่านใจตลอด"

ฉินอวี่ม่อยักไหล่ พูดด้วยน้ำเสียงปลงๆ

ถังโยวโยวเอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก ส่วนลฺหวี่จื่อเฉียวก็มองหน้าจางเหว่ยด้วยสายตาประหลาด

หูอีเฟยถือปีกไก่ เดินโกรธๆ ไปชี้หน้าทั้งสองคนพูด

ถังโยวโยวคว้าปีกไก่จากมือของหูอีเฟยมากิน แล้วพูดพลางกินพลาง "พอเถอะพี่อีเฟย ฝีมือของปรมาจารย์โมริยังสู้โมริ โคโกโร่ไม่ได้หรอก"

"ก็แค่การแสดง กวนกู่ถูกแม่หลอกมานานแค่ไหนแล้ว ดูสิ เดี๋ยวนี้ต้องไปนั่งร้องไห้คนเดียว!"